​Το 2ο ελληνικό πρόγραμμα εκπνέει σήμερα το βράδυ και από τα χαράματα της 1η Ιουλίου, η χώρα εισέρχεται σε αχαρτογράφητα ύδατα. Το δημοψήφισμα της κυβέρνησης χάνει το αντικείμενό του, διότι παραπέμπει σε δύο έγγραφα, που πλέον δεν βρίσκονται στο τραπέζι από την άλλη πλευρά και δεν θα επανέλθουν με αυτή την μορφή ποτέ ξανά.

Τα ποσά της δόσης και των τραπεζικών εγγυήσεων χάνονται. Τα δε μέτρα αναφέρονται σε μια οικονομία που μετά από μια εβδομάδα τραπεζικής καταστροφής δεν είναι πια η ίδια.

Το μόνο ερώτημα του δημοψηφίσματος, όπως θα το εκλάβουν - και αυτό δεν χωράει αμφισβήτηση - οι Εταίροι της Ελλάδας στην ΕΕ, είναι το “Ναι” ή το “Όχι” στο ευρώ. Το δήλωσαν ξεκάθαρα οι δημοκρατικές εκλεγμένες κυβερνήσεις της ευρωζώνης, ακόμα και η Ιταλία, που θεωρείται φιλική στις δηλώσεις της για την Ελλάδα.

Αν ο λαός πει όχι, δεν θα λέει όχι σε ένα κείμενο, αλλά θα λέει όχι στην Ευρώπη και στο Ευρώ, καθώς οι εταίροι δεν πρόκειται να διαπραγματευτούν άλλο με τις ελληνικές αρχές, κατά τον Γιούνκερ. Οι ανοιχτές σήμερα πόρτες, ακόμα και σε αυτήν την κυβέρνηση με το βεβαρυμμένο σύμφωνα με τις κοινοτικές αρχές, διαπραγματευτικό παρελθόν, είναι ακόμα ανοιχτές για να βρουν μια λύση.

Όπως αποκάλυψε ο Γιούνκερ, ακόμα και για το χρέος είχαν συζητήσει και σκόπευαν να το λύσουν. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν πρακτικά και μαρτυρίες που επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα του προέδρου της Κομισιόν. Οι Βρυ��έλλες αφήνουν να πέσουν στο κενό οι ύβρεις, οι άδικοι χαρακτηρισμοί και τα ψεύδη, όπως λένε κοινοτικές πηγές και ζητάνε από την κυβέρνηση να γυρίσει και να κλειστεί μια συμφωνία στο παρά πέντε.

Αν όχι, από τα ξημερώματα το πρόγραμμα τελειώνει, παράταση δεν δίδεται και ο επόμενος γύρος θα παιχθεί μετά το δημοψήφισμα.

Η Ελλάδα μπορεί να μείνει στο ευρώ και μπορεί να πάρει μια δίκαιη συμφωνία για τους πολίτες, μια συμφωνία που κατά τον Γιούνκερ θα μοιράζει τα βάρη και θα είναι ανοιχτή σε βελτιώσεις.

Θα πρέπει να πάρει όμως και βαριές αποφάσεις για τις τράπεζές της που καταστράφηκαν από τον ανεύθυνο, για τις Βρυξέλλες και τις πηγές τους, χειρισμό του χρόνου της διαπραγμάτευσης που απλά τελείωσε. Αν είχαμε συμφωνήσει από την 1η Απριλίου, όπως υπογράψαμε και δεσμευθήκαμε στις 20 Φεβρουαρίου, τότε όχι απλά «ELA», αλλά κανονική αποδοχή θα είχαν τα ελληνικά ομόλογα των εμπορικών τραπεζών προς την ΕΚΤ.

Καμία δημοκρατία δεν είναι πάνω από μια άλλη, λέει ο Γιούνκερ και όλοι οι πολίτες είναι ίσοι. Και αυτοί που δάνεισαν και αυτοί που δανείστηκαν. Και καλώς ή κακώς η χώρα των 10 εκ. δανείστηκε 245 δις από τη διεθνή κοινότητα, με προνομιακούς όρους και στα πέντε χρόνια που πέρασαν τα διαχειρίστηκε μέτρια προς άσχημα.

Μετά από ένα Ναι θα ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις με τις... όποιες ελληνικές αρχές. Το 3ο ελληνικό πρόγραμμα θα εκμηδενίζει το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους και θα μειώνει την ονομαστική του αξία.

Μετά από ένα Όχι, δυστυχώς οι εταίροι θα εγκαταλείψουν την Ελλάδα, όχι όμως και τους Έλληνες. Υπάρχει και η ανθρωπιστική βοήθεια, μαζί με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα επικρατήσει η λογική.

Και στο μυαλό πολλών Ευρωπαίων κυριαρχεί το ερώτημα του κινηματογραφικού Γκάνταλφ (Ιαν Μακκέλλεν) προς τον Σάρουμαν ( Σερ Κρίστοφερ Λη, God rest his soul): “Tell me friend, when did Saruman the wise abandon reason for madness.” (Πες μου φίλε, πότε ο Σάρουμαν ο Σοφός, εγκατέλειψε τη λογική για την τρέλα;). Δυστυχώς ο Τζ.Ρ.Ρ.Τόλκιν τα έχει πει όλα...

Toυ Θάνου Αθανασίου (ανταποκριτής του Star Channel στις Βρυξέλλες)