​Ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Γιώργος Παπανδρέου, σχολιάζει σε άρθρο του, την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμικούς εταίρους.

Στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του «Κινήματος», ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει μεταξύ άλλων: «Η τελική έκβαση του ελληνικού ζητήματος, θα έχει καθοριστική σημασία για την εξέλιξη της Ευρώπης αλλά και της περιοχής. Αν αποτύχουμε, ούτε οι Έλληνες, ούτε άλλος ευρωπαϊκός λαός θα βγει κερδισμένος».

Ακόμη, τονίζει: «Αν η αποτυχία της Ευρώπης στο «ελληνικό ζήτημα» είναι στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ, θα αποτελέσει καίριο χτύπημα για τον Ελληνισμό. Και για τα οικονομικά και για τα εθνικά μας συμφέροντα. Τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και η Ελληνική Κυβέρνηση, πρέπει να προβληματιστούν από το γεγονός ότι, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν μπορεί να βγει στις αγορές και είναι υποχρεωμένη να καταφύγει ακόμη και τώρα, σε αναγκαστικό δανεισμό. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι εξαλείψαμε τα δίδυμα ελλείμματα».

Ο Γιώργος Παπανδρέου επισημαίνει τα λάθη των δύο πλευρών λέγοντας: «Είναι κάτι περισσότερο από προφανές, ότι η υπό εξέλιξη διαπραγμάτευση χαρακτηρίστηκε από λάθη που έκαναν και οι δύο πλευρές – κυβέρνηση και εταίροι. Λάθη που σε πολλές περιπτώσεις πηγάζουν από στερεοτυπικές προσεγγίσεις, ιδεοληψίες, δημόσια αντιπαράθεση με στόχευση επικοινωνιακές επιδιώξεις, καχυποψία και κατάρρευση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης για τις πραγματικές επιδιώξεις, με τελικό αποτέλεσμα να εμποδίζονται οι αναγκαίες συγκλίσεις. Η ΕΕ και η Ελληνική Κυβέρνηση έχουν εγκλωβιστεί».

Απευθυνόμενος στους εταίρους, σημειώνει ότι «οφείλουν να κατανοήσουν ότι η Ελλάδα, με τις θυσίες των Ελλήνων, έχει κάνει ήδη μια μεγάλη προσαρμογή, που πρέπει να τύχει του σεβασμού τους. Οφείλουν να κατανοήσουν ότι, αντί της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της λιτότητας, πρέπει να δώσουν χώρο στη δημοσιονομική υπευθυνότητα και την ανάπτυξη».

Τέλος, καλεί αφενός τον Πρωθυπουργό να «υπερβεί τα κομματικά τείχη που στενεύουν τους ορίζοντες τους οποίους έχει ανάγκη η χώρα και να επιτελέσει τον εθνικό του ρόλο» και αφετέρου τους εταίρους «να ξεπεράσουν κάθε τιμωρητική λογική και να αναλογιστούν τις ιστορικές τους ευθύνες έναντι αυτού του πρωτόγνωρου δημοκρατικού εγχειρήματος που υπηρετούν».