Σήμα κινδύνου στέλνει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, στην τριμηνιαία έκθεσή του, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι η οικ��νομία υποτροπιάζει και ότι αν η αβεβαιότητα παραταθεί η κατάσταση θα επιδεινωθεί δραματικά. Παράλληλα τονίζει ότι η επίτευξη τελικής συμφωνίας επείγει.

Κατά τη γνώμη του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής «θα ήταν ιστορικό λάθος να βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη την ώρα που η οικονομική πολιτική στην Ευρωζώνη αρχίζει να αλλάζει σε κατεύθυνση ευνοϊκή για την ίδια τη χώρα».

Στην έκθεση αναφέρεται ότι ένα βήμα για συμφωνία με τους εταίρους έγινε στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, με την υπογραφή από τον Υπουργό Οικονομικών της παράτασης της δανειακής σύμβασης στις 27.2.2015 και με την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Βερολίνο στις 24.3.2015.

Αλλά προτίθεται σε αυτή ότι «μένουν πολλά να γίνουν ακόμα για να γεφυρωθεί η απόσταση που τη χωρίζει από τους εταίρους». Παράλληλα, αναφέρεται ότι δεν αρκούν μόνο οι προσπάθειες της ελληνικής πλευράς αλλά «η επίτευξη συμφωνίας απαιτεί προθυμία για συμβιβασμό και των εταίρων (θεσμών)»

Επίσης, αν και αναφέρεται «ότι αρκετά ελληνικά αιτήματα έχουν ισχυρή αιτιολόγηση», όπως η αμφισβήτηση της μετατροπής κρατικών (φυσικών) μονοπωλίων σε ιδιωτικά μονοπώλια και οι επιφυλάξεις για τις προτεινόμενες αλλαγές μερικών εργασιακών θεσμών, γίνεται λόγος για την ανάγκη μίας «μεταρρυθμιστικής επανάστασης».

Το Γραφείο Προϋπολογισμού διευκρινίζει ότι «δεν είναι βέβαια σωστό να ισχυριζόμαστε ότι στο παρελθόν δεν έγιναν καθόλου ή δεν επιχειρήθηκαν (έστω και ανεπιτυχώς ορισμένες) μεταρρυθμίσεις. Όμως αυτό που χρειαζόταν και εξακολουθεί να χρειάζεται η χώρα είναι μια «μεταρρυθμιστική επανάσταση», δηλαδή αλλαγή των συστημάτων κινήτρων και αντικινήτρων, των κανόνων του παιχνιδιού και των θεσμών που τους εφαρμόζουν. Μόνο έτσι θα γίνει εφικτή η αποδιάρθρωση του άτυπου και τυπικού θεσμικού πλαισίου που προστατεύει τους «έχοντες και κατέχοντες» και κάνει δυνατή μεγάλης έκτασης προσοδοθηρική συμπεριφορά, η οποία καταδυναστεύει το κοινωνικό σύνολο».

Η έκθεση συμπληρώνει «ότι η εφαρμογή νόμων που είχαν ήδη ψηφισθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά απλά δεν είχαν εφαρμοσθεί θα διεύρυνε το πεδίο συγκλίσεων με την ΕΕ».