​«Η αντιπαράθεση της Ελλάδας με τους πιστωτές της για τη συμφωνία στο πρόγραμμα βοήθειας δοκιμάζει το ΔΝΤ», είναι ο τίτλος άρθρου της Wall Street Journal, στο οποίο ο Σάιμον Νίξον τονίζει ότι «τo Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δέχθηκε την περασμένη εβδομάδα να περιορίσει τις απαιτήσεις του για τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνει η Ελλάδα, ώστε να δώσει το πράσινο φως σε μία συμφωνία που θα επιτρέψει τη χρηματοδότηση της χώρας».

Όπως σημειώνει ο Νίξον, επί ένα χρόνο περίπου το ΔΝΤ αρνείται να καταβάλει στην Ελλάδα την επόμενη δόση, αν δεν ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις που προβλέπει το πρόγραμμά της.

«Οι μεταρρυθμίσεις που ζητούσε το Ταμείο καταγράφηκαν και πάλι τον Φεβρουάριο σε επιστολή της γενικής διευθύντριάς του, Κριστίν Λαγκάρντ, προς τον Πρόεδρο του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, και περιλάμβαναν τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, όπως και των αγορών εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών, του φορολογικού συστήματος και της δημόσιας διοίκησης», αναφέρει ο αρθρογράφος και συνεχίζει ότι «η μετατόπιση του ΔΝΤ αποτελεί μία σημαντική κίνηση. Η Ελλάδα, παρά τις μειωμένες απαιτήσεις, θα πρέπει να συμφωνήσει και να εφαρμόσει δύσκολες μεταρρυθμίσεις, που θα περιλαμβάνουν το πιθανότερο αλλαγές στις συντάξεις και στον ΦΠΑ».

Ο Σ. Νίξον επισημαίνει ακόμα ότι «ορισμένοι αξιωματούχοι φοβούνται πως ακόμη και μία πιο περιορισμένη συμφωνία μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγάλη για την υλοποίησή της από την Αθήνα πριν από τα μέσα Μαΐου, όταν πρέπει να αρχίσει η έγκρισή της από τη Βουλή, προκειμένου να εκταμιευθούν χρήματα πριν από την εκπνοή του προγράμματος στο τέλος Ιουνίου».

Ακόμα τονίζει ότι στην περίπτωση που η συμφωνία αφορά σε λιγότερες μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει να διασφαλίζει στους μετόχους του ΔΝΤ ότι το ελληνικό χρέος θα είναι βιώσιμο, πριν αποφασισθεί η εκταμίευση νέων χρημάτων, κάτι που είναι πολύ δύσκολο.

«Ο συνδυασμός ενός περιορισμένου μεταρρυθμιστικού προγράμματος και η επίπτωση της πολιτικής αναστάτωσης μηνών στις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο χρηματοδοτικό κενό. Το ελληνικό χρέος θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί σημαντικά, ενώ οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης έχουν αποκλείσει κάτι πέραν αλλαγών στα επιτόκια και τους χρόνους λήξης των υφιστάμενων δανείων», αναφέρει το άρθρο της WSJ και καταλήγει:

«Πολλά πιθανόν να εξαρτηθούν τότε από την αυστηρότητα, με την οποία το ΔΝΤ αποφασίσει να επιβάλλει τους κανόνες του σχετικά με τη βιωσιμότητα του χρέους. Θα απαιτήσει από την Ευρωζώνη να παίξει τον δικό της ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης, με τον κίνδυνο ότι αυτή θα αρνηθεί, αφήνοντας την Ελλάδα σε αδυναμία να πληρώσει τα χρέη της ή θα υποκύψει στην πολιτική πραγματικότητα της Ευρωζώνης και θα εξωραΐσει πάλι την ανάλυσή της, όπως έκανε το 2010, κάνοντας έτσι βέβαιο ότι θα συνεχισθεί το ελληνικό δράμα; Όλα τα βλέμματα πρέπει να είναι στραμμένα στην Ουάσιγκτον».