​Δύο σενάρια για το τι θα συμβεί στην Ελλάδα, εάν ο Αλέξης Τσίπρας υποχωρήσει στις πιέσεις των δανειστών και λάβει νέα σκληρά μέτρα λιτότητας αναλύει το Ινστι��ούτο Brookings και ταυτόχρονα επισημαίνει τα μέτρα που πρέπει να λάβουν οι Ευρωπαίοι για να στηρίξουν την ελληνική οικονομία.

«Η συγκυρία δεν είναι η καλύτερη για την Ελλάδα: το ΑΕΠ έχει συρρικνωθεί και πάλι μετά την αναλαμπή του 2014 (αύξηση κατά 0,6%) που είχε τροφοδοτηθεί από τον τουρισμό και την αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 1,6%. Παράλληλα, η απασχόληση μειώθηκε πάλι και το πρωτογενές πλεόνασμα εξανεμίστηκε μέσα σε τρεις μήνες», αναφέρει η ανάλυση του Θεόδωρου Πελαγίδη, �� οποίος περιγράφει με ζοφερό τρόπο την ελληνική πραγματικότητα.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο πολιτικός κίνδυνος έχει σκοτώσει την αναιμική ανάπτυξη. Επίσης, έχει καταστραφεί το πρόγραμμα της Τρόικας. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο κόσμος είναι ευχαριστημένος με το σκληρό παιχνίδι της κυβέρνησης, αν και ο μήνας του μέλιτος έχει περάσει. Παράλληλα, ο κόσμος αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως το να αναβάλεις το δράμα (μεταρρυθμίσεις) θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Σε ένα Grexit αυτοί που θα πληρώσουν το βαρύ τίμημα θα είναι οι φτωχοί. Σε κάθε περίπτωση, αργά ή γρήγορα, οι Έλληνες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα το μέλλον της χώρας τους με ψύχραιμο τρόπο», τονίζει.

Ποια είναι όμως τα δύο πιθανά σενάρια που ενδέχεται να εξελιχθούν τις επόμενες εβδομάδες με πρωταγωνίστρια την Ελλάδα;

1ο ΣΕΝΑΡΙΟ: Το βαθύ σκοτάδι πριν από την αυγή

Αυτό είναι το βασικό σενάριο. Τα χρήματα θα αρχίσουν να τελειώνουν για την κυβέρνηση και δεν θα ��χει πλέον τη δυνατότητα να αποπληρώσει το ΔΝΤ και να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Σε αυτή την περίπτωση ο Τσίπρας θα πρέπει να λάβει μια τελική απόφαση και να συμφωνήσει.

Εν συνεχεία θα αναλάβει την πρωτοβουλία να ανακοινώσει στους πολίτες την επίπονη και απαραίτητη συμφωνία. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να περάσουν από τη Βουλή, να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν, έτσι ώστε οι πιστωτές να δώσουν χρήματα στην Ελλάδα.

Αν δεν συμβεί το πρώτο, δεν θα συμβεί και το δεύτερο και θα καταστραφεί πλήρως η αξιοπιστία της χώρας προς τους εταίρους της.

Τι γίνεται στη συνέχεια; Η συμφωνία έρχεται με ένα νέο ευρωπαϊκό δάνειο με χαμηλό επιτόκιο. Η «εθνική λαϊκίστικη» κυβέρνηση αγκαλιάζει στην ουσία, ένα «νεοφιλελεύθερο λαϊκισμό», που σημαίνει μια δήθεν αριστερή/εθνικιστική ρητορική μαζί με μια πολιτική απορρύθμισης της αγοράς και ένα τεράστιο κύμα ιδιωτικοποιήσεων.

Μια σημαντική λεπτομέρεια: η κυβέρνηση είναι πλήρως ανίκανη να προετοιμάσει οτιδήποτε, καθώς θα είναι αναγκασμένη να επαιτεί για να λάβει χρήματα.

Οι πιστωτές, σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να παρέχουν εγκαίρως τους νέους κανόνες, τις προϋποθέσεις και τις τεχνικές λεπτομέρειες. Ο κ. Πελαγίδης δίνει ένα ποσοστό 75% να συμβεί αυτό το σενάριο. Όμως, ακόμη και έτσι, αυτό θα είναι ένα ακόμη επεισόδιο στο δράμα της Ελλάδας.

«Αργά ή γρήγορα η κυβέρνηση θα καταρρεύσει, όχι λόγω της λιτότητας, αλλά από ανικανότητα, απειρία και έλλειψη επιμέλειας, καθώς οι άνθρωποι της θα πρέπει να δουλέψουν σκληρά και όχι να βρίσκονται τα τηλεοπτικά παράθυρα. Λόγω αυτού του κενού, η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εξυπηρετήσει την πελατεία της που είναι πεινασμένοι για χρήματα, δουλειές και άλλα προνόμια. Με την καταστροφή της αδύναμης ανάκαμψης, η κυβέρνηση έχει υπονομεύσει το μέλλον της».

2ο ΣΕΝΑΡΙΟ: Η εγχώρια κατάρρευση

Είναι ένας άλλος όρος, αντί του Grexident. Λόγω ανικανότητας και αδράνειας, η κυβ��ρνηση βρίσκεται παγιδευμένη σε ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, όπου, στο τέλος, δεν θα λάβει χρήματα και θα πάρει ακέραιο το πολιτικό κόστος της κατάρρευσης της οικονομίας.

Η αρχική ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ που στηρίζεται στον Τσάβες, τον Μαδούρο ή τον Πούτιν, προϋποθέτει έναν ισχυρό κρατικό και κομματικό μηχανισμό που η Ελλάδα στερείται.

Σε αυτό το σενάριο, μια χρεοκοπία εντός της ευρωζώνης σημαίνει ότι η ίδια η κυβέρνηση βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση και είτε θα παραδοθεί στους πιστωτές ή θα πάει σε εκλογές μέσα σε ένα περιβάλλον ελέγχων πανικού και του κεφαλαίου.

Όσο για το τι πρέπει να κάνουν οι Ευρωπαίοι για να στηρίξουν την Ελλάδα; Ο κ. Πελαγίδης σημειώνει:

«Η στήριξη του τραπ��ζικού συστήματος και η αποφυγή των λαθών των προηγούμενων ετών που σίτιζε το πελατειακό κράτος, είναι σε σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν φτάνουν. Θα πρέπει να υπάρξουν και άλλες δράσεις από την Ευρώπη προς την κατεύθυνση μιας ουσιαστικής συμφωνίας. Θα πρέπει να μιλήσουν απευθείας με την φιλο-ευρωπαϊκή μεσαία τάξη της Ελλάδας, έτσι ώστε να γίνουν κατανοητές οι μεταρρυθμίσεις. Παράλληλα να δοθούν χρήματα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, να υπάρξει επέκταση των δανείων από το ΕΤΧΣ με μείωση του επιτοκίου. Να υπάρξει ένα νέο δάνειο με χαμηλό επιτόκιο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, επενδύσεις μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και εμπροσθοβαρή προγράμματα -από τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία- που θα περιλαμβάνουν εκταμίευση πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ».