​«Μπορεί η μεταβατική συμφωνία να υπάρξει σύντομα. Είναι εφικτή υπό τον όρο ότι θα γίνουν σεβαστές οι πάγιες δημοκρατικές αρχές και θα επικρατήσει η κοινή λογική», τόνισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, ο οποίος περιέγραψε τα τουλάχιστον τέσσερα σημεία που πρέπει να περιλαμβάνει, όταν ανέβηκε στο βήμα της Βουλής.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον κύριο Δραγασάκη, η μεταβατική συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει:

1. Επέκταση της δανειακής σύμβασης και εξασφάλιση ρευστότητας για όσο διάστημα η συμφωνία θα διαρκεί.

2. Ένα σύνολο μεταρρυθμίσεων και άλλων μέτρων πολιτικής που θα συμφωνηθούν από κοινού. «Υπάρχουν πεδία και θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως η περιστολή της φοροδιαφυγής, η διαφάνεια, η κοινωνική αποτελεσματικότητα της διοίκησης. Μπορεί να υπάρξει ένα ελάχιστο πρόγραμμα κοινής αποδοχής, το οποίο να αποτελέσει τον προγραμματικό πυρήνα αυτής της μεταβατικής συμφωνίας» είπε ο κ. Δραγασάκης.

3. Μια συμφωνία για τη διαδικασία και τον τρόπο διαπραγμάτευσης του χρέους, είτε σε πολυμερή -όπως προτείνει η κυβέρνηση-, είτε και σε διμερή βάση. Η έναρξη των διαπραγματεύσεων για το χρέος θα πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο της μεταβατικής συμφωνίας -και όχι να παραπεμφθεί στις καλένδες, όπως έγινε στο παρελθόν.

4. Μια συναντίληψη για τους όρους μετάβασης από το παλιό στο καινούργιο, από το μνημονιακό καθεστώς στη μεταμνημονιακή εποχή, και στην αντιμετώπιση των όποιων τεχνικής φύσεως ή νομικής φύσεως προβλημάτων παραμένουν.

«Μόλις υπάρξει μια τέτοια συμφωνία η πίεση στο μέτωπο της ρευστότητας θα μειωθεί δραστικά και θα δημιουργηθεί έτσι ένα κλίμα ευνοϊκό για τις μεγάλες αλλαγές που θέλουμε να κάνουμε στο εσωτερικό της χώρας», τόνισε ο κ. Δραγασάκης και απηύθυνε το ερώτημα: «Ποιον ευνοεί η αναπαραγωγή της έντασης και της ��ρηματοπιστωτικής αστάθειας; Μήπως εκείνους που δεν θέλουν να γίνουν αυτές οι αλλαγές παρότι μιλούν για τις ελίτ και τις ολιγαρχίες;».

Ακόμη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είπε πως είναι εμφανές ότι δεν έχει συνειδητοποιηθεί ότι τα Μνημόνια δεν περιλαμβάνουν μόνον μέτρα πολιτικής, αλλά και δεσμεύσεις από τις οποίες -αν δεν απαλλαγούμε- η χώρα θα είναι καταδικασμένη σε μια επ' αόριστον λιτότητα, καχεξία και υποβάθμιση. «Είμαστε μια κοινωνία με το μέλλον μας παγιδευμένο, υπονομευμένο και υποθηκευμένο» είπε και διερωτήθηκε αν υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι είναι εφικτό να εξοφλούμε το παλιό χρέος με το όποιο πλεόνασμα και ταυτόχρονα να κάνουμε νέα ανάπτυξη.

«Ο στόχος είναι να γίνει ριζική επαναδιαπραγμάτευση -και θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει ένα αραγές μέτωπο-, μια ριζική αναδιαπραγμάτευση όσον αφορά τόσο το ύψος του χρέους, αλλά όσο -και κυρίως- τον τρόπο αποπληρωμής του όποιου χρέους αποφασίσουμε να πληρώσουμε».

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αναρωτήθηκε ακόμη αν θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος χρησιμοποιώντας πλεονάσματα τα οποία θα παράγουμε περικόπτοντας κοινωνικές δαπάνες και βάζοντας νέους φόρους -«ο Σάιλοκ του Σέξπιρ ήταν πιο ειλικρινής, ζητούσε κρέας και αίμα» σχολίασε - ή θα γίνει μια συμφωνία, όπως προτείνει η κυβέρνηση, και θα πληρώνουμε το χρέος με ρήτρα ανάπτυξης, δηλαδή θα πληρώνουμε ανάλογα με την ανάπτυξη που θα έχουμε, ανάλογα με την ονομαστική αύξηση του εθνικού εισοδήματος.