Στην πολιτική αστάθεια και όχι στην κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αποδίδει την «βουτιά» του Χρηματιστήριου Αθηνών την προηγούμενη εβδομάδα η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal.

Στο δημοσίευμα με τίτλο «Τα προβλήματα της Ευρωζώνης έχουν στη βάση τους την πολιτική», ο αρθρογράφος της εφημερίδας Σάιμον Νίξον αναφέρει ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας φαίνεται περισσότερο σταθερή από κάθε άλλη φορά από την αρχή της κρίσης και η οικονομία της Ευρωζώνης είναι σε καλύτερη κατάσταση απ' ό,τι το 2012.

Ειδικά για την Ελλάδα ο Νίξον βλέπει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, μείωση της ανεργίας και διευκολύνσεις στα κόκκινα δάνεια αρκεί... να υπάρχει πολιτική σταθερότητα! «Αργά, αλλά με ασφάλεια, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ξεμπλοκάρουν τα εμπόδια στην εκ νέου εξισορρόπηση της οικονομίας» προσθέτει.

«Σημαίνει αυτό ότι είναι όλα καλά στην Ευρωζώνη; Σαφώς όχι. Αλλά οι κίνδυνοι σήμερα είναι κυρίως πολιτικοί. Αυτό είναι πιο προφανές στην περίπτωση της Ελλάδας, η οποία σε οικονομικούς όρους φαίνεται τώρα περισσότερο σταθερή από οποιαδήποτε άλλη περίοδο από την αρχή της κρίσης» σημειώνει ο αρθρογράφος, τονίζοντας ότι «ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) θεωρεί τώρα ότι υπάρχει πιθανότητα να επιτύχει η Ελλάδα τους στόχους της για το χρέος χωρίς περαιτέρω ελάφρυνσή του».

Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος, αυτό που ενοχλεί τους επενδυτές είναι η ασταθής πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, προσθέτοντας ότι το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ προηγείται στις δημοσκοπήσεις και απειλεί να προκαλέσει εκλογές στις αρχές του επόμενου έτους, αρνούμενο να στηρίξει οποιονδήποτε υποψήφιο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. «Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να παρουσιάσει μία πιο μετριοπαθή εικόνα. Η αγορά φοβάται ότι μία κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ θα αντέστρεφε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί με τον σημερινό κυβερνητικό συνασπισμό» προστίθεται στο δημοσίευμα, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «οι επενδυτές δεν είναι έτοιμοι να στηρίξουν την Ελλάδα χωρίς ένα δίχτυ προστασίας».

Οι πολιτικοί κίνδυνοι δεν απειλούν όμως μόνο την Ελλάδα, αλλά όλη την ευρωζώνη, σύμφωνα με τον Wall Street Journal.

«Η τρέχουσα επιβράδυνση της οικονομίας οξύνει τον ιδεολογικό διχασμό μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι το έλλειμμα ζήτησης στην Ευρωζώνη μπορεί να αντιμετωπισθεί με περαιτέρω δημοσιονομικά και νομισματικά μέτρα στήριξης, και εκείνων που θεωρούν ότι τέτοιου είδους μέτρα στήριξης απειλούν να κάνουν βαθύτερα τα προβλήματα χρέους της Ευρωζώνης και ότι η βιώσιμη ανάπτυξη εξαρτάται από την άρση των εμποδίων για τις επενδύσεις» γράφει ο Νίξον και προσθέτει πως «στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται ο βασικός γρίφος της κρίσης του ευρώ: Εάν θα επιβιώσει με τους γερμανικούς ή με τους ιταλικούς όρους. Πρόκειται να είναι το ευρώ ένα ισχυρό νόμισμα που βασίζεται στη δημοσιονομική πειθαρχία, σε ανταγωνιστικές οικονομίες και εθνική υπευθυνότητα; Ή πρόκειται να είναι ένα ασθενές νόμισμα, αναγκασμένο να βασίζεται σε ελλείμματα, την υποτίμηση, τον πληθωρισμό και τελικά την αμοιβαιοποίηση των χρεών για να ελευθερωθεί από την κρίση;»