Σε απόλυτη ανατροπή οδηγούνται τα σενάρια «συνομωσίας» για την υπόθεση ανταλλαγής ακινήτων της Μονής Βατοπαιδίου.

Τον Ιούλιο η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου κατήγαγε δέκα μικρές νίκες έναντι του Δημοσίου στα αστικά δικαστήρια, οι οποίες δεν αποκλείεται να επηρεάσουν και το ποινικό σκέλος της υπόθεσης που εκκρεμεί στον Άρειο Πάγο.

Τις αποφάσεις εξέδωσε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, απορρίπτοντας τις αγωγές του Δημοσίου κατά της Μονής, με τις οποίες το Δημόσιο ζητούσε να του επιστραφο��ν ακίνητα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, τα οποία και είχαν ανταλλαγεί έναντι παραλίμνιων εκτάσεων της Βιστωνίδας.

«Το δικαστήριο δέχεται ότι τα κοινόχρηστα πράγματα, όπως η λίμνη Βιστωνίδα, είναι δεκτικά κυριότητας, και παρόλο που κατά κανόνα ανήκουν στο Δημόσιο, μπορεί να ανήκουν ακόμη και σε ιδιώτη, όταν αυτό ορίζεται από τον νόμο. Υπογραμμίζει, με άλλα λόγια, ότι η λίμνη δεν αποκλείεται να είναι αντικείμενο ιδιωτικής κυριότητας, ακόμη και αν είναι κοινόχρηστη», τονίζουν οι συνήγοροι της Μονής κ. Λάμπρος Κιτσαράς, αναπληρωτής καθηγητής Νομικής στο Δημοκρίτειο, και κ. Σπύρος Τσαντίνης, επίκουρος καθηγητής Νομικής στο Δημοκρίτειο.

Οι ίδιοι προσθέτουν ότι το δικαστήριο δεν δέχεται ότι υπάρχει απόκλιση στις αξίες των ακινήτων που αντηλλάγησαν και μάλιστα τέτοια που να καθιστά άκυρη την ανταλλαγή, ενώ εκτιμά ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για κάποια άλλη ενέργεια των μοναχών με την οποία προκλήθηκε στο Δημόσιο εσφαλμένη εντύπωση για την εκτίμηση των ακινήτων.

Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην απόφαση, δεν υπάρχει «φανερή δυσαναλογία μεταξύ των εκατέρωθεν παροχών στην επίδικη σύμβαση, εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη (…) δήλωσαν ρητώς και μάλιστα κατόπιν σχετικής εκτίμησης του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών ότι τα προς ανταλ��αγή ακίνητα είναι ισάξια, λαμβανομένης υπόψη και της σχετικής καταβολής χρηματικού ποσού εκ μέρους της Μονής για την εξίσωση των παροχών».

«Είναι προφανές ότι οι δικαστές κατακεραυνώνουν το Δημόσιο, με εκφράσεις απαξιωτικές, όπως αυτή με την οποία του αποδίδουν έντεχνη διασπορά ενώπιον διαφόρων δικαστηρίων του αυτού και πραγματικού ιστορικού που δεν διευκολύνει τη διεξαγωγή της δίκης», προσθέτουν οι καθηγητές.