Νέα αναφορά στην ανάγκη αντιμετώπισης των «κόκκινων δανείων» έκανε σήμερα ο υπουργός Ανάπτυξης Νίκος Δένδιας, κατά την ομιλία του στο γεύμα του συνεδρίου του Economist στη Βουλιαγμένη.

«Απαιτείται διαμόρφωση πλαισίου για την αναδιάρθρωση του μεγάλου ιδιωτικού χρέους, με κύριο προσανατολισμό τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που αποτελούν τον πυρήνα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, αλλά και χωρίς να υπάρχει αδιαφορία, για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις που πρέπει να απελευθερωθούν και να καταστούν τα οχήματα της επένδ��σης ξένων κεφαλαίων και της δημιουργίας της απασχόλησης» τόνισε ο υπουργός Ανάπτυξης.

Όπως πρόσθεσε, «έχουν πλέον ωριμάσει οι συνθήκες, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης και των stress tests των τραπεζών, για να συζητήσουμε την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα οποία επί μακρά σειρά ετών βάζαμε κάτω από το χαλί του δημόσιου διαλόγου».

Ο κ. Δένδιας ανέφερε ακόμη ότι «απαιτείται προσαρμογή στις νέες οικονομικές συνθήκες και η δημιουργία παράλληλης με τον Πτωχευτικό Κώδικα έκτακτης διαδικασίας, ώστε αφ’ ενός μεν να στηριχθούν οι βιώσιμες επιχειρήσεις και να επιστρέψουν στην οικονομική τους δραστηριότητα, αλ��ά να μην επιτρέπεται και στις επιχειρήσεις κενές περιεχομένου να εγκλωβίζουν παραγωγικές δυνάμεις».

Ο υπουργός Ανάπτυξης αναφέρθηκε και σε αλλαγή αντίληψης για τις νέες επιχειρήσεις και την χρηματοδότηση καινοτόμων ιδεών.

«Η δημιουργία πλαισίου, σε συνδυασμό με το νέο ΕΣΠΑ, ώστε να αναπτυχθεί η ονομαζόμενη νέα λαϊκή επιχειρηματικότητα, είναι για μας υψηλή προτεραιότητα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όποιος επιστήμονας ή ιδιώτης έχει μια καινούργια ιδέα, μια καινοτόμο ιδέα, να μπορεί να την εισφέρει σε ένα επιχειρηματικό φορέα που θα μπορεί να το συστήσει εύκολα και με μικρό κόστος και με στήριξη που απαιτείται από το Κράτος και τους φορείς χρηματοδότησης».

Όπως διευκρίνισε, «η συνολική μας σκέψη κυρίες και κύριοι, είναι να δημιουργήσουμε ένα διαφορετικό σύστημα αξιοποίησης των Κοινοτικών πόρων, που δεν θα στηρίζεται αποκλειστικά στο βαθμό απορρόφησης και μόνο στα Grands, στις επιδοτήσεις. Αυτού του τύπου η δήθεν “αξιοποίηση” –δηλαδή αναφέρομαι στις επιδοτήσεις- δεν μας πήγε πάρα πολύ μακριά. Βεβαίως επιδιώκουμε την απορροφητικότητα, αλλά η απορροφητικότητα πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας σχεδιασμένης αναπτυξιακής προοπτικής».

Το παλαιό “ελληνικό μοντέλο”, στο οποίο ο κάθε φορέας ενέτασσε ό,τι ήθελε ή ό,τι εξυπηρετούσε το παλαιοκομματικό του συμφέρον στα ευρωπαϊκά προγράμματα, χωρίς κανένα κεντρικό σχεδιασμό, είχε σαν αποτέλεσμα η χώρα μέχρι σήμερα, η πατρίδα μας, να μην έχει καν λύσει τα προβλήματα των λυμάτων και των απορριμμάτων, αποτελεί αυτό μνημείο της αποτυχίας μας.

Στο πλαίσιο αυτό, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, θα χρησιμοποιήσουμε, πέραν των επιδοτήσεων, τα κεφάλαια του νέου ΕΣΠΑ ως βάση για μόχλευση τραπεζικών και ιδιωτικών κεφαλαίων: κάθε ευρώ από τα Κοινοτικά Ταμεία θα πρέπει να αποτελεί τη βάση για συνεπένδυση κεφαλαίων που θα προέρχονται από τις τράπεζες, με τη μορφή δανείων και από ιδιώτες που θα εισφέρουν τη δική τους συμμετοχή.

Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκουμε να δώσουμε ευκαιρίες σε περισσότερους υποψήφιους επενδυτές να αξιοποιήσουν την τεχνογνωσία του τραπεζικού συστήματος στην αξιολόγηση των επενδυτικών προτάσεων και να αξιοποιήσουν τον πολλαπλασιασμό του συνολικού μεγέθους των επενδυόμενων κεφαλαίων.

Επιδίωξή μας επίσης είναι να εξασφαλίσουμε στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό, την επανακύκλωση των κεφαλαίων για την περαιτέρω ενίσχυση της επιχειρηματικότητας.

Για παράδειγμα μια νεοφυής επιχείρηση που απέκτησε υπόσταση χάρη στη δημόσια χρηματοδότηση και που κατάφερε να σταθεί στην αγορά και να παράξει κέρδη για τους μετόχους της, οφείλει να επιστρέψει ως royalties ένα μέρος του οφέλους στα κρατικά ταμεία. Όχι για να δημιουργήσει θησαυρισμό στο κράτος, αλλά για να δώσει στην ελληνική κοινωνία την ευκαιρία να αξιοποιήσει αυτά τα χρήματα για την ενίσχυση και νέων επιχειρήσεων».