«Δύσκολα θα μπορούσα να είμαι στο ίδιο ψηφοδέλτιο με τη Σεμπιχά Σουλεϊμάν» δηλώνει ο Δημήτρης Χριστόπουλος, υποψήφιος στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

«Στο ψηφοδέλτιο αυτό μπήκα με συγκεκριμένη αποσκευή στα μειονοτικά θέματα. Χαίρομαι διότι η αποσκευή αυτή εκτιμήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και συνοψίζεται σε: διμέτωπο αγώνα ενάντια στους εθνικισμούς - ελληνικό και τουρκικό- αλλά πρωτίστως στο δικαίωμα των ανθρώπων να αυτοδιατίθενται σε όποια εθνική κοινότητα θέλουν χωρίς να αυτό να απειλεί τη θέση τους στην πολιτική κοινότητα του ελληνικού λαού» τονίζει ο ίδιος.

Στη συνέχεια, ο κ. Χριστόπουλος προβαίνει σε μια δήλωση που προκαλεί αίσθηση, αποκαλώντας «ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα» τη μειονότητα στη Θράκη: «Από τη στιγμή που η ελληνική πολιτική στη Θράκη άλλαξε και από πολιτική διακρίσεων έγινε "ισονομία – ισοπολιτεία" οι διάφοροι μηχανισμοί ελαφρού και βαθέως κράτους βάλθηκαν να μας πουν ότι η μειονότητα δεν είναι ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα αλλά δύο και τρεις εθνοτικές ομάδες, “πομάκων, τσιγγάνων και τουρκογενών”. Με το «γένος» δεν τα πάω καλά όχι διότι δεν μου αρέσει το Πατριαρχείο αλλά διότι είμαι πολίτης ενός νεωτερικού σύγχρονου κράτους. Έτσι νομίζω τουλάχιστον».

Μάλιστα, ο ίδιος παραδέχεται ότι ήταν από τους ανθρώπους που «δούλεψε» για να αποσυρθεί η υποψηφιότητα της Σουλεϊμάν από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ: «Στο επίδικο της υποψηφιότητας που ευτυχώς ανακλήθηκε και δηλώνω δημοσίως ότι δούλεψα για αυτό λέω πως ένα πράγμα είναι να λέει ένας αριστερός μειονοτικός της Θράκης ότι "δεν είμαι μουσουλμάνος διότι είμαι άθεος" και άλλο να λέει η κυρία να λέει ότι "με καταπιέζει ο τουρκικός εθνικισμός". Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταλάβει την απλή αλλά κρίσιμη διαφορά που καθιστά κάποιους μειονοτικούς σύμβολα έκφρασης συντροφικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης και κάποιους άλλους (κάποιες εν προκειμένω) δούρειους ίππους του ενός εθνικισμού στον άλλον. Όσο το πρώτο έχει και οφείλει να έχει περί��πτη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο το άλλο είναι προς απόκρουση. Δεν είναι καλή εικόνα αυτά να εκφράζονται σε ένα ψηφοδέλτιο και οι διενέξεις κάνουν δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων και ακόμη πιο δύσκολη των συντρόφων. Ωστόσο, δεν ξέρω κάποιο άλλο κόμμα που τα λάθη της ηγεσίας να τα διορθώνει η βάση ώστε και με διαδικασίες επίπονες, σαν κι αυτή της Μεγάλης Βδομάδας στη Θράκη. Αυτό είναι δημοκρατία: καινοφανείς διαδικασίες στην ελληνική πολιτική σκηνή, έστω και με επώδυνους μειονοτικούς τοκετούς, οικείους σε όσους ξέρουν από Θράκη».