​Άδοξα έληξε η συνεργασία του Νίκου Δήμου με το «Ποτάμι» του Στάυρου Θεοδωράκη, καθώς, ο ίδιος ο συγγραφέας ανακοίνωσε σήμερα Μεγάλη Πέμπτη την παραίτησή του από το κόμμα.

Με ένα κείμενο που αναρτήθηκε στο ιστολόγιό του Doncat και τιτλοφορείται «Σύντομη Πολιτική Σταδιοδρομία» ο κ.Δήμου τονίζει ότι από τη στιγμή που ο Σταύρος Θεοδωράκης κράτησε αποστάσεις από τα όσα ο ίδιο δήλωσε για το Άγιο Φως, εκείνος, απέστειλε την παραίτησή του.

«Δεν πήρα απάντηση, άρα έγινε δεκτή. Εξακολουθώ να στηρίζω το Ποτάμι και να πιστεύω στον Σταύρο Θεοδωράκη. Λυπάμαι που άθελά μου του έκανα ζημιά. Αλλά ήταν πια πολύ αργά για να αλλάξω» αναφέρει στο κείμενό του.

Όπως γράψαμε χθες αναλυτικά στο star.gr, ο κ.Θεοδωράκης χαρακτήρισε υπερβολή να χρεώνουν στο ποτάμι τις προσωπικές απόψεις του συγγραφέα καλώντας τους, πολιτικούς να μην παίζουν με το θρησκευτικό συναίσθημα των πολιτών. Απαντώντας στο ερώτημα για το εάν συμφωνεί με την διαδικασία μεταφοράς του Αγίου φωτός παρέπεμψε εμμέσως πλην σαφώς στις θέσεις του κόμματος του για τον διαχωρισμό κράτους εκκλησία,

Επίσης έντονες ήταν επίσης οι αντιδράσεις από την εκκλησία και από στελέχη άλλων κομμάτων με τον διευθυντή του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού Γ.Μουρούτη να twittάρει «ο Ν.Δήμου ανακοινώθηκε από τον Θεοδωράκη ως ιδρυτικό στέλεχος του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Τώρα ο Σταύρος ούτε τον είδε ούτε τον ξέρει..... ».

«Ειδωλολατρικό είδωλο το "δήθεν" Άγιο Φως…. Ντροπή να γίνονται τέτοιες δηλώσεις!» σχολίασε από την πλευρά του ο βουλευτής της ΝΔ Β.Κικίλιας

«Το Ποτάμι μας είπε στην αρχή ότι συμφωνεί στο ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας. Τώρα "το Ποτάμι" λοιδορεί το Άγιο Φως της Ανάστασης. Τι άλλο θα ξεβράσει μέχρι τις εκλογές;» διερωτήθηκε ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Τέρενς Κουίκ.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Ν.Δήμου:
«Σύντομη πολιτική σταδιοδρομία...
Έγραφα την πρώτη Απριλίου στο protagon.gr:
Τι γίνεται όταν ένας ανένταχτος διανοούμενος, που δρα και μιλάει δημόσια επί δεκαετίες, έχει διαμορφώσει δικό του αξιακό σύστημα, τρόπο σκέψης, γραφής και μία ξεκάθαρη ταυτότητα, ενταχθεί σε ένα νέο κόμμα που τώρα διαμορφώνει το δικό του προφίλ; Το κόμμα αυτό θέλει να είναι δημοκρατικό και ανοιχτό, όμως από την άλλη μεριά, μπορεί να το ταυτίσουν με τις απόψεις του νέου μέλους του – οι οποίες δεν είναι αναγκαστικά οι δικές του – π. χ. του αρχηγού, ή της πλειοψηφίας των μελών.

Πάλι, ο διανοούμενος, από τη στιγμή που συντάσσεται με κόμμα, γίνεται στόχος των αντιπάλων παρατάξεων. Αυτά που έλεγε παλιά χωρίς συνέπειες, τώρα μετράνε τριπλά. Και δύσκολα μπορεί να αλλάξει απόψεις αντιφάσκοντας προς τον παλιό εαυτό του. Αν πάλι πάψει εντελώς να τοποθετείται, ή επιλέγει μόνο ανώδυνα θέματα, θα φανεί παράξενο. Άλλωστε είναι χρήσιμος κυρίως όταν εκφράζεται στα ουσιώδη και παίρνει θέση.
(Ο διανοούμενος και το κόμμα, 1.4.14).
Δεν πέρασαν ούτε δεκαπέντε ημέρες και το ασυμβίβαστο επικυρώθηκε. Έγραψα κάτι το αντικληρικόν, ξεσηκώθηκαν τα Μέσα και ο αρχηγός αναγκάστηκε να «κρατήσει αποστάσεις» (ή, όπως έγραψε άλλο Μέσο, «με άδειασε»). Κι εγώ, ως όφειλα, έστειλα την παραίτησή μου. Δεν πήρα απάντηση, άρα έγινε δεκτή.
Όχι πως είχα κανένα αξίωμα – σκέτο μέλος ήμουνα. Αλλά είχα αναγγελθεί με την πρώτη ομάδα, το όνομά μου είναι γνωστό και τα Μέσα με ταύτισαν. Κι έτσι βρήκαμε τον μπελά μας και εγώ και το κόμμα.
Εξακολουθώ να στηρίζω το Ποτάμι και να πιστεύω στον Σταύρο Θεοδωράκη. Λυπάμαι που άθελά μου του έκανα ζημιά. Αλλά ήταν πια πολύ αργά για να αλλάξω».