Μια ρόδινη εικόνα της πορείας της οικονομίας της χώρας μας παρουσιάζει η πιο σημαντική στήλη της έντυπης έκδοσης του περιοδικού Economist (Charlemagne).

Όπως αναφέρει το βρετανικό περιοδικό, στο οποίο το σχετικό του άρθρο ξεκινά με τη φράση Kali chronia, η Ελλάδα ξεκινά το 2014 με μια σειρά από ασυνήθιστα καλές εξελίξεις. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από όταν η χώρα βρισκόταν παγιδευμένη σε ένα θανατηφόρο σπιράλ χαμένων οικονομικών στόχων, πανικόβλητων αγορών και απειλών εξόδου από την Ευρωζώνη και τώρα, το προβληματικό παιδί της Ευρωζώνης, ξεπερνά τις προσδοκίες.

Στα θετικά νέα για τη χώρα, ο Economist ξεχωρίζει την εμφάνιση πρωτογενούς πλεονάσματος, τη συρρίκνωση της απόδοσης του δεκαετούς ομολόγου κάτω από 8%, από άνω του 40% που καταγράφηκε στην κορύφωση του πανικού για ενδεχόμενο Grexit, αλλά και την πιθανή επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές το τρέχον έτος. Αναφέρει επίσης, πως ορισμένοι ξένοι επενδυτές δοκιμάζουν τα νερά του Αιγαίου, η ανταγωνιστικότητα αποκαθίσταται, η τουριστική περίοδος στέφθηκε με επιτυχία, ενώ φέτος αναμένεται η πρώτη αύξηση του ΑΕΠ έπειτα από έξι συναπτά έτη ύφεσης.

Στο άρθρο αναφέρεται ότι οι άλλοτε αγανακτισμένοι Γερμανοί αξιωματούχοι, χαιρετίζουν τώρα τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, ως το σωτήρα της χώρας του –και ουσιαστικά του ευρώ, επισημαίνει ο Economist. Με αφορμή την εκ περιτροπής ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. από την Ελλάδα αυτό το μήνα, αξιωματούχοι της Ε.Ε. ήρθαν στην Αθήνα αυτή την εβδομάδα για την συγχαρούν και όχι να την «θάψουν».

Οι πανηγυρισμοί των επισήμων για το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης είναι ευνόητοι, σχολιάζει ο Economist. Και όμως η Ελλάδα παραμένει σε προβληματική κατάσταση, τόσο οικονομικά, όσο και πολιτικά, υπογραμμίζει. Η χώρα έχει απωλέσει το 1/4 της οικονομικής της παραγωγής από το 2007, κυρίως εξαιτίας των λαθών των κυβερνήσεων και των πιστωτών της. Περισσότερο από το 1/4 του εργατικού δυναμικού βρίσκεται στη λίστα ανεργίας. Το ανά μονάδα κόστος εργασίας έχει υποχωρήσει μέσω της μείωσης των μισθών και όχι μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, λένε πολλοί αγανακτισμένοι Έλληνες, είναι το δυσλειτουργικό κράτος. Ο κ. Σαμαράς, που σχεδόν έχει απαλλαγεί από την κακοδιαχείριση του παρελθόντος, επιτρέπει να διατηρούνται «παλαιάς κοπής» πελατειακές σχέσεις. Παρ’ ολ’ αυτά, ίσως η ατιμωρησία να έχει δεχτεί ένα μικρό πλήγμα, αναφέρει ο Economist, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, το ��αράδειγμα του Άκη Τσοχατζόπουλου που βρίσκεται πίσω από τις μπάρες για διαφθορά.

Η αναδιάρθρωση μιας οικονομίας και η επανίδρυση ενός κράτους χρειάζεται χρόνο και αποφασιστικότητα. Όμως ο κ. Σαμαράς, ακόμη κι αν είναι ο κατάλληλος για ένα τέτοιο έργο, ξεμένει και από τα δύο. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές του Μαΐου, επισημαίνει πάντως ο Economist. Ο φωτογενής και πανούργος ηγέτης του, Αλέξης Τσίπρας είναι υποψήφιος ακόμη και για πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ, συνεχίζει ο Economist. Ωστόσο μια νίκη του κ. Τσίπρα στις εκλογές θα μπορούσε να υπονομεύσει τον εύθραυστο συνασπισμό του κ. Σαμαρά, ιδίως αν ληφθεί υπόψιν πως μέλη του ΠΑΣΟΚ, «αυτομολούν» προς τον ΣΥΡΙΖ��. Μέχρι τα μέσα του 2015, πιθανώς ο κ. Τσίπρας να χρειάζεται να διαπραγματεύεται με την ΕΕ ως πρωθυπουργός, ή -τουλάχιστον- ως το «δεξί-χέρι του βασιλιά». «Μυρίζοντας» εξουσία, ο κ. Τσίπρας έχει αρχίσει να κάνει μαθήματα Αγγλικών και να ταξιδεύει. Στο εξωτερικό, το μήνυμά του είναι ότι δεν θέλει η Ελλάδα να φύγει από το ευρώ. Στο εσωτερικό, υπόσχεται να αθετήσει τους όρους τους μνημονίου με τους πιστωτές. Ακόμη και τα υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματός του, δεν μπορούν να εξηγήσουν με σαφήνεια πώς θα μπορέσουν να απαλλάξουν τη χώρα από τους όρους του μνημονίου και ταυτόχρονα να διατηρήσουν τη χρηματοδότηση.

Ο κ. Τσίπρας θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο πραγματιστής στη ρητορική του, αναφέρει ο Economist. «Κάποιοι ήδη τον ��αρομοιάζουν με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, ή ακόμη και με τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος κάποτε αντιτίθετο στο μνημόνιο» αναφέρει.

Το βρετανικό περιοδικό καταλήγει στο άρθρο του: «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στην Ελλάδα είναι πλέον πολιτικός, όχι οικονομικός. Ο φόβος της χρεοκοπίας και του Grexit έχει υποχωρήσει: πλέον η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας είναι μάλλον η άνοδος των Ελλήνων εξτρεμιστών, τόσο των νεοσταλινικών, όσο και των νεοναζί».