Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο Press Project ο Αντώνης Μανιτάκης μιλά για τη δύσκολη περίοδο των διαπραγματεύσεων και για τις αποφάσεις που κλήθηκε να πάρει όσο βρισκόταν στην κυβέρνηση, κάνοντας μάλιστα λόγο για έναν εφιάλτη!

«Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν οι διαπραγματεύσεις. Αυτό που συνέχεια ζω και ξαναζώ είναι αυτές οι δύσκολες και τρομακτικές στιγμές των διαπραγματεύσεων. Οι διαπραγματεύσεις ήταν για μένα ένας εφιάλτης. Εφιάλτης, γιατί είχα ένα βάρος. Εφιάλτης, γιατί δεν είχα πείρα. Εφιάλτης, γιατί δεν σας το κρύβω ότι αισθανόμουν μόνος. Μόνος στην κυβέρνηση, ιδίως στις πρώτες διαπραγματεύσεις. Η τρόικα με ανέκρινε σαν να ήμουν μαθητής» τονίζει ο πρώην υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, αποκαλύπτοντας πως χρειάστηκε να παλέψει με θεούς και δαίμονες!

«Στις δεύτερες, της άνοιξης, ήταν συντονισμένη η κυβέρνηση και κάναμε όλοι μαζί και με την κυβέρνηση και με τον πρωθυπουργό διαπραγματεύσεις, αλλά το Νοέμβριο του ’12 και τον Ιούνιο ήμουν ολομόναχος. Και είχα, καταλαβαίνετε, να παλέψω με θεούς και δαίμονες. Με διαπραγματευτές πολύ σκληρούς που ήξεραν να διαπραγματεύονται. Και ήξερα ότι αυτό που αναλαμβάνω δεν είναι οι τύχες μόνο των δημοσίων υπαλλήλων και του κράτους μας, της διοίκησης, που είναι το δικό μας κράτος, αλλά της χώρας. Καταλαβαίνετε πως αισθανόμουν φοβερό δέος για τις ευθύνες που είχα αναλάβει κι αυτό δεν σας το κρύβω ότι με γονάτισε» συνεχίζει.

«Έφυγα με ένα αίσθημα τραγικότητας για τον τόπο» εξομολογείται ο πρώην υπουργός , αποκαλύπτοντας την περιφρόνηση με την οποία αντιμετώπιζε η τρόικα την κυβέρνηση της χώρας, τις ιδεολογικές εμμονές της, τους εκβιασμούς καθώς και την πεποίθηση της ότι μόνο με βίαιο τρόπο θα μπορούσε να «συνετιστεί» η Ελλάδα.

Η ζωή του κ.Μανιτάκη μακριά από την υπουργική καρέκλα και την τρόικα φαίνεται πάντως πως είναι πολύ καλύτερη!!!Ο πρώην υπουργός αν και δεν έχει ξεπεράσει ακόμη την φάτσα του κυρίου Τόμσεν θέλει να γράψει ένα βιβλίο .... για τους δανειστές και τις «εφιαλτικές» διαπραγματεύσεις!

«Η ζωή μου μετά την αποχώρησή μου από την κυβέρνηση είναι ήρεμη , στοχαστική, αναστοχαστική γι’αυτά που έζησα, γι’αυτά που έκανα. Δεν αναπολώ, αλλά συνέχεια σκέπτομαι. Σκέπτομαι αυτά που έγιναν και σκέπτομαι πολύ αυτά που έχουν σχέση με τον τόπο και είναι μερικά που με πληγώνουν πάρα πολύ, γιατί βλέπω πόσο οδυνηρά είναι για τον τόπο, αλλά και πόσο λίγο αισιόδοξα είναι αυτά που έζησα. Προσωπικά ξαναβρήκα λίγο τους ομαλούς ρυθμούς, ξαναέγινα συγγραφέας, ξαναθυμάμαι λίγο την ιδιότητα του δασκάλου, μάλλον πολύ την ξαναθυμάμαι, και γράφω. Θέλω να μεταδώσω αυτά που έζησα, θέλω να τα κοινολογήσω με ένα βιβλίο. Το σχεδιάζω κι έχω έρθει σε επαφή με εκδότη, δεν ξέρω πότε θα το κάνω» τονίζει.

ΦΩΤΟ:Προϊόν photoshop