Η Ελλάδα ξεπερνάει τις δυσοίωνες εκτιμήσεις και τις αρνητικές αξιολογήσεις, επιχειρεί την οικονομική σταθεροποίηση, την αντιμετώπιση της ύφεσης και την ανάκαμψη και μπορεί πάλι να ελπίζει, δήλωσε ο Φώτης Κουβέλης μιλώντας σήμερα στην ετήσια γενική συνέλευσης των βιομηχάνων Θεσσαλίας, στον Βόλο.

Όπως τόνισε, υπάρχει αισιοδοξία και για πρώτη φορά μετά από χρόνια υπάρχει η πεποίθηση πως μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Η Ελλάδα, πρόσθεσε, έχει αποφύγει την χρεοκοπία και ήδη καταγράφονται οι πρώτες θετικές εκτιμήσεις για την πορεία της χώρας ενώ τα μεγέθη φανερώνουν μία αντιστροφή της πορείας.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς σημείωσε πως τα προβλήματα δεν έχουν λυθεί αλλά έχουν μπει σε ένα δρόμο αντιμετώπισης. «Έχουν γίνει αρκετά. Πρέπει, όμως, να γίνουν πολύ περισσότερα και αυτό είναι υπόθεση όλ��ν μας», υπογράμμισε και εξήγησε ότι η Δημοκρατική Αριστερά ανέλαβε εθνική ευθύνη με τη στήριξή της στην κυβέρνηση συνεργασίας, καθώς μετέβαλε τα δεδομένα και ενίσχυσε την διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης και θα συνεχίσει τις υπερβάσεις για καλύτερο μέλλον στον τόπο.

Ως απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη περιέγραψε την οικονομική, κοινωνική και πολιτική σταθερότητα, το μεταρρυθμιστικό πνεύμα και τη πολιτική βούληση αλλαγών, το εθνικό σχέδιο προσαρμογής, το οποίο να περιλαμβάνει πέραν των δεσμεύσεων της χώρας, την προώθηση της ανασυγκρότησης του κράτους και της οικονομίας, καθώς και τις επιβεβελημένες αλλαγές στην ευρωπαϊκή πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Κατά τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, το νέο μοντέλο ανάπτυξης για την Ελλάδα πρέπει να βασίζεται στην εξωστρέφεια, να αυξηθεί η παραγωγικότητα τόσο του δημοσίου, όσο και του ιδιωτικού τομέα, στην έρευνα και καινοτομία, στο νέο βελτιωμένο εκπαιδευτικό σύστημα, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αυξημένη συμμετοχή νέων με αξιοπρεπείς απολαβές και στην αλλαγή της αντιεπιχειρηματικής κουλτούρας, που επικράτησε κατά τη μεταπολίτευση.

Επιπλέον χρειάζονται, κατά τον κ. Κουβέλη, νέοι κανόνες σεβαστοί από όλους, σεβασμός του περιβάλλοντος, δίκαιη συμμετοχή στα βάρη και τις ωφέλειες, που θα προκύψουν, και στη μεταρρύθμιση του κράτους.