Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος απαντά ηλεκτρονικά στην ποιήτρια Κική Δημουλά, στις δηλώσεις της κατά των μεταναστών.
Μέσω της σελίδας του στο Facebook, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει με καυστικό τρόπο πως το όνομα της χρησιμοποιείται στις δημοσκοπήσεις και την προτιμούν για να μη θεωρηθούν αγράμματοι, ενώ στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει κανείς τίποτα γι’αυτήν.
Ο ίδιος έγραψε αναλυτικά: «Δεν γνωρίζουμε τίποτε για την "Κική Δημουλά" -πέρα από το ότι το όνομά της φιγουράρει κατά καιρούς ανάμεσα στα 4-5 που η πολιτική μας ορθότητα επιβάλλει να δηλώνουμε στις δημοσκοπήσεις ότι προτιμάμε, ώστε να μην μας θεωρούν οι άτιμοι οι δημοσκόποι ντιπ για ντιπ αγράμματους.
Δεν έχουμε διαβάσει κανένα από τα βιβλία της, δεν έχουμε ιδέα τι έχει τραβήξει ή δεν έχει τραβήξει στη ζωή της. Ακούμε κάτι που είπε ή κάτι που της αποδόθηκε κι ευθύς σπεύδουμε να την αποκαθηλώσουμε και να τη λυντσάρουμε.
Δεν είναι πια η αγαπημένη μας ποιήτρια που δεν διαβάσαμε. Είναι η φρικτή ρατσίστρια -μα και ούτε καν. Είναι η ατάκα για τα παγκάκια. Θα την θυμόμαστε ως την επόμενη άτυχη ατάκα, ως το επόμενο άτυχο θύμα μιας ηλεκτρονικής οχλοκρατίας που δεν θα χορτάσει ουδέποτε ούτε από ατάκες ούτε από θύματα».
tatsopoulos.JPG
Κική Δημουλά για μετανάστες
Νωρίτερα, η ποιήτρια φέρεται να έκανε αιχμηρές δηλώσεις για τους μετανάστες κατά την παρουσία της σε εκδήλωση των Atenistas στην Κυψέλη. Τις δηλώσεις αυτές δημοσιοποίησε η Άννα Δαμιανίδη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» κάνοντας λόγο για ρατσιστικό παραλήρημα της ποιήτριας. Μάλιστα, η ίδια ανέφερε πως η ποιήτρια δήλωσε: «Δεν αντέχω τους μετανάστες στην Κυψέλη, είναι τόσοι πολλοί που είναι πιάνουν και τα παγκάκια. Δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, ενώ φοβάμαι να βγω από το σπίτι μου γιατί κλέβουν».
Στο κείμενο μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής:
«Στο τέλος της περιήγησης στην αυλή του σχολείου περιμέναμε ν' ακούσουμε κάτι ωραίο και αξέχαστο από τα χείλη πνευματικών ανθρώπων. Και τι είπε η ποιήτρια; Ότι δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια. Εντάξει δεν χρειαζόταν να είσαι διακεκριμένη ποιήτρια για να πεις τέτοια. Τα λένε κάθε μέρα γριές στο τρόλεϊ για να πιάσουν κουβέντα. Κι ούτε καν όλες, κάμποσες έχουν καταλάβει ότι δεν μπορείς να γενικεύεις έτσι και συγκρατούνται».
Περιμέναμε από μια διακεκριμένη ποιήτρια κάτι πιο βαθύ, πιο ανθρωπιστικό; Κάτι φωτεινό που θα βοηθούσε τη συνύπαρξη με τους μετανάστες, που θα μαλάκωνε τους ανθρώπους; Λάθος μας! Η ποιήτρια επιβεβαίωσε ότι στην Ελλάδα η μπαναλιτέ του ξενοφοβικού λόγου δεν γνωρίζει σύνορα, ταξικά και άλλα.
Με άνεση μπορείς να γενικεύεις, να βγάζεις το ρατσισμό σου χωρίς άγχος, ακόμα και δημόσια, ακόμα και σε πρωτοποριακές συναντήσεις γνωριμίας με το χώρο και τους γείτονες. Αλίμονο, τι είναι η πολιτική ορθότης για μια ποιήτρια που έφτασε στην κορυφή; Ξενέρωτες αμερικανιές».