Νέος πόλεμος ανακοινώσεων ξέσπασε σήμερα μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με αλληλοκατηγορίες για «Βαβέλ» και «δηλώσεις για γέλια».

Σε σχόλιο του Γραφείου Τύπου του o ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση, ότι «αφού πρώτα συμφώνησε στο να βρεθεί η χειρότερη δυνατή λύση για την Κύπρο, τώρα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά την απόφαση του Eurogroup για να δικαιολογήσει τις νέες της υπαναχωρήσεις απέναντι στην τρόικα. Δεν είναι απλώς ανεύθυνη, αλλά και επικίνδυνη».

Υποστήριξε επίσης ότι «δεν μπορεί να υπάρξει καμία προοπτική κοινωνικά δίκαιης εξόδου από την κρίση, όσο συνεχίζονται οι μνημονιακές πολιτικές» και ότι «δεν υπάρχουν μεμονωμένες αποφάσεις για "προβληματικές" χώρες, αλλά μια συνολική στρατηγική εξαθλίωσης και καταστροφής που συνεχώς θα επεκτείνεται».

Από την πλευρά του, το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρθηκε σε «Βαβέλ δηλώσεων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ», για τις οποίες και σχολίασε:


«Παγκόσμια ημέρα θεάτρου η σημερινή και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είπαν να το γιορτάσουν.

Ο Γιάννης Μηλιός μιλά για λύση εντός ευρώ, αλλά εκτός Ευρώπης...

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ζητά επανεξέταση των θέσεων (;) του ΣΥΡΙΖΑ για την Ευρωζώνη.

Ο Γιάννης Τόλιος θέλει επιστροφή όλων των ευρωπαϊκών χωρών στα πρώην εθνικά τους νομίσματα.

Ο Χρήστος Κατσούλας ��ποψήφιος Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ επιτίθεται στους Κυπρίους, επειδή δεν έφυγαν από την Ευρωζώνη.

Δεκαεννιά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ “τραβούν το αυτί” του κυρίου Μηλιού και του υπενθυμίζουν πως θέση του κόμματος είναι ότι: “η πεμπτουσία της πολιτικής δεν είναι προφανώς το νόμισμα”.

Η Βαβέλ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει το τι θα ζούσαν οι Έλληνες, αν εφαρμοζόταν το “πρόγραμμά” τους, έστω και για μία ώρα.

Στην προσπάθειά του να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, ο εκπρόσωπος της Βαβέλ κ. Σκουρλέτης, δηλώνει πως δεν αποκαλύπτει το “πρόγραμμα” του ΣΥΡΙΖΑ, για να μην το μάθει η κυρία Μέρκελ... Και ο ΣΥΡΙΖΑ, στο σύνολό του, νομίζει ότι ο Ελληνικός λαός ούτε βλέπει ούτε ακούει...».

Στην απάντησή του ο ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε με την σειρά του αιχμηρά την ανακοίνωση της ΝΔ: «Οι μεν ανακοινώσεις της ΝΔ είναι για γέλια, η δε πολιτική της για κλάματα»!