Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 5,5 χρόνια, να δημιουργηθούν δεκάδες ερωτήματα και να αναζητηθούν τα χνάρια τους μέσα από διαδρομές-λαβύρινθο για να φθάσουμε στο σημείο να πούμε «επιτέλους, κάτι κινείται» και να δικαιωθεί ο αγώνας του STAR για την ανάδειξη του θέματος.

Ο λόγος για τις «ξεχασμένες» (τρόπος του λέγειν) δωρεές για τους πυρόπληκτους της Ηλείας, οι οποίες αφού -σύμφωνα με καταγγελίες ακόμη και βουλευτών- πήγαν να κλείσουν μέχρι και τρύπες του προϋπολογισμού αντί για τις πληγές των πυρόπληκτων, θα απασχολήσουν την Ειδική Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής η οποία θα συνεδριάσει σήμερα στις 18.00.

Το γνωστό και ως «ταμείο Μολυβιάτη» (είχε τεθεί επικεφαλής ως πρόσωπο κύρους ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, άσχετα αν μετά ο ίδιος το άφησε στην τύχη του και δεν κοίταξε ποτέ πίσω) είχε συγκεντρώσει περίπου 118 εκ. ευρώ, τόσο από μεγάλες χρηματικές προσφορές επιφανών οικογενειών και επιχειρηματιών του τόπου όσο και από καταθέσεις Ελλήνων που με συναίσθηση του πόνου των συμπολιτών τους έδωσαν από το υστέρημά τους για την ανακούφισή τους.

Ωστόσο, λίγους μήνες μετά… σαν να άνοιξε η γη και κατάπιε το ταμείο με αποτέλεσμα να αγνοείται τόσο η τύχη του όσο και τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί! Το μόνο που γνωρίζαμε ήταν ότι είχε περάσει στη διαχείριση του υπουργείου Οικονο��ικών…

Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια και να φθάσουμε στο σημείο μέχρι και βουλευτές να απειλούν με μηνύσεις (νυν υπουργός Πολιτισμού Κώστας Τζαβάρας και βουλευτής ΝΔ Γιώργος Κοντογιάννης), για να αρχίσει να «ξεπαγώνει» το θέμα.

Τα πρώτα θετικά νέα για την ενεργοποίηση του «ταμείου Μολυβιάτη» ήρθαν πριν από λίγες ημέρες όταν υπεγράφη η Κοινή Υπουργική Απόφαση με την οποία διατίθενται 24,7 εκατ. ευρώ στους πυρόπληκτους δήμους για έργα. Ο ίδιος, ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας τόνισε ότι «χρειάστηκαν πολλές και σκληρές προσπάθειες για να ενεργοποιηθεί και πάλι το “ταμείο Μολυβιάτη”. Τώρα, λοιπόν, μένει να δούμε να αξιοποιούνται εκεί που πρέπει, τόσο το συγκεκριμένο ποσό όσοι και τα υπόλο��πα περίπου 95 εκ. ευρώ...

Κάλλιο αργά παρά ποτέ; Μάλλον, ναι. Ωστόσο δεν παύει να έχουν περάσει 5,5 χρόνια από την ημέρα που κάποιοι συμπατριώτες μας έζησαν τον εφιάλτη και ζήτησαν βοήθεια. Εμείς τους τη δώσαμε, ο καθένας όσο μπορούσε, όμως κάποιοι έμειναν μόνο στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος και αδιαφόρησαν για τα περαιτέρω. Προφανώς υπάρχουν σοβαρές ευθύνες και μάλιστα με φόντο τον ανθρώπινο πόνο…