Τελικά υπήρχε κανείς από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που να συμφώνησε με το Μνημόνιο και την προσφυγή στο ΔΝΤ;

Οι προχθεσινές δηλώσεις του Ανδρέα Λοβέρδου προκάλεσαν πολιτικό «σεισμό» αφού ο πρώην υπουργός τόνισε ότι είχε διαφωνήσει με την ένταξη στο ΔΝΤ, «κατηγορώντας» τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου ότι μας έβαλαν με το ζόρι στο Μνημόνιο!

Παράλληλα, επεσήμανε ότι με την πολιτική Παπανδρέου για να ζητήσουμε βοήθεια από το Ταμείο και να υπογράψουμε Μνημόνιο είχαν διαφωνήσει και οι πρώην υπουργοί Άννα Διαμαντοπούλου και Γιάννης Ραγκούσης.

Ο -επίσης- πρώην υπουργός Πάνος Μπεγλίτης μιλώντας χθες στον ΣΚΑΊ, τόνισε από την πλευρά του ότι ήταν άλλο πράγμα η συμμετοχή στον μηχανισμό και άλλο η προσφυγή στο ΔΝΤ, με την οποία –μαντέψτε!- διαφωνούσε και αυτός! Ωστόσο, όπως τόνισε, το ΔΝΤ επεβλήθη στην Ελλάδα από τη Γερμανία.

Θέση για το θέμα παίρνει με δηλώσεις του στα «Νέα», και ο Χάρης Καστανίδης, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Τι λέει; Όχι απλά ότι διαφωνούσε με την προσφυγή στο ΔΝΤ αλλά ήταν και ο… μόνος! Παράλληλα, «καρφώνει» και τον Ανδρέα Λοβέρδο για τις προχθεσινές του δηλώσεις: «Ήμουν ο μοναδικός που διαφωνούσε, δεν υπήρχε κανένας άλλος. Υπήρχαν συνάδελφοι που ήταν φανατικοί στο να προσχωρήσουμε στον μηχανισμό στήριξης. Είδα με έκπληξη ότι διαφωνούσε και ο Ανδρέας Λοβέρδος. Δεν ξέρω αν το είπε στο αυτί του Γιώργου Παπανδρέου. Σας θυμίζω ότι στις 3 Ιουλίου 2010 δήλωσα πως η ακολουθούμενη πολιτική δεν μπορεί να εφαρμοστεί και ζήτησα προσφυγή της χώρας σε εκλογές».

Όπως θα θυμάται κανείς, αντιρρήσεις είχε εκφράσει δημοσίως και η πρώην υπουργός Εργασίας Λούκα Κατσέλη, τόσο ενώ συμμετείχε στο υπουργικό συμβούλιο όσο (κυρίως) και μετά που αποχώρησε από την κυβέρνηση αλλά και το ΠΑΣΟΚ, ενώ και ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξη του πριν αναλάβει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ το 2012 είχε δηλώσει αντίθετος με την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ.

Αν συνυπολογίσει κανείς και τον κ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος δεν διάβασε το Μνημόνιο λόγω… υποχρεώσεων και συντάχθηκε με την απόφαση που -υποτίθεται- ήταν κοινή, αλλά εάν το διάβαζε θα διαφωνούσε, εύλογα αναρωτιέται: τελικά, από ολόκληρο υπουργικό συμβούλιο, υπήρχε κανείς που να συμφώνησε;