Για την περίοδο που πέρασε κατάθλιψη μίλησε ο Σταμάτης Μαλέλης: «Όταν έπαθα κατάθλιψη, Ένιωθα ότι δεν μπορώ να χαρώ τίποτα στην ζωή. Ακόμη και για απλά πράγματα. Καθόμουν σπίτι μου και έβλεπα κόσμο να προχωράει στο δρόμο κι έλεγα: Πώς είναι δυνατόν να προχωράνε και να μην παθαίνουν πανικό; Έβλεπα ανθρώπους να πηγαίνουν στον κινηματογράφο κι έλεγα ότι δε θα μπορούσα ποτέ να πάω στον κινηματογράφο. Δεν μπορούσα να φύγω από το σπίτι μου να πάω μέχρι το απέναντι περ��πτερο. Πίστευα ότι θα πεθάνω πηγαίνοντας μέχρι εκεί. Είχα φτάσει δηλαδή κι εγώ σε τέτοια σημεία και είχα μπει στο λούκι που μπαίνουν οι περισσότεροι, ότι αυτό το κρατάμε για τον εαυτό μας δεν το λέμε σε κανέναν, το καταπολεμούμε μόνοι μας, για να μην μας πουν τρελούς».

Μιλώντας στην εκπομπή Όλα για την υγεία mou και τον Μιχάλη Κεφαλογιάννη, ο Γενικός Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Star μίλησε για την πιο δύσκολη στιγμή του, κατά την περίοδο της κατάθλιψης που βίωσε.

«Θυμάμαι μια σκηνή πολύ σημαντική. Με πήραν τηλέφωνο από το γραφείο του τότε πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, να μου ορίσουν ένα ραντεβού, γιατί ήθελε ο πρωθυπουργός να με δει. Δώσαμε ένα ραντεβού μία η ώρα και με ξαναπήραν μία ημέρα πριν για να με ρωτήσουν εάν θέ��ω να φάω κρέας ή ψάρι στο Μαξίμου. Μου τόνισαν και τις δύο φορές ότι πρέπει να είμαι ακριβώς μία η ώρα εκεί, γιατί θα είμαστε οι δυο μας. Το σκέφτηκα πάρα πολύ, αλλά είπα ότι θα πιεστώ και θα πάω. Απέφευγα το κέντρο γιατί όταν ανέβαινα την Συγγρού πάθαινα απίστευτο πανικό, που μου έφερνε τάσεις λιποθυμίας. Ξεκίνησα λοιπόν να πάω με τον άνθρωπο που οδηγούσε το αυτοκίνητό μου να πάω και όπως ανέβαινα την Συγγρού ένιωσα να χάνω τις αισθήσεις μου. Ηταν 12:30. Είπα επι τόπου γυρίζουμε. Και έστησα τον πρωθυπουργό. Δεν νομίζω ότι κατάλαβε ποτέ τι έπαθα εγώ εκείνη την ημέρα, γιατί δεν μου ξαναμίλησε ποτέ».

Πώς κατάλαβε ότι περνά κατάθλιψη; Εντελώς τυχαία. «Είχα ένα πρόβλημα με το έντερό μου και αναγκάστηκα να μπω στο νοσοκομείο. Στην είδηση ότι πρέπει να μπώ μέσα και να νοσηλευθώ είπα τελείωσε, δεν έχω πια αντιστάσεις. Εγώ δεν περνούσα καν από περιοχές που είχαν νοσοκομείο. Θα μπώ μέσα και θα μείνω και στο νοσοκομείο; Όταν μου είπαν οι γιατροί, αφού εξαντλήσαμε κάθε περίπτωση ότι πρέπει να μείνεις μέσα γιατί δεν γίνεται, για να πάρεις ενδοφλέβια αντιβίωση, τότε ένιωσα ότι αφήνομαι πια και ας γίνει ό, τι είναι να γίνει. Στον πρώτο γιατρό που ήλθε εκεί του είπα να μην ασχοληθεί μαζί μου γιατί δεν νομίζω να τα καταφέρω. Εγώ πεθαίνω κάθε μέρα 100 φορές. Τότε αυτός ο άνθρωπος κατάλαβε ότι έχω κατάθλιψη. Φέρανε λοιπόν έναν άλλο γιατρό και μάλιστα σε διάστημα μισής ώρας και μου έδωσαν ταυτόχρονη φαρμακευτική αγωγή για την κατάθλιψη. Νοσηλεύθηκα 17 μέρες στο νοσοκομείο γιατί ήταν πολύ σοβαρή η κατάσταση με το έντερό μου και βγήκα άλλος άνθρωπος. Δεν μπορούσα να πιστέψω ούτε εγώ ο ίδιος την διαφορά. Άλλαξε η ζωή μου από ένα τυχαίο περιστατικό. Από ένα πρόβλημα στο έντερό μου».

Ο κος Μαλέλης κατέληξε: «Έχω ποιοτικές στιγμές και πια δεν φοβάμαι να περάσω καλά. Ζω μια κανονική ζωή πλέον έχοντας αφήσει πίσω μου επτά μαύρα χρόνια και νομίζω ότι αυτό μπορεί να το πετύχει ο οποιοσδήποτε. Από την ημέρα που κοινοποίησα αυτό που μου συνέβαινε, δέχθηκα εκατοντάδες τηλέφωνα».

Δείτε ένα απόσπασμα από την συνέντευξή του.