Όχι με το γάντι, αλλά με το αλυσοπρίονο έσφαξε η Ναταλία Γερμανού την Έλενα Παπαβασιλείου.Η παρουσιάστρια, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και μοίρασε τους τηλεοπτικούς ρόλους όπως εκείνη νομίζει.

Σε συνέντευξη της στο περιοδικό «People», ξεκαθάρισε πως η Σίσσυ Χρηστίδου δεν ήταν κεντρική παρουσιάστρια, αλλά συμπαρουσιάστρια στο «Μες την Καλή Χαρά».

Τόνισε ωστόσο, πως «της άξιζε να είναι και της αξίζει. Ως συμπαρουσιάστρια, ήταν εξαιρετική».

Ποιος είναι όμως ο φετινός της συμπαρουσιαστής; ο Θέμης Γεωργαντάς ή η Έλενα Παπαβασιλείου; «στους τίτλους τώρα λέει «μαζί της ο Θέμης Γεωργαντάς» εκεί που έλεγε «μαζί της η Σίσσυ Χρηστίδου».Αν το θέτεις έτσι, ναι ο συμπαρουσιαστής μου φέτος είναι ο Θέμης».

Τι θα γίνει όμως με την Έλενα Παπαβασιλείου; θα καταφέρει ποτέ να πάρει τη θέση της Σίσσυς; «Πιθανόν ύστερα από χρόνια, όταν θα έχει τα τηλεοπτικά χιλιόμετρα της Σίσσυς, αλλά και πάλι αυτό θα το κρίνουν οι τηλεθεατές και τα κανάλια», λέει όλο νόημα η Ναταλία Γερμανού, δηλώνοντας ξεκάθαρα τον δευτερεύοντα ρόλο της Έλενας στην εκπομπή.
Παρόλο λοιπόν που η Σίσσυ έφυγε από την εκπομπή, η Ναταλία έχει να πει μόνο τα καλύτερα για την πρώην συμπαρουσιάστρια και φίλη της:

«Αν και ο Χρήστος Φερεντίνος είναι ένας από τους αγαπημένους μου παρουσιαστές, χωρίς να θέλω να τον υποτιμήσω, νομίζω ότι φέτος η Σίσσυ του έκλεψε την παράσταση» λέει, σχολιάζοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο την παρουσία της στο «Πρωινό ΑΝΤ1».

Ξεκαθαρίζει ακόμα πως η Σίσσυ έφυγε από τον Alpha, «για άλλους λόγους και όχι επειδή φιλοδοξούσε να γίνει πρώτο βιολί. Έφυγε γιατί δεν άντεχε την αβεβαιότητα, του θα σας απαντήσουμε αύριο, μεθαύριο. Η Σίσσυ δεν εισέπραξε από τον Alpha τη συμπεριφορά ενός καναλιού που δείχνει στην παρουσιάστρια του ότι την θέλει. Εισέπραξε ένα κλίμα ή μείνεις ή φύγεις, το ίδιο μας κάνει και άντε και στο καλό!Επικροτώ την απόφαση της».

Τέλος, δεν διστάζει να κάνει και την αυτοκριτική της, λέγοντας πως στο παρελθόν έχει υπάρξει νούμερο:

«Στο Dream Show ήμουν λίγο νούμερο. Με σήκωνε ο Μικρούτσικος και έδειχνα τα φορέματα μου και έλεγα συνέχεια βλακείες στα παιδιά, «είσαι ο επόμενος Νταλάρας, Πάριος». Τα βλέπω καμιά φορά και λέω «χριστέ μου, δεν είναι δυνατόν!» Όταν βλέπω κάποια παλιά αποσπάσματα του εαυτού μου, νομίζω ότι έχω υπάρξει νούμερο».