Η Σίσσυ Χρηστίδου αρνείται ότι έκανε «χρυσή», μεταγραφή και όπως πολλοί συνάδελφοί της, νιώθει τυχερή που σε μια τόσο δύσκολη περίοδο έχει δουλειά. «Δεν είναι εποχή χρυσών μεταγραφών ούτε χρυσών συμβολαίων. Νιώθω τυχερή που σε μια τόσο δύσκολη τηλεοπτική χρονιά είχα δουλειά και την δυνατότητα επιλογής. Είναι σημαντικό ότι κάνω κάτι που αγαπώ», δήλωσε.

Σε συνέντευξή της στο περιοδικό Life and Style, η παρουσιάστρια αναφέρεται στο νέο της ξεκίνημα, αλλά και τον παρτενέρ της Χρήστο Φερεντίνο: «Η σχέση μας με τον Χρήστο διαμορφώνεται τώρα και ο κόσμος ζει με μας την εξέλιξη αυτή. Αισθάνομαι σαν μαθήτρια που άλλαξε σχολείο και πρέπει σιγά σιγά να μάθει την καινούρια της τάξη, τους συμμαθητές και τους καθηγητές της, και να προσαρμοστεί. Ο Χρήστος είναι ο καινούριος μου διπλανός στο θρανίο και σίγουρα θέλουμε χρόνο για να γίνουμε κολλητοί. Η ουσία είναι όμως ότι διαλέξαμε να κάτσουμε στο ίδιο θρανίο, επομένως κάτι υπάρχει ανάμεσά μας. Δεν διαλέγεις τυχαία τον «διπλανό» σου στην τηλεόραση».

Φυσικά, πρωταρχικό ρόλο στην ζωή της παίζει η οικογένειά της. Πρώτα ο Θοδωρής Μαραντίνης, σύζυγος και πατέρας του παιδιού της. «Ο Θοδωρής με κέρδισε πρώτα ως φίλος και μετά ως άντρας. Η σχέση μας κτίστηκε σταδιακά και ήρεμα κάτω από μια δυνατή φιλία, που μέσα από τα χρόνια δυνάμωσε τόσο πολύ, με αποτέλεσμα να γίνει έρωτας μέσα σε μια στιγμή. Τώρα που το βλέπω από απόσταση, αισθάνομαι πολύ τυχερή που ερωτεύτηκα τον καλύτερό μου φίλο».

Δεν κρύβει ότι θέλει να κάνει κι άλλο παιδί, ενώ εκφράζει τα συναισθήματά της βλέποντας τον τρίχρονο γιο της να μεγαλώνει: «Νομίζω πως για κάθε γονιό είναι υπέροχο να βλέπει το παιδί του να μεγαλώνει και να αισθάνεται περήφανος. Μέσα από τον Φίλιππο ξαναζώ την δική μου παιδική ηλικία, την απολαμβάνω ακόμα περισσότερο και πάνω από όλα επανεκτιμώ τους γονείς μου για όσα μου πρόσφεραν. Τελικά, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι γίνεσαι ο γονιός που σε κάνανε οι γονείς σου…Θέλουμε πολύ να μεγαλώσουμε την οικογένειά μας και να χαρίσουμε στον γιο μας ένα αδελφάκι, αλλά αυτή την περίοδο είμαστε πολύ προβληματισμένοι με όσα συμβαίνουν στην δουλειά μας και στην χώρα μας. Εχουμε πολύ καιρό μπροστά μας για να μεγαλώσουμε την οικογένειά μας. Πιθανότατα αυτό θα συμβεί όταν οι συνθήκες γύρω μας γίνουν καλύτερες».

Σε ό,τι αφορά τέλος, την πιθανότητα να μην έχει στο μέλλον δουλειά στην τηλεόραση; «Δεν φοβάμαι να μην έχω δουλειά στην τηλεόραση, φοβάμαι να μην έχω δουλειά γενικά και να φανώ αδύναμη στο να συνεισφέρω στο σπίτι μου και στην οικογένειά μου. Εχω μάθει να δουλεύω σκληρά από μικρή γι’ αυτό και νιώθω ότι θα τα καταφέρω και μέσα από άλλες δουλειές, αν χρειαστεί. Είμαι δημοσιογράφος, κάνω αυτήν την δουλειά από το 1997 και θα ήθελα να συνεχίσω να την κάνω, όχι όμως απαραίτητα ως παρουσιάστρια».