Survivor-mania! Η τηλεοπτική φρενίτιδα των τελευταίων δύο μηνών ελάχιστους έχει αφήσει απέξω. Στην περίπτωση που κάποιος σε μια παρέα, στη δουλειά, γενικώς οπουδήποτε τολμήσει να αναφέρει ότι ''δε βλέπω survivor'', ''μα ποιος είναι αυτός ο Αγγελόπουλος;'', εισπράττει βλέμματα του τύπου ''τι ώρα αρχίζει ο λιθοβολισμός;!''

 Κυρίως στις μικρότερες ηλικίες το φαινόμενο Survivor κάνει θραύση και παρακολουθείται φανατικά, ίσως πλέον περισσότερο και από σημαντικούς αγώνες ποδοσφαίρου ή άλλα reality. Δια του λόγου το αληθές, βρεθήκαμε χθες το βράδυ σε καφετέρια της Αθήνας, όπου συστηματικά παρακολουθούν Survivor. Το εντυπωσιακό είναι ότι παρόλο που την ίδια ώρα διαδραματιζόταν ο αγώνας Γιουβέντους-Μπαρτσελόνα, η τηλεόραση παρέμενε συντονισμένη στο επεισόδιο του Survivor!

Τι είναι όμως αυτό που έχει κερδίσει τους νέους; Τι προκαλεί αυτή την προσκόλληση σε αυτό το είδος παιχνιδιού; ''Σίγουρα δεν είναι μόνο οι κοιλιακοί του Αγγελόπουλου ή του Σπαλιάρα, αν και δε μας κακοπέφτει καθόλου να τους θαυμάζουμε κατά τη διάρκεια των επεισοδίων!'', μας λέει η Κλαίρη, 23 ετών φοιτήτρια ψυχολογίας.

''Είναι και το ότι βλέπουμε ανθρώπους απλούς σαν εμάς αλλά και celebrities σε συνθήκες δύσκολες, όπως πείνα, κακουχία, κι όλο αυτό μας κάνει να ταυτιζόμαστε ευκολότερα μαζί τους. Η εποχή της  αστερόσκονης έχει περάσει. Ο κόσμος και οι νέοι δε ταυτίζονται με τις φίρμες ούτε ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν  φαντασμαγορικά σόου''.

''Όλα αυτά έχουν κουράσει. Τα ίδια και τα ίδια, έλειπε μια εκπομπή που να ενέχει δράση και αγωνίσματα. Από τα παλιά Survivors είχε φανεί αυτό. Αυτό εδώ του 2017 μπορεί να είναι πιο αγωνιστικό και λιγότερο reality επιβίωσης, όμως αυτό το στοιχείο είναι που κρατά το κοινό. Είναι σαν να βλέπεις ντέρμπι Παναθηναικού-Ολυμπιακού αλλά σε άλλη μορφή. Και υπάρχει ταύτιση με τους παίκτες, σε βαθμό που όταν προκύπτουν διενέξεις εντός των ομάδων, ο εχθρός του παίκτη που συμπαθείς γίνεται και δικός σου. Είναι τρελό. Παρατηρούμε τους εαυτούς μας να συμπαθούν-ή να αντιπαθούν-παίκτες ανάλογα με τα γεγονότα'', συμπληρώνει ο Παναγιώτης, 24 ετών.

''Μη ξεχνάμε και το σύνδρομο Big Brother'', προσθέτει ο Γιάννης, που υπηρετεί αυτή τη στιγμή στο στρατό. ''Είναι δελεαστικό να παρατηρείς σαν από την κλειδαρότρυπα την καθημερινότητα των άλλων, ειδικά σε τέτοιο περιβάλλον. Υπάρχει και μια ενδόμυχη ευχαρίστηση να τους βλέπεις να πεινάνε και να αγωνίζονται κυριολεκτικά για ένα πιάτο φαί από την ασφάλεια του καναπέ σου''.

 

Πάνω απ όλα πάντως μας είπαν πως το Survivor είναι το παιχνίδι του ‘’χαβαλέ’’. Οι φυσιογνωμίες που είναι μέσα σε προκαλούν για ατελείωτο ‘’τρολάρισμα’’, με αποκορύφωμα το manager rugby Πάνο!

''Η Λάουρα από την άλλη είναι απολαυστική να τη βλέπεις, είναι πιο αργή κι από τον Επιτάφιο!''

Όσο για την αποχώρηση του χθεσινού επεισοδίου;

΄΄Αν δεν έφευγε ο Χανταμπάκης δε θα το ξαναβλέπαμε, απλά! Ο Αγγελόπουλος όσες φορές και να μπει υποψήφιος, εμείς θα τον στείλουμε στον τελικό!!!''

Ο νοών, νοείτω……….

Της Γαλάνη Σοφίας

Tags: