Την επιθυμία να φέρει στον κόσμο ένα δεύτερο παιδί εξέφρασε σε συνέντευξή της η Κατερίνα Καραβάτου ενώ εξομολογήθηκε πόσο επώδυνη ήταν η περίοδος που πέρασε μετά τις δύο αποβολές που είχε.

«Ήταν ένα πολύ μεγάλο σοκ. Η μία εγκυμοσύνη μάλιστα ήταν προχωρημένη. Όταν έχεις ακούσει την καρδιά του μωρού που κυοφορείς και σε μια από τις επόμενες εξετάσεις δεν ακούς πια την καρδούλα που χτυπούσε μέσα σου, είναι πολύ ισχυρό το σοκ. Ήταν πολύ επώδυνη και η επέμβαση που έπρεπε να κάνω μετά. Γενικά ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος, γιατί είχα μπει στη διαδικασία της σκέψης ότι θα γεννηθεί το παιδάκι μου. Δεν είχα προηγούμενη εμπειρία, αυτή ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη.Σ' αυτή την περίπτωση πάντα σκέφτεσαι “κι αν δεν τα καταφέρω;”».

Ξεκαθαρίζει ωστόσο ότι θέλει να γίνει ξανά μητέρα, όχι τόσο για να χαρίσει ένα αδελφάκι στην κόρη της, αλλά επειδή επιθυμούν με τον σύζυγό της να «αποκτήσουμε ένα παιδάκι ακόμα»

«Ο Κρατερός ζητά επίμονα να κάνουμε ένα παιδί ακόμα. Στην αρχή δεν μπορούσα καν να το σκεφτώ. Η αλήθεια είναι ότι τώρα έχω αρχίσει να το βλέπω διαφορετικά. Δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια λόγω ηλικίας. Αν είναι να γίνει, πρέπει να γίνει τώρα. Αυτό με έχει αγχώσει περισσότερο. Δεν θέλω να κάνω ένα δεύτερο παιδί, απλά για να μην μόνη της η Αέλια. Καταλαβαίνω βέβαια το πόσο σημαντικό είναι να έχεις αδέλφια, το ζω τώρα που συνέβησαν όλα αυτά τα πράγματα και θα ήθελα να μοιραστώ όχι μόνο τα καλά αλλά και τα άσχημα που έρχονται στη ζωή. Θέλω όμως να φέρω στον κόσμο ένα παιδί, γιατί επιθυμούμε»

katerinakaravatou1.jpg

Πριν από λίγο καιρό η Κατερίνα Καραβάτου έχασε τον πατέρα της που λάτρευε. Όπως εξομολογήθηκε είναι ένα κομμάτι πολύ δύσκολο για εκείνη το οποίο δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμα.

«Επειδή οι γονείς μου ζούσαν στη Θεσσαλονίκη, έχω μέσα μου ��ην αίσθηση ότι ο μπαμπάς μου βρίσκεται εκεί και απλώς δεν έχει έρθει στην Αθήνα. Δεν είναι καθόλου εύκολη η απώλειά του» είπε και πρόσθεσε: «Επειδή δεν έχω καταλάβει και ίσως δεν θέλω να συνειδητοποιήσω τι έχει συμβεί, δεν έχω την αίσθηση ότι βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Όταν έρχεται στον ύπνο μου, βλέπω φωτογραφίες του ή θυμάμαι στιγμές από τις τελευταίες ημέρες, αισθάνομαι σοκ. Λέω “τι θα κάνω τώρα”. Είμαι σε αυτήν τη φάση ακόμη.»