​Σε μερίδα δημοσιογράφων «τα έχωσε» η Ζέτα Μακρυπούλια, χωρίς να κρύψει την ενόχληση της από ορισμένες συμπεριφορές:

«Με ενοχλούν πολλά που γράφονται, γιατί ορισμένοι έχουν απέναντί μου, μια πολύ κακόβουλη ματιά. Υπάρχει φθόνος θέλω να σου πω, και ειδικά από τότε που έγινε σημαία το γεγονός ότι η διακριτικότητα δεν πουλάει. Και αυτό το λέω για εκείνους που κινούνται σε αυτόν τον χώρο, για την τηλεόραση, τα περιοδικά και τους δημοσιογράφους που μας παίρνετε συνεντεύξεις. Έχουν αλλάξει πάρα πολύ οι ισορροπίες των πραγμάτων. Είναι πολύ ωραίο όμως να υπάρχει διακριτικότητα, διότι αποδεικνύει την ηθική και την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου. Αυτή τη δουλειά δεν την κάνουμε για εμάς, αλλά για τον κόσμο. Γαλουχείς λοιπόν τον κόσμο σε αυτό, και αν του περάσεις την αισθητική της προχειρότητας και της αδικρισίας, τον ωθείς να λειτουργεί έτσι. Θέλεις να υπάρχει αυτό το στοιχείο στα περιοδικά σου;»

9322_VALTINOS_MAKRIPOYLIA_06012015.jpg

Στη συνέχεια, απάντησε και σε όσους δεν αναγνωρίζουν τα όσα έχει πετύχει:

«Όλοι αυτοί που έχουν την αίσθηση –είτε από ζήλια είτε από μνησικακία- πως ο,τι σου έχει συμβεί στη ζωή δεν το αξίζεις, κάπως πρέπει να σκεφτούν διαφορετικά. Δεν είναι όλα τυχαία. Κάπου έχουμε δουλέψει σκληρά όλοι μας. Μου έτυχε να διαβάσω μια κριτική φέτος από μια γυναίκα που ο σκοπός της δεν ήταν “να κράξω τη Μακρυπούλια”. Σε πληροφορώ ότι την επόμενη μέρα πήγα στο θέατρο και έπαιξα αλλιώς. Αυτή η γυναίκα το έκανε με αγάπη. Υπάρχουν στον αντίποδα και κάπο��α άλλα κείμενα, τα οποία με το που βλέπω τον τίτλο δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να τα διαβάσω».

Τέλος, περιέγραψε και ένα πολύ αστείο περιστατικό που της συνέβη κατά τη διάρκεια της παράστασης «Ήρθες και θα Μείνεις», στην οποία πρωταγωνιστεί με τον Γρηγόρη Βαλτινό:

«Πριν από λίγες μέρες ήρθε μια κυρία στην παράσταση, γλυκύτατη και συμπαθέστατη, η οποία καθόταν στην Πέμπτη σειρά και με κοιτούσε με κιάλια. Λόγω του ότι η παράσταση σου επιτρέπει να μιλήσεις με τον κόσμο στην πλατεία, πιάσαμε κουβέντα και τη ρώτησα αν σκόπευε να με βλέπει σε όλη την παράσταση με τα κιάλια. Εντάξει, αυτό είχε πλάκα!»