​Για την απώλεια της γυναίκας του, που «έφυγε» από καρκίνο πριν από τέσσερα χρόνια, μίλησε ο Ηλίας Μαμαλάκης, περιγράφοντας τις συγκλονιστικές στιγμές που πέρασε δίπλα της, αλλά και το πώς αντέδρασε μετά το θάνατό της.

«Ο τελευταίος χρόνος ήταν τροµερά δύσκολος. Μπαινοβγαίναµε στα νοσοκοµεία κάθε 10 µέρες. Τα παιδιά του ασθενοφόρου, τα ήξερα µε το µικρό τους. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα τη χάσω, πίστευα πάντα ότι θα είναι εδώ, ότι θα κερδίσουµε άλλη µια µέρα», λέει ο μάγειρας που έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από τις τηλεοπτικές εκπομπές του.

Όπως προσθέτει, δεν συνειδητοποίησε ποτέ ότι η σύζυγός του είχε μπει σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή: «είναι µια νοοτροπία της ιατρικής της Ελλάδας όπου δεν σου λένε ποτέ την πλήρη αλήθεια. Και αυτό, για µένα, είναι λάθος. Ήλπιζα µέχρι τελευταία στιγµή. Και αν ήξερα, θα µπορούσα να έχω µια διαφορετική συµπεριφορά απέναντί της».

«Συνειδητοποίησα, καιρό αργότερα, πως στην αγωνία µας να σώσουµε έναν άνθρωπο, τον κάνουµε να υποφέρει ακόµα περισσότερο. Αυτές οι θεραπείες είναι τροµερά οδυνηρές. Θα προτιµούσα να την άφηνα να ηρεµήσει λιγάκι, να φύγει ήσυχη», συνεχίζει ο Ηλίας Μαμαλάκης, που πέρασε 38 χρόνια με την σύζυγό του.

Ο μάγειρας δεν κρύβει πως όταν έχασε την γυναίκα του πέρασε δύσκολες στιγμές. «Έβγαινα κάθε βράδυ. ∆εν ήθελα να είµαι στο σπίτι. Αλήτεψα πολύ... Και όταν έµπαινα σπίτι, άνοιγα την τηλεόραση για να κοιµηθώ ενώ άφη��α ανοικτό το φως. ∆εν µπορούσα αλλιώς. Ήταν µια σκέτη ανωµαλία. Κοιµόµουν πρωινές ώρες, ξυπνούσα µετά από µια ώρα. Ήµουν ανακατωµένος», αναφέρει, ενώ δεν κρύβει πως ήθελαν να αποκτήσουν παιδί, αλλά «η τεχνολογία της γενετικής στην εποχή µας ήταν πολύ δύσκολη και πολύ οδυνηρή. Όταν καταλάβαµε τι σήµαινε αυτό, είπαµε να το αφήσουµε. Πέσαµε µε τα µούτρα στη δουλειά και το ξεχάσαµε. Αν κάναµε παιδί, σήµερα θα ήταν 30 χρόνων. Θα το ήθελα, θα µε στήριζε και µένα κάποιος αφότου έµεινα µόνος µου».

Σήμερα, ο Ηλίας Μαμαλάκη�� έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην προσωπική του ζωή, με την Ντορίτα. «Ξαναδοµήθηκα σε οικογένεια», αναφέρει και παραδέχεται ότι «παλεύει» με τα τρία της παιδιά, γιατί δεν ξέρει πώς είναι να είναι κάποιος πατέρας.