Με τον τίτλο «Χαρά Αγνοείται» η Αφροδίτη Γραμμέλη κατακεραυνώνει σε άρθρο της, την εκπομπή του Alpha «Μες την καλή χαρά» , χαρακτηρίζοντας την «ξεχασμένο πρωινάδικο που βγήκε από τη ναφθαλίνη για να καλύψει ένα κενό στο πρόγραμμα».

Αναλυτικά τα όσα έγραψε:

"Προγράμματα όπως το «Μες στην καλή χαρά» (Alpha) μοιάζουν πλέον να αφορούν ένα τηλεοπτικό κοινό εθισμένο σε συνταγές όχι απλά παλιές αλλά και ξεπερασμένες.

Σαν ξεχασμένο πρωινάδικο που βγήκε από τη ναφθαλίνη για να καλύ��ει ένα κενό στο πρόγραμμα. Η πρώτη απορία που δημιουργείται βλέποντας το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι γιατί χρειάζονται τέσσερις παρουσιαστές. Για ποιον λόγο τέσσερα αταίριαστα μεταξύ τους τηλεοπτικά πρόσωπα διεκδικούν αμήχανα χώρο σε μια εκπομπή προκαλώντας τελικά μόνο συνωστισμό, είναι από τα ανεξήγητα.

Η Κατερίνα Καραβάτου δεν κάνει αίσθηση, δεν έχει τη δύναμη να ηγηθεί της ομάδας, δεν έχει τα προσόντα για να αφομοιωθεί από ένα φρέσκο τηλεοπτικό περιβάλλον. Προσπαθεί με «κρύα»αστεία, με υπερβολική καλοσύνη που αγγίζει τα όρια της μιζέριας, μέχρι να έρθει σε αμηχανία και να αποτραβηχτεί.

Για την Κωνσταντίνα Σπυροπούλου δυ��τυχώς η συνύπαρξη και η συνεργασία είναι έννοιες δύσκολες καθώς συνεχίζει ακάθεκτη να «αλωνίζει» το πλατό σαν να μην υπάρχει άλλος. Επιπλέον σε θέματα ενδιαφέροντα με περιεχόμενο κοινωνικό καλό θα ήταν να τραβηχτεί σε δεύτερο πλάνο καθώς σε τέτοιες περιπτώσεις οι πρωταγωνιστές είναι άλλοι.

Εντελώς ξεκούρδιστος ο Ευθύμης Ζησάκης, απλώς αγωνιά αν είναι καλά ντυμένος και αν μπορεί να είναι καλός διασκεδαστής για τους συνεργάτες του στο πλατό, ξεπερνώντας συχνά τα όρια.
Ο Παύλος Σταματόπουλος, τέλος, δεν μπορεί να λειτουργήσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον καθώς όταν έρχεται η σειρά του να μιλήσει ο τηλεθεατής έχει ήδη ακούσει τρεις απόψεις για το ίδιο θέμα.
Οι συνεντεύξεις είναι βαρετές, ως και αφόρητες κάποιες φορές, οι προτάσεις θυμίζουν κάτι που έχεις ξαναδεί και φυσικά δεν υπάρχει η ατάκα αυτή που μαρτυρά έξυπνη κριτική ή πρωτότυπη τοποθέτηση. Κλισέ, αναμάσημα, δημόσιες σχέσεις και όλα καλά. Κάποια στιγμή πριν από περίπου έναν μήνα κάτι πήγε να γίνει, κάτι ενδιαφέρον πήγε να ενταχθεί στη σκαλέτα της εκπομπής, αλλά δυστυχώς όλο αυτό εξατμίστηκε ή μάλλον «κάηκε» από τη μονομαχία για το ποιος είναι ο παρουσιασ��ής.

Ενα ψυχαγωγικό μαγκαζίνο για τα πρωινά του Σαββατοκύριακου θα πρέπει να προτείνει, να είναι σαν περιοδικό που το ξεφυλλίζεις, σαν ηλεκτρονική σελίδα που έρχεται να σου ανοίξει μικρά παραθυράκια σε όμορφους τομείς της ζωής. Το «Μες στην καλή χαρά» στερείται έμπνευσης και ολισθαίνει επικίνδυνα και ολοφάνερα στην ευκολία ενός περιεχομένου που πλέον ελάχιστους αφορά: λίγη κουβέντα, λίγη πλάκα και φυσικά το μπουζούκι μου"