Πρώτη ανάρτηση: 31/08/2013 23:39

Σαν βόμβα στους φίλους του χώρου των κόμικ έσκασε η απόφαση της εταιρείας Νέα Ακτίνα, που εκδίδει το περιοδικό Μίκυ Μάους, αλλά και πολλά άλλα αγαπημένα περιοδικά να σταματήσει την κυκλοφορία τους.

Δεκάδες χρήστης των social media γράφουν μηνύματα που εκφράζουν βαθύτατη λύπη για το περιοδικό που γέμισε τις ώρες των παιδικών τους χρόνων, ενώ πολλοί αναρωτιούνται «γιατί;» ζητώντας μάλιστα να συνεχιστεί η έκδοση των περιοδικών κι ας αυξηθεί η τιμή τους!

3dferfre.jpg
Διαβάστε μερικά από τα μηνύματα που έχουν αφήσει φίλοι του Μίκυ Μάους στο διαδίκτυο:

Σνιφ, κλαψ, λυγμ, σμπαρακουάκ

• Ήσασταν-είσαστε το διάλειμμά μου, η απόδρασή μου. Σας ευχαριστώ για όλη την αθωότητα, το χαμόγελο που μου προσφέρατε, για τα ατελείωτα ταξίδια στη φαντασία. Πραγματικά κρίμα…

• Ρε παιδιά αυξήστε την τιμή καλύτερα...

• Μόλις το έμαθα και νιώθω ότι μου κλέβουν το παιδί που έχω μέσα μου...

• Κρίμα πραγματικά… Μεγαλώσαμε με αυτά τα περιοδικά και τις εκπληκτικές, ανέμελες ιστορίες που μας ταξίδευαν σε κόσμους μαγικούς… Ας μην τελειώσει το παραμύθι…

• Λυπάμαι πραγματικά για τον ξαφνικό θάνατο και το τέλος εποχής του ιστορικού και αγαπημένου περιοδικού με το οποίο μεγάλωσα. Συλλέκτης απ' το πρώτο κιόλας τεύχος... κρίμα, τόσο κρίμα. Ο ψυχρός και τυπικός επίλογος με θυμώνει... Λυπάμαι.

Είμαι 45. Το αγοράζω από το πρώτο τεύχος...

• Κύριε Τερζόπουλε, πες μας τι μπορούμε να κάνουμε για να σώσουμε το Κόμιξ.

Συλλέγω Μίκυ Μάους και Κόμιξ από τα 10 μου χρόνια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την χαρά που ένοιωθα όταν έβγαινε καινούργιο τεύχος…

Απίστευτα λυπηρό... όχι μόνο για εμάς που μας συνόδευαν ως παιδιά, αλλά για τη σκέψη ότι αυτό το μοναδικό συναίσθημα χαράς & ενθουσιασμού που μας προσέφεραν, δε θα διαιωνιστεί και σε άλλες παιδικές ηλικίες.

• Γιατί; Κάποιος τρόπος θα υπάρχει να κυκλοφορεί.... Έστω κι ένα περιοδικό. Με αυτό μεγαλώσαμε και με αυτό θέλουμε να μεγαλώσουν τα παιδιά μας. Έστω ηλεκτρονικά.....

• Τα τεύχη μας μόλις έγιναν όλα συλλεκτικά και στα αλήθεια.. Σήμερα αγόρασα το τελευταίο τεύχος του Κόμιξ... Αναστέναζα τόσο πολύ που ο περιπτεράς με κοίταζε περίεργα…