Στο πλευρό της Ελλάδας και κυρίως των νέων στέκεται η Arianna Huffington.

Η ελληνίδα πρόεδρος της «Huffington Post», σε άρθρο της στη «New York Times», υποστηρίζει πως «η Ελλάδα, αν δεν της δοθούν περισσότερες επιλογές από τους Ευρωπαίους εταίρους, πέρα από τη λιτότητα, θα επιλέξει ό,τι είναι καλύτερο για τους νέους της, ακόμη και αν αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ».

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω στα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στην Αθήνα, η Huffington, διηγείται τη ζωή στην οικογένεια της, την οποία παρομοιάζει με έναν μικρόκοσμο της ελληνικής οικονομίας:

«Είχαμε βαριά χρέη και η προσπάθεια του πατέρα μου να γίνει ιδιοκτήτης μίας εφημερίδας κατέληξε σε αποτυχία και χρεοκοπία. Τελικά, η μητέρα μου, πήρε εμένα και την αδερφή μου και τον άφησε. Δεν ήταν η χρεοκοπία που την έκανε να φύγει, αλλά η άστ��τη ζωή του».

Και συνεχίζει: «για να τα βγάλουμε πέρα κάναμε περικοπές, αλλά η μητέρα μου ήταν αδιαπραγμάτευτη μόνο σε ένα πράγμα: θα έκοβε από όλα εκτός από τη μόρφωσή μας και την καλή διατροφή. Είχε μόνο δύο φορέματα και δεν ξόδεψε ποτέ για εκείνη. Ακόμη τη θυμάμαι να πουλά το τελευταίο της ζευγάρι χρυσά σκουλαρίκια».

Αναφερόμενη στη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας, λέει:

«Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, τα στοιχεία δείχνουν ότι η ανεργία στους νέους είναι στο 54%. Σκέφτομαι τις ιστορίες που υπάρχουν πίσω από τους αριθμούς: όλα τα όνειρα που έχουν συντριβεί, όλες τις υποσχέσεις που δεν εκπληρώθηκαν, αλλά και όλες τις ενοχές, την ντροπή και το φόβο που συχνά συνοδεύουν την ανεργία δίνοντας ελάχιστη ελπίδα γ��α ένα καλύτερο αύριο».

Συμπεραίνει μάλιστα πως «τα μακροοικονομικά και το αποτέλεσμα των εκλογών, δείχνουν ότι οι Έλληνες δεν θα δεχτούν άλλη λιτότητα.Αντίθετα, θα απαιτήσουν αλλαγή είτε μέσω της κάλπης, είτε με βία στους δρόμους, είτε με κάποιο συνδυασμό των δύο».

Και τονίζει όλο νόημα πως «ναι, οι Έλληνες έδρασαν ανεύθυνα πριν την οικονομική κατάρρευση, όπως ο πατέρας μου στην επαγγελματική και προσωπική του ζωή. Αλλά αυτός δεν είναι λόγος να τιμωρείς τα παιδιά και να καταστρέφεις το μέλλον τους, σαν μέρος μίας θεραπείας για ένα παρελθόν, για το οποίο δεν φέρουν καμία ευθύνη».

Για να καταλήξει ότι «η Ελλάδα, σαν τη μητέρα μου, πάντα πάνω απ’ όλα είναι αφοσιωμένη στα παιδιά της. Όταν το μέλλον των παιδιών της θα γίνει πιο θολό, το μέλλον της χώρας θα θολώσει επίσης. Αν η Ελλάδα παραμείνει σε αυτό το αδιέξοδο μονοπάτι της λιτότητας και της ύφεσης, τα παιδιά θα επαναστατήσουν και οι γονείς θα είναι στο πλάι τους επευφημώντας τα και προστατεύοντας τα. Και αν το να έχουν μέλλον σημαίνει να φύγουν από το ευρώ, οι Έλληνες θα το επιλέξουν. Εφηύραν τη Δημοκρατία και τώρα είναι καιρός να αναζωπυρώσουν αυτό το ελληνικό πνεύμα καινοτομίας και ιδιοφυίας, πριν η οικονομική κρίση προκαλέσει περαιτέρω απελπισία και τους επικίνδυνους «απογόνους» αυτής στους δρόμους και την κάλπη».