«Δεν πρέπει να υπάρχει κανένα ταμπού στο να μιλάς ανοιχτά για τον καρκίνο», λέει ο ΤζώνηΚαλημέρης και εξομολογείται την περιπέτεια με την υγεία του, αλλά και το�� τρόπο που την αντιμετώπισε.

Τονίζοντας ότι το να συζητάς για το καρκίνο κάνει τον κόσμο να είναι πιο έτοιμος να τον αντιμετωπίσει, ο Τζώνη Καλημέρης εξιστόρησε πώς άρχισαν όλα: «το 2001 είχα τρίψει τη γάμπα μου σε ένα ξύλο και είχα κάνει μια κοκκινίλα η οποία δεν πέρναγε και από τη στιγμή που κάτι δεν περνάει σε προβληματίζει. Στο δέρμα αντικειμενικά είναι φανερό να παρατηρήσεις το οποιοδήποτε πρόβλημα οπότε αναγκάστηκα το ψάχνεις».

«Η κυρία που μου έδωσε τα αποτελέσματα της βιοψίας και μου είπε ότι είναι καρκίνος, κακό δηλαδή και μου είπε να σας συστήσω ένα ψυχολόγο να πάτε σε κάποια ομάδα υποστήριξης, δεν το χρειάστηκα. Δεν ένιωσα κάτι ίσως και γιατί στην οικογένεια μου είχαμε αντίστοιχες ιστορίες», είπε και εξήγησε ότι το δεύτερο σημαντικότερο πράγμα που έκανε ήταν να πάει στην Αμερική για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στη ρίζα του.

Στέλνοντας ένα μήνυμα σε όσους αντιμετωπίζουν την ασθένεια, ο Τζώνη Καλημέρης κατέληξε: «έχω μάθει πλέον ότι συνεχώς πρέπει να κάνουμε εξετάσεις ειδικά από μια ηλικία και μετά, ειδικά εμείς οι άνδρες, είναι σημαντικό».