«Γεροντοπαλίκαρο είμαι. Πάντα έτσι ήμουν, από μικρός. Μου ταιριάζει, μάλλον, αυτή η μοναχική ζωή. Όσο μεγαλώνω γίνομαι όλο και πιο παράξενος», εξομολογείται ο Νίκος Αλιάγας και μιλά για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια επισημαίν��ντας: «ακόμα προσπαθώ να αποδείξω στον πατέρα μου ότι αξίζω».

Μιλώντας στην γαλλική έκδοση του περιοδικού «Marie Claire», ο 41χρονος παρουσιαστής έκανε αναδρομή στην παιδική του ηλικία, περιγράφοντας τις δυσκολίες με τις οποίες μεγάλωσε. «Ήθελα κάτι καλύτερο από αυτό μέσα στο οποίο βρέθηκα. Στο σπίτι μας για να κοιμηθώ έπρεπε να περιμένω να μαζέψουν τις ραπτομηχανές του πατέρα μου -ήταν ράφτης, από τους καλύτερους στο Παρίσι- για να βρω χώρο να ξαπλώσω. Λάτρευα την οικογένειά μου αλλά περιοριζόμουν, με φανταζόμουν μακριά και πέρα από αυτό που ζούσα».

Η καθημερινή του ζωή τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα: «ζω τη ζωή ενός στρατιώτη. Στις 4 το πρωί τρώω μια κουταλιά μέλι, λίγο αυγοτάραχο στις 9 και μετά όποιος προλάβει. Τρέχω! Από τα χαράματα ακούω ελληνικό ραδιόφωνο μέσω Ίντερνετ. Έχω βρεθεί μέσα σε ταξί στο κέντρο του Παρισιού να ακούω Ελληνική Πειραϊκή Εκκλησία Μεγαλοβδομάδα, πηγαίνοντας στο στούντιο να κάνω το σόου μου. Σουρεάλ… μια μόνιμη αντίθεση η ζωή μου», λέει χαρακτηριστικά.

«Ακόμα προσπαθώ να αποδείξω στον πατέρα μου ότι αξίζω», προσθέτει ο Νίκος Αλιάγας και καταλήγει: «δεν θα καθίσω να μετρήσω πόσα έβγαλα ή πόσα θα βγάλω. Δεν ξέρω, δεν με ενδιαφέρει, απλώς δεν μπορώ να σταματήσω να κάνω, να φτιάχνω...».