Συγκλονίζει η εξομολόγηση της Μαρίας Ιωαννίδου, η οποία στις αρχές του περασμένου Ιούνη διαπίστωσε ότι πάσχει από καρκίνο του μαστού.

Η Μαρία Ιωαννίδου φωτογραφήθηκε φορώντας ένα μαντήλι στο κεφάλι της, στο οποίο τα σημάδια από τις πρώτες χημειοθεραπείες είναι ήδη ορατά. Όμως, δεν διστάζει να «τσαλακωθεί» και να δείξει τις αλλαγές, τόσο στο σώμα της, όσο και στο πρόσωπό της, μετά από την θεραπεία στην οποία έπρεπε αναγκαστικά να υποβλ��θεί. Στην συνέντευξή της στο περιοδικό Glam αποκαλύπτει τα συναισθήματά της λίγο προτού μπει στο πρώτο χειρουργείο που έκανε. «Πριν μπω στο χειρουργείο όλως περιέργως ήμουν αισιόδοξη. Εχοντας βιώσει στο παρελθόν μία παρόμοια σκηνή με την μητέρα μου να μπαίνει στο χειρουργείο, έκανα ό,τι ακριβώς είχε κάνει κι εκείνη. Σήκωσα το χέρι μου και χαιρέτησα τους φίλους μου που είχαν έλθει να μου συμπαρασταθούν. Ημουν όμως κουκουλωμένη για να μην με αναγνωρίσουν, όχι γιατί δεν ήθελα ο κόσμος να μάθει τι περνούσα, αλλά γιατί ντρεπόμουν που ήμουν άρρωστη».

Η σχέση της με τον τωρινό της σύντροφο μετά ήδη πάνω από έξι χρόνια και όπως λέει ντρέπεται που παρουσιάζεται με αυτήν την εικόνα στον Δημήτρη της, όπως τον αποκαλεί, ο οποίος εντούτοις της στέκεται όσο μπορεί και με όσα μέσα διαθέτει. «Παίρνω πολλά φάρμακα, ορισμένα από αυτά είναι πολύ τοξικά. Στην αρχή δεν πονούσα. Φέρνοντας στο μυαλό μου αγαπημένα μου πρόσωπα, που είχαν περάσει από αυτή τη διαδικασία, όπως η μητέρα μου και ο Φρέντυ και υπέφεραν πραγματικά, εγώ πίστευα ότι δεν θα περάσω το ίδιο. Ότι τουλάχιστον δεν θα έχανα τα μαλλιά μου. Μετά όμως ξεκίνησε το μαρτύριο. Από τις πιο δύσκολες στιγμές ήταν όταν μου έπεσαν τα μαλλιά, τα φρύδια, οι βλεφαρίδες. Λυπάμαι και στενοχωριέμαι που αποκαλύφθηκα έτσι στον Δημήτρη. Η αλήθεια είναι ότι ντρέπομαι πολύ που με βλέπει έτσι. Ημουν μία γυναίκα φιλάρεσκη και κοκέτα και ξαφνικά με βλέπει καραφλή, να χάνω την αίγλη μου και αυτό μου κοστίζει. Νιώθω ανήμπορη. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι συνέχεια δυνατή».

Οι λεπτομέρειες από την καθημερινότητά της αφήνουν τον αναγνώστη με το στόμα ανοικτό: «Εχω μείνει πολλές φορές άυπνη και χωρίς φαγητό, νιώθοντας φρικτούς πόνους και ναυτία μετά από χημειοθεραπεί��. Ο καρκίνος είναι σαν ένας δράκος που μπαίνει μέσα στον οργανισμό σου και σου τρώει τα σωθικά σε μία μάχη μέχρι θανάτου. Πολλές φορές επιστρέφω στο σπίτι και κάθομαι μόνη, κουλουριασμένη στον καναπέ. Αυτό για μένα είναι ένα θέαμα θλιβερό. Ξέρεις όμως τι λέω; Οσο κι αν ματώσω και πονέσω θα επιβιώσω».

Η Μαρία Ιωαννίδου δεν προσπαθεί να δείξει ότι είναι δυνατή. Είναι πράγματι δυνατή. Κι αυτό γιατί όταν ερωτάται πως νιώθει που παλεύει με τον καρκίνο, απαντά με τόλμη και χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό. «Ο καρκίνος μου κλέβει ζωή και όταν δεν είσαι σε μικρή ηλικία, το κλέψιμο του χρόνου είναι διπλό. Παρόλα αυτά επιμένει: θα συνεχίσω να ζω, να γελάω και να ελπίζω».