Της Μαρίας Κυπραίου


Το θέατρο άδειο, λίγη ώρα πριν ξεκινήσει η παράσταση «Μαίρη Μαίρη» στο θέατρο Πόρτα, και εγώ με την Αντιγόνη πάνω στο σανίδι καθισμένες στον κατακόκκινο καναπέ… «Είναι γοητευτικό το θέατρο έτσι» είπαμε και οι δυο και ξεκινήσαμε αμέσως να συζητάμε… «Μισό λεπτό να πατήσω και το Rec» της είπα… τόσο πολύ με είχε συνεπάρει η κουβέντα μαζί της!


-Από μικρή ήσουν από τα παιδάκια που λένε ότι θέλουν να γίνουν ηθοποιοί όταν μεγαλώσουν;


Κοίτα το θέατρο έχει να κάνει πολύ με το παιχνίδι. Άρα είναι πάρα πολύ φυσικό να έλκεται ένα παιδί από το θέατρο, γιατί παίζει. Όλοι σαν παιδιά έχουμε κάνει ρόλους. Γενικά ήμουν μεγάλος καραγκιόζης και μαϊμού και τους κορόιδευα όλους.


Δεν νομίζω όμως τελικά ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός. Αυτό που μου άρεσε ήταν να προσφέρω στον κόσμο. Μου άρεσε πάρα πολύ να κάνω κάτι για τον άλλον.. να προβληματιστεί, να χαρεί!

-Αυτό θεωρείς ότι το επιτυγχάνεις παίζοντας στο θέατρο, τον κινηματογράφο ή την τηλεόραση;


Αυτό το επιτυγχάνεις με όλους τους τρόπουςαλλά σε διαφορετική χρονική στιγμή. Πχ στην τηλεόραση στα γυρίσματα, έχεις μπροστά σου το συνεργείο που και αυτοί είναι δέκτες. Στο θέατρο γίνεται πιο άμεσα, νιώθεις την ανάσα του άλλου την ενέργεια του. Είναι ζωντανό και άμεσο.


-Αγαπάς δηλαδή και τα τρία εξίσου;


Έχουν άλλη ομορφιά.


-Οι γονείς σου είχαν τις διαφωνίες τους όταν τους είπες πως θέλεις να ασχοληθείς με την ηθοποιία;


Οι γονείς μου είχαν και έχουν μια σχέση με το θέαμα και την τέχνη. Ήταν ιδιοκτήτες σινεμά. Έζησα πολύ το απ έξω και το από μέσα από την αίθουσα. Δούλεψα κιόλας καθόμουν στο ταμείο.

-Στην παράσταση «Μαίρη-Μαίρη» στην οποία και συμπρωταγωνιστείς με τον Παναγιώτη Πετράκη υποδύεσαι την Μαίρη. Μια γυναίκα δυναμική που ερωτεύεται πληγώνεται και δεν το βάζει κάτω. Είσαι και στη ζωή σου έτσι;


Είμαι ειλικρινής και δυστυχώς πολύ αυθόρμητη. Σαφέστατα πάντα μπορούμε και περισσότερο. Πολλές φορές μας βάζουν ταμπέλες ωρίμανσης οι οποίες μας επιβάλλουν να σκεπτόμαστε λογικά. Βέβαια χαρακτήρες σαν εμένα είναι λίγο ανορθόδοξοι. Καταπατούν τα όρια και τους κανόνες.


-Δηλαδή δεν είσαι λογική;


Είμαι πολύ λογικός άνθρωπος αλλά την ίδια στιγμή είμαι και αυθόρμητα παράλογη. Ένα σουρεαλιστικό άτομο.


-Πως γίνεται να είσαι και παράλογη και λογική; Ο παρορμητισμός είναι στοιχείο της λογικής;


Κανένας δεν είναι ένα πράγμα μόνο.Κακώς ��άζουμε ταμπέλα. Το ίδιο γίνεται και με τους ρόλους. Δεν μπορείς να πεις ότι η Μαίρη είναι ένα μόνο πράγμα. Είναι αυθόρμητη αλλά είναι και πολύ λογική…

-Ναι αλλά λόγω του έρωτα ξεπέρασε τη λογική της…


Ναι είναι επιθετική αλλά ήταν και κλεισμένη 9 μήνες μέσα στο σπίτι περιμένοντάς τον άντρα της που την είχε εγκαταλείψει.


-Παρολ αυτά του έδωσε και δεύτερη ευκαιρία. Θεωρείς ότι αξίζει να ξεπερνάμε τα όρια μας και να δίνουμε ευκαιρίες σε ανθρώπους που μας έχουν πληγώσει;


Ναι, όταν νιώθουμε ότι νιώθουμε κάτι για τον άλλον. Όταν νιώθουμε ότι δεν έχουμε τελειώσει με τον άλλον. Ο καθένας μέσα του ξέρει πότε του τελειώνει.


Τα πάντα είναι ένα παιχνίδι για αυτό καλό είναι όταν παίζεις να περνάς καλά και να μην είσαι looser.


-Ο ρόλος που υποδύεσαι στο θέατρο έχει κοινά με αυτόν της τηλεοπτικής Νόρας;


Ναι, όμως σαν χαρακτήρες έχουν διαφορετικές ποιότητες αλλά είναι στα ίδια χρώματα. Ήταν για μένα άγχος στην αρχή να μην μοιάζουν. Μετά άρχισα και έβλεπα την κάθε μία χωριστά.


Μέρα με την μέρα η Μαίρη μου αποκαλύπτει και νέα στοιχεία που τα κλέβω και τα βάζω στη Νόρα και το αντίστροφο. Γίνεται μία περίεργη συνομωσία των τριών γυναικών. Η μια γνωρίζει την άλλη χωρίς να το ξέρει.

-Αντιμετωπίζεις τα πράγματα με χιούμορ;


Ναι, αυτές οι δύο η Νόρα και η Μαίρη με έχουν ψιλοκαταστρέψει. Έχω γίνει πια killer-λεκτικός. Και φοβάμαι ότι θα παρεξηγηθώ πολλές φορές. Μόνο οι πολύ φίλοι και στενοί συνεργάτες μου καταλαβαίνουν το χιούμορ μου. Κι εγώ γελάω με αυτό το στυλ. Δεν είναι στο χαρακτήρα μου να είμαι τόσο αιχμηρή.


-Βοηθά τον γάμο σου ότι ο σύζυγος σου ασχολείται με άλλο επάγγελμα;


Κοίτα άρχισα να βλέπω σοβαρά αυτή την σχέση από την πρώτη πληροφορία που είχα ότι ήταν βιρτουόζος στο πιάνο. Αυτό ήταν ένα στοιχείο που με έκανε να πω ότι έχουμε κάτι κοινό.


-Μίλησε μας για αυτόν…


Έχει τρομερό πάθος με την μο��σική, έχει απίστευτες γνώσεις, είναι μια κινητή βιβλιοθήκη και παίζει τέλειο πιάνο. Είναι αντιφατικός και ξέρεις μοιάζουμε πολύ σε αυτό.


-Σου γκρινιάζει για τα εξαντλητικά ωράριά σου;


Κοίτα τον τελευταίο καιρό επισκέπτομαι πιο συχνά το φαρμακείο. Παίρνω βιταμίνες και διάφορα φυτικά βότανα, τσάγια.. (γέλια).


Ο άντρας μου δεν μου κάνει παράπονα. Με καταλαβαίνει και αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο είμαστε μαζί. Γιατί αν δεν σε καταλαβαίνει ο άνθρωπος σου γιατί να είσαι μαζί του;;;

-Η οικονομική κρίση μαστίζει όλα τα επαγγέλματα. Έχει χτυπήσει και το ε��άγγελμα του ηθοποιού;


Αυτό ήταν από πριν ένα χτυπημένο επάγγελμα.


-Μπορεί κάποιος να επιβιώσει από αυτό;


Κοίταεγώ έχω ζήσει πολύ άσχημα και δύσκολα. Έχω πονέσει, μαρτυρήσει και επιμείνει για να γίνουν όλα αυτά στη ζωή μου .


-Σου έχει γίνει μείωση μισθού;


Όχι, ήμουν πολύ τυχερή.


-Αν στο ζητούσαν;


Σε ποιον αρέσει; Είναι μια άσχημη κατάσταση η οποία μας έχει επιβληθεί. Θα το σκεφτόμουν και ανάλογα θα το χειριζόμουν.

-Σε αγχώνει το αν θα έχεις και του χρόνου επιτυχία;


Φυσικά. Πάντα θες το καλύτερο. Αλλά θέλω να είμαι αισιόδοξη, να σκέφτομαι θετικά. Λέω ακόμα δεν ήρθε γιατί να το κλαίω από τώρα;;;


-Στο σήριαλ είσαι έγκυος… Στην πραγματική ζωή σκέπτεσαι να γίνεις μαμά άμεσα;


Δεν ξέρω, περνάω πολλές ώρες στην παράσταση και στα Μυστικά της Εδέμ που τελειώνουν. Νομίζω πως δεν είμαι ακόμα έτοιμη για ένα παιδί. Αλλά άμα έρθει τι να του πω φύγε;;; (γέλια)


Η κουβέντα μας είχε απορροφήσει… Με ρωτά τι ώρα είναι;;; Σε δέκα λεπτά περίπου θα ξεκινούσε η παράσταση και ακόμα δεν είχα κλείσει το μαγνητοφωνάκι… «Ξεχαστήκαμε» της είπα και την ευχαρίστησα για την όμορφη αυτή συνέντευξη.