Συνέντευξη στο Βήμα έδωσε η Νικόλ Κίντμαν με αφορμή την ταινία «Απώλεια» («Rabbit hole») στην οποία πρωταγωνιστεί. Η Κίντμαν και ο Ααρον Εκχαρτ υποδύονται ένα παντρεμένο ζευγάρι Αμερικανών που προσπαθούν να συνεχίσουν τη ζωή τους και να αφήσουν πίσω το χαμό του παιδιού τους.


«Κάποιοι με αποκάλεσαν μαζοχίστρια, δεν νομίζω όμως ότι έχουν δίκιο. Μου αρέσει απλώς να ψάχνω τις διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης φύσης. Η ανθρώπινη φύση είναι πολύ σύνθετο πράγμα και για μένα δουλειά του ηθοποιού είναι η έρευνά της»είπε και εξηγεί πως όταν διάβασε για πρώτη φορά το «Rabbit hole» του Ντέιβιντ Λίντσεϊ Αμπέρ, δεν μπορούσε να συγκρατήσει τους λυγμούς της. «Το θέμα του με “έπιασε” σε τέτοιο βαθμό που για πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό ένιωσα πραγματικά τρωτή. Γιατί ως μάνα μπορώ πολύ καλά να φανταστώ τι σημαίνει να χάνει κάποιος το παιδί του. Γι΄ αυτό και ιόταν αποφάσισα να κάνω το θεατρικό ταινία, κρατώντας για μένα τον ρόλο μιας μάνας που χάνει το παιδί της ,πολύς κόσμος απόρησε και μου είπε ότι κάνω κακό στον εαυτό μου ».


Στην ερώτηση αν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της περνούσε από το μυαλό η ιδέα του χαμού ενός δι��ού της παιδιού απαντά: «Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, γιατί δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι, Ωστόσο κάθε ηθοποιός οφείλει να βρίσκει κλειδιά για να αντιμετωπίζει τέτοιες περιπτώσεις. Ορισμένες φορές ο ρόλος βγαίνει μόνος του, χωρίς καν να τον σκέφτεσαι. Νομίζω ότι έτσι έγινε σε αυτή την περίπτωση».


Παραδέχθηκε πάντως ότι η ιδέα της ταινίας την προβλημάτισε πολύ. «Το ανέβαλλα διαρκώς. Κάτι με εμπόδιζε να συνεχίσω. Οταν τελικά ο κόμπος έφθασε στο χτένι“Θα το κάνουμε ή δεν θα το κάνουμε;”- είχα μόλις γεννήσει την κόρη μου Σάντεϊ Ρόουζ. Δεν ήταν λοιπόν κάτι που ήθελα να κάνω. Για την ακρίβεια, εκείνη την εποχή δεν ήθ��λα να κάνω απολύτως τίποτε. Ήθελα απλώς να κάθομαι με τη μικρή μου».


Ο σύζυγός της Κιθ Ερμπαν, ήταν εκείνος που την έπεισε να προχωρήσει με το φιλμ. «Θα σου κάνει καλό” μου είπε ο Κιθ.Και τελικά είχε δίκιο. Ορισμένες φορές η δουλειά που κάνω με βοηθά να ξορκίζω τις φοβίες μου».


«Δεν μπορώ να το εξηγήσω,αλλά η αίσθηση που μου άφησε η πρώτη ανάγνωση του θεατρικού κειμένου της “Απώλειας”,το δράμα που αναδυόταν σε όλη την ιστορία ,είχε κάτι από αρχαία ελληνική τραγωδία» λέει η Κίντμαν και συμπληρώνει «(…) το αρχαίο ελληνικό δράμα με συγκινούσε πολύ. Είχα παίξει την Ιοκάστη και την Αντιγόνη. Σπουδαία έργα. Σήμερα όμως δεν θα άγγιζα έναν τέτοιο ρόλο στο θέατρο. Το αρχαίο δράμα θέλει πολλή, σκληρή δουλειά».


Το ενδεχόμενο του Οσκαρ δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από την κουβέντα μας. Η Κίντμαν, όπως πολλοί ηθοποιοί, λέει ότι δεν σκέφτεται τα βραβεία όταν δουλεύει.