Της Μανιάνας Καλογεράκη

Ασχολείται ερασιτεχνικά με την αστρολογία. Προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει την γυναικεία ψυχολογία. Λειτουργεί στην λογική του «εμείς» και όχι του «εγώ». Και αυτό προσπαθεί να το αποδεικνύει με κάθε αφορμή. Ο Παύλος Χαϊκάλης άνοιξε το σπίτι του και την καρδιά του στο star.gr και αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής του ζωής.

Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής μίλησε για την οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα αλλά και τον αντίκτυπο που έχει αυτή η κατάσταση στον χώρο του θεάματος. «Αυτό που περνάει τώρα η χώρα είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ο κόσμος δεν έχει όραμα, γιατί έχουν κοπεί τα όνειρά του. Είναι κομμένες οι ελπίδες του και βιώνει μια ασύλληπτη ανασφάλεια, που ιδίως η Ελλάδα είχε να δει γενιές και γενιές. Αυτό που έχω καταλάβει εγώ είναι ότι πηγαίναμε με τρύπα στο καράβι και κανείς δεν κατέβαινε στον πάτο του καραβιού να δει τι συμβαίνει. Γι´αυτό φτάσαμε εδώ. Πιστεύω ότι ο κόσμος έχει τόσο πολύ ανάγκη να γελάσει και να ξεχαστεί, που ακόμη και ναρκωτι��ά να του έδιναν, θα τα έπαιρνε. Το αφήναμε, το αφήναμε το πρόβλημα, μέχρι που τελικά φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Αυτή η ηρεμία με ανησυχεί πολύ και φοβάμαι ότι κάποια στιγμή, όλο αυτό κάπου θα ξεσπάσει», δήλωσε και πρόσθεσε: «Ο κόσμος θέλει να μεταβιβάσει το δράμα του σε ένα άλλο σκηνικό και να υποβαθμίσει το δικό του πρόβλημα, νομίζοντας ότι αυτό του άλλου είναι χειρότερο. Ετσι, έρχεται στο θέατρο».

Ο Παύλος Χαϊκάλης μετρά 30 χρόνια καριέρας στον χώρο της υποκριτικής. Σήμερα, αισθάνεται οργή απέναντι σε όσους προσπαθούν συνεχώς να προσάψουν κάτι στους ηθοποιούς και αναρωτιέται: «Γιατί πρέπει να ��ρίσκουμε στοιχεία και ερεθίσματα να χτυπάμε τον άλλο; Εγώ, για παράδειγμα, θα μιλάω πάντα με τα καλύτερα λόγια για την Βίκυ Καγιά, με την οποία δουλέψαμε μαζί πριν από λίγα χρόνια στην παράσταση «Δύο τρελοί τρελοί παραγωγοί», γιατί εργάστηκε αξιοπρεπώς μαζί μας και ποτέ δεν είπε ότι αποτελεί εκπρόσωπο της Επιδαύρου». Θέλοντας και μη, η κουβέντα μας έφτασε στο ζήτημα Ζέτα Μακρυπούλια: «Όταν άκουσα όσα λέγονταν για την Μακρυπούλια, γέλαγα. Γιατί είναι να γελάς. Και στην τελική, γιατί τα είπε αυτά ο συγκεκριμένος κύριος τώρα και δεν τα είπε όταν πρωτοβγήκε η Ζέτα; Παλιότερα, η εκτίμηση που υπήρχε ανάμεσα στους ηθοποιούς της Επιδαύρου με τους ηθοποιούς του μουσικού θεάτρου ήταν τεράστια. Κανείς δεν βγήκε, όμως, ποτέ να κατηγορήσει τον άλλο».

«Είναι καλός τελικά ο Έλληνας, ή είναι ένα μείγμα απατεωνιάς, κομπίνας, υποτίθεται έξυπνων ιδεών, κόμπλεξ ανωτερότητας και κατωτερότητας μαζί, συνονθύλευμα πραγμάτων χωρίς κανένα θετικό στοιχείο μέσα τους; Γιατί εγώ νομίζω ότι ο Ελληνας είναι ο ξεφτίλας της Ευρώπης και εγώ βαρέθηκα να είμαι ο ξεφτίλας της Ευρώπης».

Αυτό το διάστημα, ο Παύλος Χαϊκάλης, εκτός από την παράσταση «Ένα βότσαλο στην λίμνη», εργάζεται πυρετωδώς και για την συνέχεια του 50-50, το οποίο επανέρχεται δριμύτερο με 15 ολοκαίνουρια επεισόδια. Παρ’ όλη την επιτυχία της σειράς, δεν διστάζει να αποκαλύψει την διαφωνία του για τον τρόπο που επανήλθε η σειρά: «Το 50-50 καλώς σταμάτησε πριν από δύο χρόνια. Όμως, δεν είναι μια σειρά που μπορεί να γίνεται σε δόσεις. Επρεπε να λειτουργήσει σαν συνέχεια τότε και όχι τώρα. Η σειρά πέτυχε γιατί έχει μία βάση. Έχει ηθοποιούς που δεν μαϊμουδίζουν και πραγματικές, αληθινές καταστάσεις. Πέτυχε εξαιτίας της ανάγκης του ανθρώπου να ξεφύγει».

Οι τρεις πρωταγωνιστές, ο Μίμης (Παύλος Χαϊκάλης), ο Νικηφόρος (Πέτρος Φιλιππίδης) και ο Παύλος (Σάκης Μπουλάς) έχο��ν αναπτύξει πλέον μια σχέση ζωής, που μπορεί για τον καθένα να φαίνονται διαφορετικοί, αλλά συνυπάρχουν σε μια κοινή συνισταμένη που λέγεται τρέλα. Η συνέχεια της σειράς παραμένει η μεγάλη έκπληξη των συντελεστών. Τι γεύση του έχει αφήσει τέλος αυτή η δουλειά; «Μου έχει αφήσει μία πίκρα ως προς το ότι η σκυτάλη από την παλιά γενιά που ήξερε, στην καινούρια γενιά που δεν ήξερε, δεν έγινε σωστά. Όσοι βγαίνουν στο θέατρο δεν το κάνουν από μεράκι, αλλά δυστυχώς από την ανάγκη να γίνουν γνωστοί και να βγάλουν λεφτά».

Ο Παύλος Χαϊκάλης έχει δύο γάμους στο ενεργητικό του και δηλώνει έτοιμος και για τρίτο στέφάν��. Η τωρινή του σύντροφος δεν έχει καμία σχέση με τον καλλιτεχνικό χώρο. Ο ίδιος μιλώντας για εκείνη ήταν κατηγορηματικός: «Βλέπεις έναν άνθρωπο και σκέφτεσαι ή μου κάνει ή δεν μου κάνει. Και εμένα που έκανε και με το παραπάνω».