Η ζωή του μοιάζει με παραμύθι. Οι ικανότητές του τον έχουν κάνει «βασιλιά» της μόδας, αλλά και καλλιτεχνικό διευθυντή του οίκου Dior με έσοδα 588 εκατομμυρίων λιρών. Ο λόγος για τον John Galliano, τον ανήσυχο και εκκεντρικό σχεδιαστή, που αποδίδει την καριέρα του στο ότι έχει ζήσει 1891 ζωές και, μάλιστα, μερικές ως γυναίκα!

«Ήμουν πολλές φορές γυναίκα στις προηγούμενες ζωές µου», λέει στους «Times» του Λονδίνου και δεν κάνει πλάκα! «Στο πρώτο µου ταξίδι στην Κίνα είχα συναντήσει τους µοναχούς Σαολίν και µου είπαν πως είμαι πολύ αναπτυγμένο πνευµατικά άτοµο, µε δέκα τσάκρα και 1.891 ζωές, που όλες τους εκδηλώνονται πάνω µου», προσθέτει.

Ο μετρ της μόδας με τα πολλά πρόσωπα είναι πραγματικά ένας Βρετανός εμιγκρέ στο Παρίσι. «Με εντυπωσιάζει που ο κόσµος µε ρωτάει γιατί γίνοµαι µισθοφόρος, ζιγκολό, Ιταλός αριστοκράτης, Άγγλος βασιλιάς. Μα, είναι µέρος της δηµιουργικής διαδικασίας. Όταν ζεις µε αυτή τη µούσα, είτε είναι άνδρας είτε γυναίκα, µεταµορφώνεσαι σε αυτή την προσωπικότητα. Είναι όπως η µέθοδος του Λι Στράσµπεργκ που εφαρµόζουν οι ηθοποιοί. Μετά “ξύνεις” την επιδερµίδα και προχωράς στην επόµενη περιπέτεια», εξηγεί ο ίδιος.

Γιος υδραυλικού, φοιτητής του Σεν Μάρτινς, παθιασμένος νέος σχεδιαστής, τρελαμένος με τα πάρτι και την μόδα, φίλος με εκκεντρικές αριστοκράτισες και διευθυντικά στελέχη περιοδικών, λατρεμένος των μοντέλων που έπαιρναν μέρος στις επιδείξεις του ακόμα και τζάμπα, χρεωκοπημένος... Όλα αυτά τα στάδια πέρασε ο Galliano μέχρι το 1995, oπότε και βρέθηκε στον οίκο Givenchy, από όπου ένα χρόνο αργότερα πέρασε στον Dior για να βοηθήσει στην ανάκαμψή του. Και τα κατάφερε...

«Είµαι ο πιο φυσιολογικός άνθρωπος στη βιοµηχανία της µόδας», τονίζει στους «Times» και αποκαλύπτει για ποιόν λόγο στην γυναικεία κολεξιόν για την άνοιξη του 2011 εμπνεύστηκε από τις φιγούρες που σχεδίασε ο Rene Gruau, στενός συνεργάτης του Dior στο ξεκίνημα του οίκου.

«Έστειλα όλη την οµάδα στο Λονδίνο, στην έκθεση για τον Gruau. Κι όλοι γύρισαν κατενθουσιασµένοι... Μου µιλούσαν για την τρισδιάστατη προοπτική που έβγαινε από τα σχέδιά του, από το µπλε και την καφέ Μοντιλιάνι απόχρωση που εκείνος χρησιµοποιούσε αντί του µαύρου περιγράµµατος. Τους έκανε καλό γιατί ξεκόλλησαν τη µύτη τους από τα γ*μ*μ*ν* περιοδικά µόδας και έφτασαν στις ρίζες της έµπνευσης. Εκεί τη βρίσκεις συνήθως: στους θησαυρούς µιας βιβλιοθήκης», καταλήγει.