«Η καλύτερη τιμωρία για ένα παιδί είναι να το βάλεις να κάνει αυτό που δεν του αρέσει με τίποτα», είπε η Ελένη το πρωί της Πέμπτης στην εκπομπή της, προλογίζοντας την συζήτηση που επρόκειτο να ακολουθήσει με ψυχολόγο. Θέμα της κουβέντας ήταν η στιγ��ή που οι γονείς χάνουν την υπομονή τους με τα παιδιά.

Αν πριν από λίγο καιρό μας έλεγε κάποιος ότι η Ελένη θα αποκαλύψει στην εκπομπή της μέχρι και τον τρόπο που μαλώνει τα παιδιά της, θα λέγαμε ότι είναι το λιγότερο φαντασιόπληκτος. Κι όμως. Όχι μόνον το αποκάλυψε η ίδια, αλλά έδωσε στην δημοσιότητα και φοβερές λεπτο��έρειες για τους ομηρικούς καυγάδες που γίνονται στο σπίτι της, όταν τα παιδιά δεν κάνουν εκείνο που η μαμά θεωρεί σωστό. «Εγώ πιστεύω ότι το καλύτερο είναι να το βάλεις να κάνει αυτό που δεν θέλει επ ουδενί να κάνει». Παραδέχθηκε επίσης ότι είναι πολύ πιο σκληρή ως μαμά στον γιο της παρά στις δύο κόρες της. «Δεν έχει χρειαστεί ακόμη να μαλώσω τα κορίτσια, γιατί θεωρώ ότι τα κορίτσια είναι άλλο πράγμα. Δηλαδή δεν μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να κάνει ένα κοριτσάκι και να σε αναγκάσει να βγεις πια από τα όριά σου», είπε η Ελένη και οι συνεργάτες της συμπλήρωσαν: «Και τα κορίτσια όμως μπαίνουν κάποια στιγμή σε μία φάση που ξεφεύγουν. Για παράδειγμα είναι τεράστιο το θέμα της εφηβείας», της είπαν, όμως η Ελένη το είχε ήδη σκεφτεί: «Γι’ αυτές τις ηλικίες θα φέρω άλλο ψυχολόγο.

Το καλύτερο όμως η Ελένη το κρατούσε για μετά: «Εγώ δεν φωνάζω, λέω στον Άγγελο να πάει στο δωμάτιό του. Στο δωμάτιό σου τώρα. Ούτε φωνάζω ούτε αρχίζω να ουρλιάζω. Εδώ καταλαβαίνουν ότι η πλακίτσα τελείωσε. Εμένα αυτό είναι που πιάνει στα παιδιά μου. Όταν τα στείλω στο δωμάτιό τους. Για άλλα παιδιά δεν ξέρω, στα δικά μου τουλάχιστον αυτό πιάνει», είπε κοφτά και σταράτα η Ελένη.

Όταν το καλοσκέφτηκε, βέβαια, ανέφερε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που το ύφος της μαμάς Ελένης δεν περνάει στον γιο. Και τότε είναι που η Ελένη «τα παίρνει στο κρανίο» κανονικότατα. «Βέβαια, εδώ που τα λέμε, υπάρχουν και περιπτώσεις που αυτό δεν πιάνει. Για παράδειγμα έχει τύχει να του πώ πήγαινε στο δωμάτιό σου και να μου πει δεν πάω. Τότε να δείτε τι γίνεται. Τότε κι εγώ ανεβάζω τόνους και λέω… τι είπες; Αλλά δεν ξέρω την εφηβεία την φοβάμαι. Τώρα που είναι μικρά ακόμη, το’ χω, τις μεγαλύτερες ηλικίες είναι που φοβάμαι πολύ».

Η Ελένη βέβαια πριν από όλα αυτά είχε πει κάτι πολύ σωστό: Ότι ενώ όλοι οι γονείς έχουν απέραντη αγάπη για τα παιδιά τους, απεριόριστη υπομονή και σχεδόν ποτέ καμία διάθεση να τα μαλώσουν, έρχεται κάποια στιγμή που η υπομονή χάνεται. Οι γονείς «τα παίρνουν» και τιμωρούν τα παιδιά, με αποτέλεσμα να το μετανιώνουν τις περισσότερες φορές μετά. Αλλά… όλα χρειάζονται.

Αυτά είναι. Όλα θα τα βγάλει η Ελένη. Μην την βλέπετε έτσι αχαχά και αχαχού. Έχει και τις άλλες τις πλευρές. Δηλαδή πάντοτε τις είχε, απλά δεν τις είχε «βγάλει» προς τα έξω. Τι να πούμε κι εμείς; Δεν το περιμέναμε να μας τα πεί αυτά… Μην σας πω ότι ούτε καν εκείνη δεν το περίμενε να τα πεί στον αέρα του Καφέ…