«Παντρεύομαι τον Ιούλιο». Αυτό είναι το μόνο που ξέρει η Κατερίνα Καραβάτου και δεν την νοιάζει τίποτ΄άλλο. Ούτε το που ούτε το πώς αφού όπως λέει «δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα, δεν ξέρουμε καν που θα γίνει ο γάμος».
Ωστόσο έχει φανταστεί πως θα ήθελε να είναι ο γάμος και το νυφικό της: «το μόνο που θέλω είναι να είναι άνετο για να μπορώ να χορεύω όλη νύχτα. Αυτό είναι και το μόνο που έχω φανταστεί από το γάμο μου: τους γονείς μου να με δίνουν στον Κρατερό και μετά στο γλέντι να χορεύω το “Μήλο μου Κόκκινο”, με τον μπαμπά μου».

Μάλιστα, αποκα��ύπτει ότι η πρόταση γάμου ήταν ιδιαίτερη, αλλά δεν υπήρχε μονόπετρο: «δεν μου αγόρασε μονόπετρο, δικαιολογημένα, θεώρησε πως κι εγώ δεν θα το ήθελα. Μου πήρε αυτές τις δυο βέρες που τις φοράω συνέχεια».

Στη ζωή της αν και το ήθελε, δεν επεδίωξε ποτέ συνειδητά να κάνει οικογένεια. Τώρα όμως όλα άλλαξαν: «Τώρα όμως θέλω. Μπορώ να με φανταστώ μαμά, να σπρώχνω ένα καρότσι…» παραδέχεται στο «Down Town».
Γυρίζοντας το χρόνο πίσω, θυμάται τι την «κέρδισε» στον Κρατερό Κατσούλη: «Είναι ένας γοητευτικός άντρας, και αυτό είναι μια καλή αρχή. Μετά θυμάμαι να τηλεφωνεί ο ένας στον άλλον-πριν γίνει οτιδ��ποτε-, να λέμε ανέκδοτα και να το κλείνουμε χωρίς ένα “γεια τι κάνεις”». Αυτό όμως που την έκανε να σιγουρευτεί για εκείνον ήταν όταν συνειδητοποίησε πως «μπορούσαμε να περάσουμε δέκα και δώδεκα ώρες, συζητώντας ασταμάτητα για τα πάντα».
Για την Κατερίνα, «ο Κρατερός είναι αρσενικό με Άλφα Κεφαλαίο. Κάνει μια γυναίκα να νιώθει πως έχει δίπλα της έναν άντρα. Τελεία». Άλλωστε όπως λέει η βαθιά αγάπη ήρθε με τον καιρό όταν «τον γνώρισα καλύτερα και είδα τις αρχές και τις αξίες του».
Στη σχέση της δεν ζηλεύει αφού ο Κρατερός «δεν μου έχει δώσει καμία απο��ύτως αφορμή», ενώ ζει την εφηβεία που δεν έζησε, και γελά πολύ: «από εδώ και εμπρός θέλω μόνο να γελάω» λέει.
Οι δυο τους όταν είναι σπίτι βλέπουν ελάχιστα τηλεόρασ��: «κάνουμε άλλα, δικά μας πράγματα. Ακούμε μουσική, μιλάμε, βλέπουμε ταινίες, διαβάζουμε και τέτοια». Οι δυο τους άλλωστε φοράνε «το ίδιο νούμερο ευτυχίας στο χαμόγελο τους».