Στα 26 του, ο Ορφέας Αυγουστίδης είναι πλέον αρκετά συνειδητοποιημένος και ξέρει τι θέλει από τη ζωή. Μπορεί η κρίση να τον έχει «χτυπήσει» μαζί με πολλούς άλλους ηθοποιούς από το χώρο του, όμως εκείνος θεωρεί πως «ίσως είναι για καλό».

Άλλωστε έχει αναθεωρήσει για πολλά πράγματα. Πλέον, αντλεί αισιοδοξία «από μικροπράγματα που στο παρελθόν δεν πρόσεχα. Απολαμβάνω μια όμορφη μέρα, το να έχω τους ανθρώπους που αγαπάω δίπλα μου και υγιείς, το να χαμογελάω λίγο πιο συχνά… έχω πάψει να περιμένω να νιώσω καλά από την ασφάλεια του εξασφαλισμένου μέλλοντος. Προσπαθώ να βιώνω το παρόν με σεβασμό και ταπεινότητα», λέει στην «Real Life».

Αυτό δε που του προκαλεί τη μεγαλύτερη ηδονή, είναι όταν μέσα από μια δουλειά, «άξαφνα, για μια στιγμή, νιώθεις ότι εξελίσσεσαι». Ωστόσο φροντίζει να απολαμβάνει την όλη διαδικασία: «το ταξίδι. Τα δευτερόλεπτα που «χάνομαι». Τους ομορφους ανθρώπους που γνώρισα. Αυτά με κάνουν και νιώθω πλούσιος. Δεν τα προσπερνάω. Τα παρατηρώ προσεχτικά».

Τι ρόλο όμως παίζει ο έρωτας στις υποκριτικές του επιδόσεις; «ίσως, όταν δεν νιώθεις ασφαλής στο προσωπικό σου περιβάλλον να αποδίδεις καλύτερα. Αλλά μέχρι στιγμής, δεν έχω επηρεαστεί. Δεν τα μπλέκω ποτέ αυτά».

Ωστόσο, υπάρχουν και κάποια πράγματα που τον ενοχλούν στον χώρο του: «πισώπλατες μαχαιριές και υπερβολικές δημόσιες σχέσεις υπάρχουν σε κάθε χώρο και με ενοχλούν γενικώς. Όπως και η υποκρισία, η ανειλικρίνεια, τα πολλά λόγια και οι καθόλου πράξεις».

Όλα τα παραπάνω μπορεί να τον ενοχλούν, σίγουρα όμως τον διδάσκουν: «ο,τι έχω κερδίσει μέχρι στιγμής, προέρχεται από λάθη, τρικλοποδιές, μεγάλες στιγμές ευτυχίας, μικρές απώλειες και απρόσμενους πόνους. Μόνοι μας μαθαίνουμε τελικά. Από τα λάθη και τις επιλογές μας».