Είχε συμμετάσχει συνολικά σε περίπου 50 θεατρικά έργα και σε σχεδόν 80 ταινίες, αλλά όπως δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο, η κόρη του, Ντελφίν, ο Κλοντ Ρις έφυγε από τη ζωή.

Ο ηθοποιός, που υπήρξε μία από τις πιο οικείες φυσιογνωμίες του γαλλικού κινηματογράφου και θεάτρου, "έσβησε" σε ηλικία 88 ετών και έπειτα από μάχη που έδινε χρόνια με ασθένεια.

Ανάμεσα στις ταινίες του που ξεχώρισαν ήταν η εμβληματική “Tontons flingueurs” (ελληνικός τίτλος: «Ο γορίλλας εκδικείται»), όπου ενσάρκωνε το μελλοντικό γαμπρό του Λίνο Βεντούρα.

Η ερμηνεία του σε ρόλους ιστορικών προσωπικοτήτων αποτυπώθηκαν στη μνήμη, κυρίως στο θέατρο ως Ταλεϊράνδος (“Le Souper”, 1989) στη μεγάλη οθόνη ο ρόλος αυτός θα του χαρίσει ένα βραβείο Σεζάρ το 1993?, ως ο φιλόσοφος Λουίς Αλτουσέρ ή ως ο καρδινάλιος Μαζαρέν.

Στην τηλεόραση υποδύθηκε τον Λεόν Μπλουμ (2000), τον Γαλιλαίο (2005), τον Βολταίρο (2007).

Στον κινηματογράφο έπαιξε συχνά δεύτερους ρόλους και έγινε από ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του 1960 ο αγαπημένος ηθοποιός των μεγαλύτερων σκηνοθετών (“Le Grand-Tambour” 1976, “L’ Accompagnatrice”, «Η συνοδός», 1992, «Συνταγματάρχης Σαμπέρ» – 1994) Ακόμη ενσάρκωσε τον ρόλο του Δρυίδη Πανοραμίξ στον «Αστερίξ και Οβελίξ» (2002).

«Είναι όπως ένας μουσικός της τζαζ που κάθε φορά παίζει διαφορετικές εκτελέσεις, για ευχαρίστηση, για να εκπλήξει», έλεγε γι? αυτόν ο Μπερτράν Ταβερνιέ με τον οποίο γύρισε πολλές ταινίες και ο οποίος λάτρευε «τη νεανικότητα, την τρέλα, την επινοητικότητά του», αλλά και «τις αγωνίες και τις αμφιβολίες του, τη διακριτικότητά του» και κατόπιν «τα τρελά γέλια του».

Αξιωματικός της λεγεώνας της τιμής, είχε λάβει ένα τιμητικό Σεζάρ (2002).

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Κατρίν Ρις, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Ντελφίν και τη Ναταλί.