Πολύ αποκαλυπτικός ήταν σε συνέντευξη που έδωσε στο «EΓΩ Weekly» ο Γιώργης Χριστοδούλου. Ο τραγουδιστής επέστρεψε από την Βαρκελώνη όπου ζούσε για τέσσερα χρόνια και μίλησε μεταξύ άλλων για τη φοίτηση του ως εσωτερικός σε οικοτροφείο πα��ά τη θέληση του, το bullying που δέχτηκε σαν παιδί, αλλά και τη μουσική που τον έσωσε από την αυτοκτονία..

Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος «ως παιδί μάζεψα όλα τα συμπλέγματα του κόσμου».

«Στα δεκαεπτά μου είχα τα πάντα. Νόμιζα ότι ήμουν ένα τίποτα. Έτυχε να είμαι σε ένα σχολικό περιβάλλον πολύ δύσκολο. Τα παιδιά είναι πολύ σκληρά όταν είναι μικρά. Βρέθηκα σε ένα σχολείο που αποδείχτηκε πολύ σκληρό για εμένα. Ήμουν ένα παιδί πολύ συνεσταλμένο και συνεχώς μόνο του. Ήμουν εσώκλειστος στο οικοτροφείο των Αναβρύτων – το τελευταίο που υπήρξε στην Ελλάδ��. Το ότι ήταν κάτι που συνέβη παρά τη θέληση μου με έκλεισε ακόμα περισσότερο στον εαυτό μου. Θυμάμαι τότε έλεγα “όταν θα βγω από δω, θα πάρω ένα μπιτόνι βενζίνη και θα το κάψω”. Την επόμενη χρονιά ευτυχώς έκλεισε. Εκτός από τη γιαγιά μου όμως υπήρχε κι άλλος ένας άνθρωπος που με βοήθησε και με στήριξε πολύ. Με κράτησε στη ζωή» εξήγησε.

42168-253-1(1)-42168.jpg
Mάλιστα, ερωτηθείς αν σε αυτή την ευαίσθητη περίοδο της εφηβείας του είχε περάσει ποτέ η σκέψη της αυτοκτονίας από το μυαλό του, απάντησε: «Πολλές φορές. Τα βράδια στο οικοτροφείο με έπαιρνε ο ύπνος με έ��α walkman, που είχε ένα κόκκινο φωτάκι. Κάθε φορά που έμπαινε ο παιδαγωγός με το φακό να ελέγ��ει αν ήμαστε όλοι στα κρεβάτια μας, έκρυβα με το χέρι μου το φως για να μην αντιληφθεί ότι ήμουν ξύπνιος. Ενώ με νανούριζε η μουσική από τις κασέτες και τα CD's μου, παρακαλούσα να κοιμηθώ και να μην ξυπνήσω την επόμενη ημέρα. Ήταν η ευχή που έκανα κάθε βράδυ. Το τραγούδι με έσωσε από την αυτοκτονία και έπειτα μου έδωσε και πολλές χαρές»

Όσον αφορά στους γονείς του, ανέφερε πως «τους έχω συγχωρήσει, αλλά δεν έχω σχεδόν καμία επαφή μαζί τους έκτοτε» ενώ μίλησε και για την ψυχοθεραπεία που έκανε: «Πήγα σε ένα γιατρό για λίγο κατά τη διάρκεια του σχολείου, γιατί είχα φτάσει σε ένα σημείο να μη μιλάω σε κανέναν. Είχα απομονωθεί ολοκληρωτικά. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ ούτε ένα τόσο άγριο περιβάλλον ούτε την απομόνωση. Κλείστηκα στον εαυτό μου τελείως»