​Για την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του, μίλησε ο σχεδιαστής μόδας, Ερωτόκριτος, καθισμένος στον τηλεοπτικό καναπέ της Ζήνας Κουτσελίνη.

Σαν σήμερα έξι χρόνια πριν η μοίρα του επεφύλαξε ένα άσχημο παιχνίδι μιας και «έχασε» από λευχαιμία το ένα από τα τρία παιδιά του, τον 11χρονο Μανώλη.

«Ενάμιση χρόνο ήμασταν στο νοσοκομείο και μας έλεγαν πως από μέρα σε μέρα το παιδί μας θα φεύγει. Μπήκαμε στο Παίδων με εννιακόσιες εξήντα χιλιάδες λευκά αιμοσφαίρια που δεν ζει άνθρωπος με τόσα πολλά, το όριο είναι πέντε χιλιάδες» είπε και πρόσθεσε:

«Όταν μπαίνεις λοιπόν σε ένα νοσοκομείο και σου λένε πως το παιδί σε δύο τρεις μέρες θα φύγει, είναι μία ιδιαίτερη κατάσταση που πρέπει να τη διαχειριστείς. Δόξα τω θεώ βρήκαμε τη δύναμη και το διαχειριστήκαμε γιατί έχουμε και άλλα δύο παιδιά, τον Χρήστο που σήμερα είναι δεκατεσσάρων και την Ειρήνη που είναι εννιά. Ο Μανώλης ήταν ο μεγαλύτερος».

Ποια ήταν όμως η ψυχολογία η δική τους και του Μανώλη σε όλο αυτό τον Γολγοθά;

«Ο γιος μας πέρασε ιδιαίτερες ώρες και κάθε μέρα δεν ξέραμε αν θα υπάρξει και άλλη. Θυμάμαι ένα περιστατικό που η διευθύντρια του «Παίδων» φώναξε, όλους τους πατεράδες που είχαμε παιδιά με λευχαιμία. Μίλησε με όλους και είπε πως θα με αφήσει εμένα τελευταίο γιατί ο γιος μου αποτελεί την χειρότερη περίπτωση. Τότε γυρνάω και της λέω “εμείς θα ζήσουμε”».

Ο ίδιος μάλιστα αποκάλυψε πως κάποια στιγμή, αν κ��ι οι γιατροί τους ξεκαθάρισαν πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα συνέβη κάτι που τους έκανε να π��στέψουν πως το παιδί θα ξεπεράσει το πρόβλημά του.

«Ενώ δεν υπήρχαν πιθανότητες το παιδί να ζήσει, κάναμε μία μεταμόσχευση με έναν δότη από την Αμερική, λοιπόν και χωρίς να έχουμε ελπίδες, γίνεται μία τέλεια μεταμόσχευση στην οποία και οι γιατροί είχαν πάθει πλάκα, και μετά από τέσσερις μήνες κάποια στιγμή και ενώ το είχαμε αφήσει το θέμα, γιατί πιστέψαμε πως το παιδί θα ζήσει και ξαφνικά έπαθε μία υποτροπή. Αυτό ήταν ένα ιδιαίτερο κομμάτι που δεν μπορέσαμε να το διαχειριστούμε».

ΔΕΙΤΕ ένα απόσπασμα από αυτά που είπε ο Ερωτόκριτος στην εκπομπή "Αλήθειες με τη Ζήνα"