Η σεμνότητα, η απλότητα, η γλυκύτητα, αλλά και το χιούμορ είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που σε κερδίζουν στον Κώστα Βουτσά.

Ο γοητευτικός πλακατζής του ελληνικού κινηματογράφου με υποδέχτηκε ένα ωραίο Κυριακάτικο απόγευμα στο σπίτι του, στο Κολωνάκι, όχι για να κάνουμε τόσο συνέντευξη, όσο για να συζητήσουμε σαν…φιλαράκια.

Η συνέντευξη που παραχώρησε στο star.gr, ο μεγάλος αυτός πρωταγωνιστής ξεκινά όταν τον ρωτώ πότε κατάλαβε για πρώτη φορά ότι έχει μέσα του το «μικρόβιο» της υποκριτικής. Η απάντησή του φανερώνει την αγάπη του για το επάγγελμα.

boy1.jpg

«Μέχρι τώρα δεν το έχω καταλάβει. Δεν είναι “μικρόβιο”, είναι η αγάπη που τρέφω για του ρόλους. Δεν κάνω τους ρόλους- ήρωες. Γίνομαι ήρωας. Θες να γίνεις ηθοποιός; Δεν θα κάνεις τον ρόλο, θα ΕΙΣΑΙ ο ρόλος. Ακόμα και σήμερα κάνω αγώνα για να βγάλω τον ρόλο. Αυτή η δουλειά είναι ίαμα, δεν έχει αρχή και τέλος. ��υτό που μου δίνει ζωή είναι το ότι συνεχώς γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους. Ηθοποιός γεννιέσαι, δεν γίνεσαι»!

Αδιαμφισβήτητα είναι μια από τις πιο αγ��πημένες θεατρικές και κινηματογραφικές προσωπικότητες της Ελλάδας. Όλοι μεγαλώσαμε μέσα από τις ταινίες του. Μάλιστα, όταν οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις το επιτρέπουν, επιλέγει να κάτσει στον καναπέ με την σύντροφό του, Αλίκη Κατσαβού και να απολαύσει κάποιες από αυτές. Ο ίδιος θεωρεί ότι οι παλιές ελληνικές ταινίες αγαπιούνται, διότι τότε ήταν άλλες εποχές, πιο ανέμελες, πιο αθώες.

Στην συνέχεια, μου αποκάλυψε πως ανάμεσα στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο ξεχωρίζει το θέατρο και ο λόγος; «Μου αρέσει η επικοινωνία με τον κόσμ��. Στο θέατρο ο ηθοποιός είναι “γυμνός”. Δεν υπάρχει για παράδειγμα κάποιος να σε βοηθήσει να κλάψεις. Στο θέατρο φαίνεται η δύναμη του θεατρίνου, ενώ στον κινηματογράφο την δύναμη στα χέρια την έχει ο σκηνοθέτης που μπορεί να σου κάνει ωραία πλάνα. Είδα τον Αλ Πατσίνο να παίζει τον «Έμπορο της Βενετίας» και σιχάθηκα. Έπαιζε κινηματογραφικά, δεν έπαιζε θεατρικά. Το θέατρο δεν είναι να πεις να παίξω με υπερβολή. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να φτάσει στο κοινό αυτό που κάνεις. Έπαιζε ανάποδα, έτσι είναι το στιλ του».

Σε ότι αφορά για το πώς βλέπει την σημερινή τηλεόραση, ανέφερε: «Από μία άποψη πάει καλά, γιατί οι ηθοποιοί μπορούν και βρίσκουν πιο εύκολα δουλειά. Βέβαια, από την άλλη δεινοπαθούν για να πάρουν τα λεφτά τους. Υπάρχει το άλλοθι της κρίσης. Η σημερινή τηλεόραση κατάφερε να νικήσει την τουρκική».

boy2.jpg

Και προσθέτει: «Υπάρχουν πολλοί καλοί ηθοποιοί σήμερα και κάποιοι που ξεχωρίζω είναι οι: Καπουτζίδης, Τσαλταμπάσης, Κυριακίδης, Χαραλαμπόπουλος, Ράντου, κ.α.»

Μια από τις κόρες του, η Θεοδώρα έχει ακολουθήσει τα χνάρια του. Πόσο βαρύ είναι το όνομα Βουτσάς; «Εγώ της είπα να κρατήσει το όνομα της μητέρας της, αλλά δεν ήθελε. Δεν ξεπερνιέται ο Βουτσάς. Όπως και άλλα μεγάλα ονόματα εκείνης της εποχής».

Μιας και αναφερθήκαμε σε μια από τις κόρες του του ζητώ ��α μου πει που πιστεύει ότι οφείλεται η επιτυχία του στις γυναίκες: «Εμένα μου αρέσει η γυναίκα και το θεωρώ λογικότατο, γιατί είμαι γεννημένος άνδρας. Με την Αλίκη περνάμε τέλεια γιατί γελάμε συνεχώς».

Ο κ. Βουτσάς μετρά 68 χρόνια καριέρας και όπως είναι φυσικό έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς ανθρώπους. Τι είναι άραγε αυτό που τον κάνει να πει ναι σε μια συνεργασία;

«Το σενάριο είναι αυτό που θα με κανει να πω το ναι! Δεν έχω εχθρούς στο χώρο, τους αγαπώ και με αγαπούν. Βέβαια, έχω και ένα δικό μου “ρητό”: “To συνάφι σε ανακαλύπτει. Το κοινό όμως σε αποκαλύπτει”».

Όσο για το πώς κατάφερε να έχει διάρκεια η καριέρα του; Το «μυστικό» για τον κ. Βουτσά είναι να λες όχι: «Αν κάνεις μια επιτυχία, ένα μπαμ τότε έρχονται όλοι οι παραγωγοί και σου κάνουν πρόταση. Εκεί πρέπει να ξέρεις…Η καριέρα γίνεται με τα όχι και… όχι με τα ναι! Είχα πει πολλά όχι. Έλεγα είμαι φτωχός. Και τι πειράζει αν μείνω και για άλλους τρεις μήνες. Αυτοί που έλεγαν πολλά ναι εξαφανίστηκαν. Αρνιόμουν με πολύ ευγενικό τρόπο γιατί δεν ήθελα να προσβάλλω κανέναν. Ήμουν πολύ τυχερός που πήγα στον Φίνο».

Τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα μας, ο κόσμος έχει στραφεί στο θέατρο. Αυτό το γεγονός δεν αποτελεί έκπληξη για εκείνον, αφού το θέατρο σύμφωνα με τα λεγόμενά του δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να διασκεδάσεις. Σου δίνει την δυνατότητα να μάθεις πράγματα. «Το θέατρο είναι η λύση. Μόνο ο Πολιτισμός μπορεί να μας σωσει. Οι άνθρωποι βαρέθηκαν να βλέπουν στον ξένο κινηματογράφο τα ίδια και τα ίδια με άλλο… πρόσωπο».

Μιλώντας για κινηματογράφο, η επόμενη ερώτηση έρχεται αυτόματα: «Σκεφτήκατε ποτέ να ανοίξετε τα φτερά σας στο εξωτερικό»; Και τότε ήταν η στιγμή που μου εξομολογήθηκε μια απίστευτη ιστορία.

boy3.jpg

«Ήθελαν έναν Έλληνα ηθοποιό να παίξει τον οδηγό σε μια ταινία όπου πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η Τζέιν Φόντα. Μόλις είχα κάνει την ταινία Αστροναύτης για δέσιμο με την Τζέιν Φόντα. Πήγα στην Μ. Βρετάνια και άρχισα να τους λέω διάφορα. Άρεσα στον σκηνοθέτη και με επέλεξε. Κατάλαβα ότι ήταν πρωταγωνιστικός ρόλος, αλλά δυστυχώς τον έχασα επειδή δεν είχα ιδέα από αγγλικά».

Γνωρίζοντας ότι έχει έντονη την αίσθηση του χιούμορ τον ρωτώ αν γινόταν πρωθυπουργός για ένα 24ωρο τι θα έκανε εκείνος μου απαντά με χιουμοριστική διάθεση: «Η Ελλάδα δεν σώζεται μέσα σε 24 ώρες. Οι περισσότεροι είμαστε φοροφυγάδες. Βέβαια, είμαι αισιόδοξος. Ας κάνουμε λίγη υπομονή μπας και…Δεν λέω τίποτα για τον Τσίπρα γιατί ακόμα είναι νεογέννητος στην πολιτική. Θέλω να πιστεύω ότι κάτι θα κάνει. Αυτοί οι Ευρωπαίοι… Ο Σόιμπλε μας κάνει bullying».

Μιλώντας για το bullying και με αφορμή την παράσταση: «Ένας στρογγυλοκέφαλος στην χώρα των μυτεροκέφαλων» τον ρωτώ για τον Β. Γιακουμάκη μου λέει: «Να κάνουν Νόμο Βαγγέλης Γιακουμάκης και μέσα να γράφουν τι πρέπει να κάνουν για να εξαλλείψει αυτό το φαινόμενο».

Από τον Οκτώβριο θα ταξιδέψει με την παράσταση «Σμύρνη μου, αγαπημένη» στην οποία συμπρωταγωνιστεί με την Μ. Ντενίση και άλλους αξιόλογους ηθοποιούς στην Θεσσαλονίκη, αλλά και σε διάφορες χώρες του εξωτερικού.

Παράλληλα, θα τον απολαύσουμε μαζί με την Μάρθα Καραγιάννη και σε μια ταινία του Ανδρέα Ορφανίδη: «Αγάπη ρε»!

Ο «αιώνιος έφηβος» κλείνοντας μου είπε:«Έχω κάνει συμφωνία με τον Χάρο να «φύγω» το 2044. Υπάρχουν 3 ηλικίες: ο νέος, ο μεσήλικας και ο μια χαρά είσαι. Εγώ είμαι στο τελευταίο»!


Συνέντευξη: Μίτση Σκέντζου