​Αδυνατεί ακόμα η Βέφα Αλεξιάδου να συνειδητοποιήσει πως η κόρη της Αλεξία, δεν βρίσκεται πλέον στην ζωή.

Μετά το ξέσπασμά της στις κάμερες, την τηλεφωνική της συνέντευξη στην εκπομπή «Μία», και τις δηλώσεις για τον θάνατο της κόρης της, η Βέφα επέστρεψε και πάλι, αυτή τη φορά μέσω Facebook, μιλώντας για τον ανείπωτο πόνο, το δυνατό χτύπημα που δέχτηκε, αλλά και την πίστη της στον θεό που τη βοηθά να σταθεί όρθια αυτές τις δύσκολες στιγμές:

vefa1.jpg
«Φίλες και φίλοι μου Καλημέρα. Τρίτη σήμερα. Ξημέρωσε μια όμορφη μέρα, όπως μια εβδομάδα πριν που δεν ήξερα τι θα μου έφερνε. Μου φύλαγε ανείπωτο πόνο! Ένα δυνατό χτύπημα, το πιο δυνατό που ένιωσα στη ζωή μου και που μπορεί να νιώσει άνθρωπος. Άνοιξα και σήμερα την πόρτα μου, όπως τότε, καλημέρισα τη ζωή και παρακάλεσα το Θεό, όπως κάθε μέρα, να μου δώσει τη δύναμη ν ‘αντιμετωπίσω, οτι θα φέρει στο διάβα της. Παρακάλεσα να μου δώσει επιπλέον δύναμη όση χρειάζομαι για να σταθώ στα πόδια μου και να συνεχίσω με θάρρος τη ζωή. Παρ’ όλο το βαθύ, το μεγάλο πόνο μου. Η βαθιά πίστη μου στο Θεό είναι το στήριγμα μου, όπως και σε κάθε πονεμένο άνθρωπο που πιστεύει σ' Αυτόν. Δεν θα πω, όπως λένε κάποιοι, οτι τα μεγάλα δέντρα χτυπούν οι κεραυνοί».

8998_ALEXIADOY_ME_TIN_KRI_TIS_372007.jpg

Στη συνέχεια, αναφερόμενη και στις άλλες μανάδες που έχουν βιώσει κάτι παρόμοιο, είπε:

«Χιλιάδες, εκατομμύρια μάνουλες ένιωσαν τον ��διο πόνο που νιώθω εγώ, και πρώτη απ' όλες η Παναγία μας, που ο δικός της πόνος ήταν ασύγκ��ιτα μεγαλύτερος από όλους τους δικούς μας, γιατί είδε το παιδί της να πεθαίνει άδικα με το μαρτυρικότερο θάνατο κρεμασμένο επάνω στο Σταυρό. Η δύναμή της, ο δικός της πόνος δίνει κουράγιο στο δικό μας πόνο. Δεν μας τα παίρνει τα παιδιά μας ο Θεός, που στην ουσία είναι δικά του παιδιά. Ο Θεός δεν είναι κακός, δεν είναι τιμωρός. Αυτή είναι η ζωή μας! και το ξέρουμε από τη στιγμή που γεννιόμαστε, οτι συγκρινόμενη με την αιωνιότητα είναι ένα απειροελάχιστο ταξίδι. Γι αυτό πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι για τη στιγμή που θα φθάσουμε στο τέρμα και θα περάσουμε στην αιώνια ζωή. Στο σύντομο αυτό ταξίδι εδώ κάτω στη γη, η ζωή μας είναι ένα μεγάλο σχολείο! Όλοι είμαστε μαθητές, δίνουμε εξετάσεις, κι εκεί επάνω ψηλά απονέμονται τα βραβεία. Όσο καλύτερες είναι οι επιδόσεις και οι αντοχές μας, τόσο μεγαλύτερη η ανταμοιβή μας. Ένα Μ Ε Γ Α Λ Ο ευχαριστώ μέσα από την πονεμένη καρδιά μου για την τόση αγάπη και τη συμπαράσταση σας στη θλίψη μου. Με στηρίζετε! Να είστε όλοι και όλες καλά. Να έχουμε μια όμορφη, χαρούμενη μέρα με ευχάριστες ειδήσεις».

Τέλος, ανέβασε και μια συμβολική φωτογραφία, με τον ήλιο να ξεπροβάλλει μέσα από τα φυλλώματα:

«Και μέσα από τα φυλλώματα των δέντρων τρυπώνει ο ήλιος και ζεσταίνει τις καρδίες μας. Έχετε σκεφθεί ότι το φως του τρέχει με τέτοια ταχύτητα στο άπειρο και ότι όχι μόνον εμείς αλλά και γενιές που δεν γεννήθηκαν ακόμη είμαστε ξεπερ��σμένοι?» κατέληξε η Βέφα, «κλείνοντας» το κείμενό της με μια φιλοσοφική αναζήτηση.
10665871_660927104023107_8776689432098146088_n.jpg