Στις φήμες που τον θέλουν ζευγάρι με την Τόνια Σωτηροπούλου αναφέρεται σε συνέντευξή του ο Αλέξης Γεωργούλης, ενώ παραδέχεται πως έπεσε σε κατάθλιψη για περίπου τρία χρόνια λόγω... χωρισμού!

«Μη γυρίσεις να χαιρετήσεις κάποιον, αμέσως να σας κάνουν ζευγάρι! Καταρχήν, την Τόνια την ξέρω από το 2006. Είμαστε γνωστοί, κάναμε παρέα και είχαμε πολύ καιρό να βρεθούμε. Εκείνη ήταν στο Λονδίνο κι εγώ στο Los Angeles. Συναντηθήκαμε τώρα, τους δύο μήνες που είμαι εδώ, γύρω στις πέντε με έξι φορές», λέει ο γοητευτικός ηθοποιός όταν τον ρωτούν για την σχέση του με την συνάδελφό του.

Χωρίς να κρύβει την ενόχλησή του, ο Αλέξης προσθέτει: «είμαστε απλά φίλοι! Και στο παρελθόν μου είχαν χρεώσει φίλους και συναδέλφους για σχέσεις. Εδώ, είναι τόσο τραγικοί, που με έβγαλαν ζευγάρι με την αδερφή μου! Είχαν τραβήξει ένα βιντεάκι που ήμασταν κάπου μαζί και, την επόμενη ημέρα, σε όλες της εκπομπές, έλεγαν “αυτή είναι η νέα κοπέλα του Γεωργούλη!”. Όταν το βλέπουμε της λέω “δε μου λες ρε συ, τα έχουμε φτιάξει;” και μου απαντά “τι να σου πω; Πάντως αν συνέβαινε αυτό, θα μας πήγαινα�� μέσα!”» .

«Έχω περάσει κατάθλιψη, κράτησε περίπου τρία χρόνια. Από έρωτα το έπαθα, επειδή τελείωσε μία σχέση. Ή μάλλον δεν ήταν από έρωτα, αλλά από την απώλεια αυτού του προσώπου που με έκανε να χαίρομαι τόσο πολύ και δεν μπορούσα να βιώσω ξανά αυτές τις στιγμές», παραδέχεται ο σέξι ηθοποιός και συνεχίζει: «ήταν ένα "μαύρο" διάστημα στη ζωή μου και κάτι που με πιλάτευε. Εντελώς αυτοσχέδια το αντιμετώπισα! Ήμουν πιτσιρικάς τότε, μου έδειξα εμπιστοσύνη και πήρα ερήμην μου, ασυναίσθητα, το δικό μου δρόμο. Δεν γύρισα να πω “χρειάζομαι ψυχολόγο και χάπια”, δεν έπινα για να κοιμηθώ και να μην αισθάνομαι. Όχι. Τα βίωσα όλα, τα σκεφτόμουν όλα και “έτρωγα” όλα αυτά τα συναισθήματα - τα ανέλυα συνεχώς. Μα γι’ αυτό ��ου κράτησε τρία ολόκληρα χρόνια! Έτσι, όμως, εκτίμησα τη δύναμη που έχει ο ασυνείδητος εαυτός μας».

Λίγο πριν τα 40 του, ο Αλέξης παραδέχεται πως ο γάμος δεν είναι κάτι που επιδιώκει: «αυτά τα σκεφτόμουν πιο παλιά. Έλεγα “ο αδερφός σου παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια, εσύ πότε;”. Αν προκύψει, οκ. Δεν πιέζομαι. Δεν το έκανα γιατί δεν ήθελα να αλλάξω τον τρόπο ζωής μου. Ήταν ωραία όπως ήμουν, όπως είμαι σήμερα και το χαίρομαι. Ή μπορεί να φοβάμαι την αλλαγή. Ίσως και τη δέσμευση. Μέσα στη δέσμευση δεν αισθάνομαι άνετα. Όταν μου μπουν όρια, δεν κοιμάμαι καλά. Κάτι γίνεται και πάντα σκέφτομαι τι υπάρχει μετά από τα όρια. Γι’ αυτό και μικρός ήθελα να γίνω εξερευνητής...».