Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Θεοδώρου

Ανήμερα της ονομαστικής της γιορτής, την Δευτέρα που μας έρχεται, θα κυκλοφορήσει το νέο, δεύτερο, single από τον επερχόμενο δίσκο της η Καίτη Γαρμπή και το star.gr σου παρουσιάζει ό��ες τις λεπτομέρειες!

«Ανεμοδαρμένα Ύψη» θα λέγεται το νέο τραγούδι -με τον Γιώργο Σαμπάνη να υπογράφει την μουσική και την Ελένη Γιαννατσούλια τους στίχους- που θα ακουστεί από τα ραδιόφωνα λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα της Καίτης με τον Γιώργο Μαζωνάκη, στο «Φωταέριο».

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του star.gr, πρόκειται για μία ρυθμική μπαλάντα, η οποία θα βγει ταυτόχρονα με το video clip της, που σκηνοθέτησε η Βίκυ Βελλοπούλου, παλιά γνώριμη της Καίτης μιας και συνεργάστηκαν για τις εμφανίσεις της στον κινηματογράφο.

Το «Ανεμοδαρμένα Ύψη» έρχεται μετά το χορευτικό «Στην Άδεια Σου Καρέκλα» και θα είναι μεταξύ των τραγουδιών το�� δίσκου «Περίεργες Μέρες», που θα κυκλοφορήσει προσεχώς. Όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν, μεταξύ άλλων, τα νέα τραγούδια της Καίτης έχουν γράψει μερικοί από τους A-list δημιουργούς της εποχής, όπως οι Γιώργος Παπαδόπουλος, Βίκυ Γεροθόδωρου, Βασίλης Γαβριηλίδης, Θάνος Παπανικολάου, Νίκος Γρίτσης, Γιώργος Σαμπάνης, Ελένη Γιαννατσούλια και Τάσος Παναγής.

Οι στίχοι του «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Τα ρούχα στο πάτωμα
Το έχω ελάττωμα
Ψυχή για τα σίδερα
Βουνό τ’ αποτσίγαρα
Τρελή κι αμετάπειστη
Νικάω τ’ ανίκητα
Μα εσύ δεν παλεύεσαι
Με όλα ή τίποτα

Τι να λέμε μου ‘χεις λείψει
Κι έχω πιάσει στο κρεβάτι
Ανεμοδαρμένα ύψη
Τι να λέμε… δεν σου μοιάζω
Με οπτασίες κουβεντιάζω
Στο σαλόνι κύματα
Ούτε έξοδος κινδύνου
Ούτε πια μηνύματα

Μου χρωστάει η ζωή
Το «εμείς» και το «μαζί»
Του κορμιού σου τη σκιά
Κάθε τι δικό σου
Τ’ όνομά σου, το πρόσωπό σου

Τι να λέμε μου ‘χεις λείψει
Κι έχω πιάσει στο κρεβάτι
Ανεμοδαρμένα ύψη
Τι να λέμε… δε σου μοιάζω
Δεν την βγάζω τελικά

Σε τοίχους και σώματα
Ουράνια τα χρώματα
Κι ας είχα την άμυνα
Δε θα ‘φευγα, θα ‘μενα

Τι να λέμε… τα ‘χω πάρει
Που ένα κόκκινο φεγγάρι
Με φορτώνει τόση θλίψη
Και δεν έχω καταλήξει
Σ’ ��γαπάω κι άλλαξα
Ή διαλέγοντας εσένα
Να πεθαίνω διάλεξα

Μου χρωστάει η ζωή
Το «εμείς» και το «μαζί»
Του κορμιού σου τη σκιά
Κάθε τι δικό σου
Τ’ όνομά σου, το πρόσωπό σου

Τι να λέμε μου ‘χεις λείψει
Κι έχω πιάσει στο κρεβάτι
Ανεμοδαρμένα ύψη
Τι να λέμε… δε τη βγάζω

Τι να λέμε μου ‘χεις λείψει
Κι έχω πιάσει στο κρεβάτι
Ανεμοδαρμένα ύψη
Τι να λέμε… δε σου μοιάζω
Δεν την βγάζω τελικά