Δύο γεγονότα της ζωής τους που θα χαρακτήριζαν Γολγοθά και Ανάστασή τους, αποκαλύπτουν πέντε γνωστά πρόσωπα της showbiz!

Πάολα

«Το πιο όμορφο γεγονός της ζωής μου ήταν αδιαμφισβήτητα η γέννηση της κόρης μου Παολίνας. Ήμουν ουσιαστικά πιτσιρίκα όταν ήρθε στον κόσμο. Όταν την είδα συγκινήθηκα. Ταυτόχρονα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ενώ την έβλεπα, χωρίς να την πάρω καν ακόμα στην αγκαλιά μου, την αγαπούσα τόσο πολύ. Αργότερα κατάλαβα πώς λειτούργησε αυτομάτως το ένστικτο της μαμάς. Από την άλλη θα έλεγα ότι δεν υπάρχει κανένα γεγονός της ζωής μου που θα χαρακτήριζα ως Γολγοθά. Νομίζω ότι αν αναφέρω κάτι τέτοιο θα με τιμωρήσει ο Θεός!».

Στέλιος Καλαθάς

«Κάθε ταξίδι που κάνω στο εξωτερικό είναι σα μία μικρή ανάσταση για εμένα. Τα συναισθήματα, οι εικόνες και οι εμπειρίες που αποκτώ μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω να δημιουργώ και να παλεύω. Ένα από τα γεγονότα που θα χαρακτήριζα ως Γολγοθά στη ζωή μου είναι τα τρία χρόνια που σπούδαζα ταυτόχρονα στην δραματική σχολή και στο οικονομικό πανεπιστήμιο. Βρισκόμουν ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Στο τέλος είχα ξεχάσει ποιος είμαι. Από τη μία ο ψυχρός κόσμος με τα νούμερα των οικονομικών, από την άλλη ο μαγικός κόσμος της τέχνης και εγώ στη μέση να ακροβατώ!».

Χρήστος Σπανός

«Η γέννηση της κόρης μου αποτελεί μία από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου. Η ίδια άλλωστε είναι ότι σημαντικότερο έχω! Την αγαπώ και την λατρεύω απεριόριστα. Είμαι... χαζομπαμπάς. Η απώλειά του παππού μου από την άλλη αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα γεγονότα που βίωσα στη ζωή μου. Ήταν μία ουσιαστικά σημαντική απώλεια γιατί μεγάλωσα μαζί του. Ζούσαμε στο ίδιο οίκημα. Ήταν δίπλα μου σε οτιδήποτε είχα ανάγκη. Επρόκειτο για έναν απολύτως διακριτικό και αληθινό άνθρωπο. Δεν ήταν ο κλασσικός χαζοπαππούς. Τα λόγια του είχαν μεγάλη αξία, ακριβώς γιατί ποτέ δεν ήταν φλύαρος και δεν ανέφερε πράγματα χωρίς ουσία. Τον σκέπτομαι συχνά. Για αρκετό καιρό έπειτα από το θάνατό του, ήταν έντονα στο μυαλό μου».

Ειρήνη Νικολοπούλου

«Η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου ήταν αδιαφιλονίκητα όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μου, Έλενα. Κάθε όμορφο γεγονός της κοινής ζωής μας ήταν σα μία προσωπική ανάσταση για εμένα. Κάθε φορά που πετυχαίνει έναν ακόμα στόχο, με γεμίζει χαρά. Πριν από ένα χρόνο πέρασε μέσω εξετάσεων στο πρώ��ο πανεπιστήμιο επιλογής της στην Αγγλία. Μου προσέφερε ευτυχία όταν την είδα να αγωνίζεται και να υλοποιεί τους στόχους της. Η ζωή μου με την Έλενα είναι μόνο ευτυχισμένη. Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές μου ήταν μία τροπική ασθένεια που πέρασα πριν από μερικά χρόνια. Από λάθος γνωμάτευση και διάγνωση των γιατρών, εισήλθα στο νοσοκομείο, όπου και υποβλήθηκα, χωρίς λόγο σε μια εγχείρηση που δεν έπρεπε να γίνει. Ταλαιπωρήθηκα επί ένα χρόνο. Βίωσα ένα Γολγοθά!».

Ευρυδίκη

«Το μόνο γεγονός που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως Ανάσταση της ζωής μου ήταν η γέννηση του γιου μου. Όταν ήρθε στον κόσμο, αναγεννήθηκα ουσιαστικά. Είδα τη ζωή από την αρχή με άλλα μάτια. Έγινα ένας άλλος άνθρωπος. Δεν έχει υπάρξει ένα γεγονό�� της ζωής μου τόσης μεγάλης βαρύτητας, που να μπορώ να χαρακτηρίσω ως προσωπικό μου Γολγοθά. Όσα αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία όμως, και μας βαραίνουν ουσιαστικά είναι παρόμοια με ένα Γολγοθά. Είναι σα μία τιμωρία που μας επιβάλλεται και πρέπει ν' ανταπεξέλθουμε των συνθηκών μ' οποιοδήποτε τρόπο. Έχουμε υποχρέωση να είμαστε ενωμένοι, να βοηθούμε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο!».