Τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά τον θάνατο του πατέρα του αποκαλύπτει ο Γιώργος Αρμένης, που εξομολογείται, μεταξύ άλλων, πως τον αποκαλούσαν «μπάσταρδο» και τον έδερναν! Παράλληλα, δεν διστάζει να παραδεχθεί πως αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες όπως όλοι οι Έλληνες, όντας «φορτωμένος» με δύο δάνεια.

«Η έλλειψη του πατέρα μου με έκανε απότομο, σκληρό. Στα χωριά, αν και είναι γραφικά με τα ρυάκια, τα ποταμάκια και τους λοφίσκους τους, υπάρχει και μια αγριάδα. Δεν είχα όνομα, με φώναζαν "μπάσταρδο". Κάτι που με πλήγωνε πολύ. Έπαιξα πολύ ξύλο με άλλα παιδιά γι' αυτό. Πολλές φορές τις έτρωγα, γιατί ήμουν και πολύ αδύνατος», λέει ο γνωστός ηθοποιός.

Στα 17 του, ο Γιώργος Αρμένης αναγκάστηκε να πάει στα καράβια: «όσο κι αν προσπαθούσε η μάνα μου, δεν είχαμε οικονομική ευχέρεια. Επί 4,5 χρόνια έκανα τον γύρο του κόσμου με πλοία – σαράβαλα που είχαν φτιάξει οι Αμερικανοί για τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, κουβαλώντας παλιοσίδερα. Είχα πολλές περιπέτειες, τις οποίες αργότερα μετέτρεψα σε λόγια, σε χρώματα, σε θέατρο. Αναγκάστηκα να αλλάξω πολλά επαγγέλματα, μέχρι να γνωρίσω τον Κάρολο Κουν και να πω “εδώ είμαι”».

«Όσο με θυμάμαι, αντιμετώπιζα οικονομικές δυσκολίες, γιατί δεν ξέρω να φυλάω τα λεφτά. Είμαι απλόχερος και στα συναισθηματικά μου και στο χρήμα. Όπως όλοι οι Έλληνες, σήμερα έχω απόλυτη οικονομική ανάγκη. Έχω πάρει δύο δάνεια, τα οποία κατάφερα να μειώσω, προσθέτοντας, όμως, χρόνια για την αποπληρωμή τους», παραδέχεται ο ηθοποιός, που δεν κρύβει ότι μετά από 40 χρόνια στην υποκριτική, την σκηνοθεσία και την συγγραφή, έχει ως στόχο να βρεθεί ως διευθυντής στο Εθνικό Θέατρο.

Όσο για το τι θα έλεγε αν έβλεπε μπροστά του τη Μέρκελ ή τον Σόιμπλε;
«Δεν ξέρω Γερμανικά. Θα τους έριχνα μπινελίκια στα ελληνικά χωρίς να καταλαβαίνουν τι λέω», απαντά!