Από τις 28 Σεπτεμβρίου, η Φιλαρέτη Κομνηνού θα βρίσκεται στο Παλλάς στην παράσταση Τρίτο Στεφάνι. Αυτή είναι μια δουλειά για την οποία χαίρεται πολύ. Αλλωστε, δεν έχει επαγγελματικά απωθημένα, ούτε υπάρχει κάποιος ρόλος που νιώθει ότι θα ήθελε οπωσδήποτε να παίξει.

Υπάρχει όμως μια «μαγική» στιγμή σε κάθε παράσταση, την οποία η πρωταγωνίστρια περιγράφει, ακριβώς όπως την βιώνει τόσα χρόνια. «Η στιγμή πριν απ’ την παράσταση είναι η γκρίζα ζώνη. Είναι τέτοια η αγωνία που εκείνα τα πέντε λεπτά πριν βγεις στην σκηνή είναι αφόρητα. Λέω κάθε φορά πως θέλω να φύγω για κάποιο λόγο, να γλιτώσω από ένα θαύμα που θα συμβεί στην ψυχή μου, στο νευρικό μου σύστημα. Μετά η επιθυμία να βγεις στον κόσμο, στην αύρα, στην δυναμική τους είναι μεγάλη. Και συνυπάρχει με αυτόν τον φόβο που δεν έχει ξεπεραστεί με όλα τα χρόνια. Η πρώτη παράσταση είναι ζόρι. Η πρώτη παράσταση είναι φοβία. Όταν ολοκληρώνεται όλο αυτό, μετά το χειροκρότημα έρχεται η υπέροχη κούραση, που φεύγεις απ’ την σκηνή και όλα είναι σαν να συνέβησαν σε ένα μαγικό χωρο-χρόνο. Μαγικό είναι και το πώς τα πράγματα συμβαίνουν πάνω στην σκηνή: χωρίς πίεση, έρχεται η συγκίνηση ο θυμός το χιούμορ, η αμεσότητα με το κοινό. Σαν να σταματάει ο χρόνος και υπάρχεις μέσω των λέξεων και των συναισθημάτων ενός άλλου ανθρώπου. Και λες: Θα συμβεί αυτό το μαγικό πάλι ή όχι;»

Ο γιος της αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματά της. Μάλιστα κάποια στιγμή τον είχε και μαθητή και όπως ομολόγησε, τον πίεσε πολύ. Ζει στο κέντρο της Αθήνας. Αν και μέχρι πριν από λίγο καιρό, δεν φοβόταν, τώρα δεν συμβαίνει το ίδιο: «Όλα όμως τα συνηθίζεις και μετά δεν τα προσέχεις. Κι αυτή η ανοσία η απάθεια, είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος από όλους».

Στην συνέντευξή της στο περιοδικό Down Town, η ηθοποιός αποκαλύπτει ότι ενώ παλιότερα ήταν παθιασμένη εως νευρωτική με την δουλειά της, τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει τακτική. «Φρόντισα δίπλα στο ρήμα παίζω, να βάλω και το ρήμα ζω. Με τρομάζει η αγωνία που έχουν όλοι σαν να είναι η διασημότητα μια μάσκα που τρώει απ’ την σάρκα σου για να υπάρξει. Έχουν καταναλωθεί άνθρωποι, έχουν ξοδευτεί ταλέντα και ζωές για να είναι διάσημοι. Εχω δει πετυχημένους, αλλά ευτυχισμένους πολύ λίγους».

Τι είναι ευτυχία για εκείνη; «Η ισορροπία, η γαλήνη, η αρμονία. Το νιώθω πιο πολύ στο βλέμμα του άλλου αν είναι ευτυχισμένος. Υπάρχει μια ηρεμία. Στο κάτω κάτω είναι πολύ προσ��πική υπόθεση η ευτυχία». Οσο για το μεγάλο της προσωπικό απωθημένο; Να κάνει ταξίδια, αλλά και μια εκπομπή με μια κάμερα στο χέρι σε κράτη απόκοσμα που λίγοι έχουν δει.