Για τις πιο δυνατές τους αναμνήσεις, το αν ο αθλητισμός αφήνει χρόνο για έρωτα, αλλά και τα σχέδιά τους, μίλησαν πέντε από τους Έλληνες που διαγωνίζονται στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου!

Την πρώτη του μέρα στο γυμναστήριο δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ ο Βλάσης Μάρας: «είμαι 5 ετών. Βλέπω τον προπονητή να βάζει τα παιδάκια στη σειρά και βάζω τα κλάματα. Δεν μου άρεσε η πειθαρχία», εξομολογείται, προσθέτοντας ότι τελικά τον έπεισαν οι γονείς του να μείνει.«Το μόνο που μου λείπει είναι ο έρωτας. Δεν έχω όμως να δώσω το χρόνο που χρειάζεται μια σχέση», συνεχίζει ο αθλητής μας, λέγοντας ότι ευτυχία για εκείνον είναι να βρίσκεται μαζί με την οικογένεια και τους φίλους του.

Το ότι είναι Σπαρτιάτης και στην καταγωγή και στη ζωή αναφέρει ο Λυκούργος Τσάκωνας. «Oι γονείς μου είναι αγρότες αλλά πάντα αγαπούσαν πολύ τον αθλητισμό. με τον παππού μου θυμάμαι παρακολουθούσαμε πάρα πολύ στίβο», λέει ο αθλητής μας στα 200μ., προσθέτοντας ότι δεν έχει γούρια. Όσο για τους Αγώνες του Λονδίνου; «Ονειρευόμουν αυτήν τη μέρα από μικρό παιδί στο χωριό μου αλλά δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα», αναφέρει.

«Μεγάλωσα στα Τρίκαλα σε πολύτεκνη οικογένεια. Ξεκίνησα κολυμβητήριο αλλά κάθε φορά έκλαιγα. Έτσι πρόεκυψαν οι καταδύσεις», εξομολογ��ίται ο Στέφανος Παπαρούνας. Για εκείνον, η πιο σημαντική στιγμή της καριέρας του ήταν η πρόκριση στους Αγώνες του Λονδίνου, καθώς τα κατάφερε παρά το ότι είχε τραυματιστεί στη φτέρνα. Γούρι του Στέφανου είναι το… μαγιό του, ενώ, αφού επιστρέψει στην Ελλάδα, θα κάνει ένα μεγάλο δώρο στους γονείς του και θα πάει διακοπές.

Από… φίλο του κατέληξε στην κολύμβηση ο Γιάννης Καλάργαρης. «Δεν ένιωσα να μου λείπει κάτι. Μπορεί να μην ξενυχτούσα, αλλά ούτε οι φίλοι μου το έκαναν. Ίσως μονάχα ο πρωινός ύπνος, αφού από παιδί σηκώνομαι στις 5.30 το πρωί», παραδέχεται ο αθλητής μας, που το καλοκαίρι τρελαίνεται για ψαροντούφεκο και… τάβλι!

Χάρη στους γονείς του ασχολήθηκε με το τζούντο ο Ηλίας Ηλιάδης, που παραδέχεται ότι στην αρχή δεν του άρεσε. Από το άθλημά του έμαθε να είναι ευγενικός, δυνατός και πειθαρχημένος, ενώ δεν κρύβει ότι μεγάλη του αγάπη είναι η οικογένειά του: «μόλις είδα για πρώτη φορά τη γυναίκα μου ήξερα πως ήταν αυτή. Της ζήτησα αμέσως να παντρευτούμε. Έχουμε δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Ηρακλή», λέει όλο καμάρι ο 26χρονος.

«Ο πατέρας μου ασχολούνταν ερασιτεχνικά με το σερφ και στα 12 μου ξεκίνησα κι εγώ να κάνω μαθήματα. Από τότε δεν ξαναβγήκα από τη θάλασσα», αναφέρει ο Βύρωνας Κοκκαλάνης, που δεν θα ξεχάσει ότι έχασε την πρόκριση στους Αγώνες του 2008 για ένα βαθμό, από τον Νικήτα Κακλαμανάκη. Στο Λονδίνο ο 27χρονος είναι μαζί με την μητέρα του, την κοπέλα του και μερικούς φίλους, ενώ δεν κρύβει ότι ένα Ολυμπι��κό μετάλλιο είναι όνειρο ζωής!