​Τείχος προκατάληψης, ρατσισμού και απομόνωσης ανεγέρθηκε και πάλι στη Γερμανία, ανασύροντας μνήμες που μόνο θλίψη και πόνο προκαλούν σε ολόκληρο τον κόσμο, μνήμες που ο χρόνος δεν έχει καταφέρει να σβήσει και που στιγμάτισαν τη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία ακόμα και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Το τείχος αυτή τη φορά δεν σηκώθηκε στο Βερολίνο, αλλά σε προάστιο του Μονάχου, ώστε να διαχωριστούν οι ντόπιοι Γερμανοί από τους πρόσφυγες, οι οποίοι και θα εγκατασταθούν σε κέντρο φιλοξενίας στην περιοχή.

Αυτή τη φορά μάλιστα οι εμπνευστές του είπαν να βάλουν τον πήχη ακόμα πιο ψηλά, και φρόντισαν το τείχος που κατασκευάζουν να είναι ψηλότερο και από το Τείχος του Βερολίνου, αφού ξεπερνά τα 3,65 μέτρα.

Όλα αυτά μετά από απαίτηση των κατοίκων του προαστίου Νόιπερλαχ Σουντ που ισχυρίζονται ότι κινδυνεύει η ασφάλειά τους από τους 160 νεαρούς πρόσφυγες που θα εγκατασταθούν εκεί, αλλά και ότι αν δεν σηκωθεί το τείχος αυτό θα πέσει κατακόρυφα η αξία της περιουσίας τους.

Το νέο τείχος του αίσχους μάλιστα για τους… «φιλήσυχους» κατοίκους του Γερμανικού προαστίου, θα προφυλάξει και από το θόρυβο που ίσως κάνουν και πιθανόν σύμφωνα με το σκεπτικό τους θα συμβάλει ώστε οι 160 βασανισμένοι Σύροι πρόσφυγες, στην πλειοψηφία τους ασυνόδευτα παιδιά, δε θα μολύνουν και τον αέρα που αναπνέουν.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο δικαστής τους διοικητικού δικαστηρίου του Μονάχου έδωσε και εντολή στους πρόσφυγες ότι δε θα πρέπει να χρησιμοποιούν το τείχος για να παίζουν ή να διασκεδάζουν με άλλους τρόπους.

Και αυτός είναι μάλλον ο τρόπος για να δείξουν οι φιλεύσπλαχνοι κάτοικοι του συγκεκριμένου προαστίου την αλληλεγγύη τους στους ανθρώπους που διέσχισαν εμπόλεμες ζώνες και θάλασσες για να γλιτώσουν από την κόλαση του πολέμου.

Λες και το τείχος θα κρύψει την ασχήμια της ζωής, εμποδίζοντας τον πόνο και την θλίψη των άλλων να διαταράξει της καλοστρωμένη, ήσυχη και μίζερη ζωούλα τους.

«Εφόσον μας χωρίζει από τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα είμαστε ευχαριστημένοι», δηλώνουν δίχως ντροπή και με περισσή χαρά που βρήκαν τον τρόπο να μείνουν αμόλυντοι από την προσφυγιά.

Με την γκετοποίηση όμως των προσφύγων η ησυχία στο προάστιο του Μονάχου με μαθηματική ακρίβεια θα διαρκέσει λίγο.

Ευτυχώς που εκτός από αυτούς υπάρχει και μια άλλη μερίδα κατοίκων που αντιδρούν στην ανέγερση του τείχους, τονίζοντας ότι είναι απαίσιο και πως θα μπορούσε να είχε επιλεγεί μια άλλη λύση που θα έδειχνε στους πρόσφυγες ότι δεν είναι ανεπιθύμητοι.